Łokiet tenisowy

Przypadki i ocena łokcia tenisowego

Ból jest zwykle związany z napięciem ścięgien, które łączą niektóre z mięśni rozciągających nadgarstek z zewnętrzną stroną łokcia. Powtarzające się chwytanie, podnoszenie lub poruszanie nadgarstkiem może mieć wpływ, zwłaszcza jeśli szybko zwiększa lub przekracza obecną zdolność osoby. Jeden odpowiedzialny gest nie zawsze jest rozpoznawany.

Diagnoza jest przede wszystkim kliniczna: bierze się pod uwagę historię choroby, rozprzestrzenianie się objawów, siłę, mobilność i reakcję na niektóre testy odpornościowe. Powtarzające się bóle mogą wspierać podejrzenie, ale nie mierzą stanu zapalnego pod mikroskopem i nie wykluczają wszystkich innych chorób.

Dalsze badania są wybierane, jeśli stan jest nietypowy, wynika z urazu lub nie przebiega zgodnie z oczekiwaniami. Nie każdy potrzebuje USG lub MRI, aby rozpocząć właściwą drogę.

Anatomia i diagnostyka różnicowa

Epikondylus boczny jest kościstym wypukłością na zewnętrznej powierzchni dolnego końca kości ramiennej, z którego pochodzi wspólne ścięgno kilku mięśni rozciągających; krótki ścięgnek promieniowy nadgarstka często uczestniczy w lateralnej tendinopatii.

Nie wszystkie mięśnie przedramienia i nadgarstka pochodzą z epikondyli. Uszkodzoną tkanką jest ścięgno: zwyrodnienie chrząstki więzadłowej nie jest łokciem tenisisty. Wszelkie zmiany w stawie są odrębnym problemem, który należy ocenić w razie potrzeby.

Zaburzenie to jest szczególnie powszechne w wieku dorosłym, ale może występować w różnych kontekstach. Ból boczny może być również spowodowany problemami ze stawami lub nerwami, dlatego lokalizację i badania należy interpretować razem, bez stosowania stałego procentu zaangażowania mięśni do diagnozy indywidualnego przypadku.

Ocena i rehabilitacja

Przed określeniem ścieżki leczenia, specjalista rozważy, czy objawy są zgodne z lateralną tendinopatią lub sugerują inne schorzenia. Wywiad, badanie łokcia i funkcja ramienia będą towarzyszyć temu wyborowi.

Ból, mrowienie, zmiany w odczuwaniu lub osłabienie zaczynające się w szyi mogą sprawić, że konieczna będzie konsultacja neurologiczna. Radikulopatia szyjna lub neuropatia obwodowa może występować jednocześnie lub powodować podobne objawy, ale nie wszystkie łokcie tenisowe je mają.

Badania są wybierane na podstawie wyników. Nie ma potrzeby wyszukiwania i leczenia podejrzanych zmian w dowolnej części szyi, klatki piersiowej lub barków przed naprawą miejscowej przestrzeni ścięgna.

Objawy i utrzymujący się ból

Najczęstszym objawem jest ból lub drażliwość na zewnątrz łokcia, czasami rozciągająca się do przedramienia. Może być trudno ścisnąć, podnieść garnek lub poruszyć nadgarstkiem wbrew oporom. Intensywność może wahać się od dyskomfortu ograniczającego aktywność do bólu zakłócającego odpoczynek.

Zwykle zaczyna się stopniowo, ale nie jest konieczne rozpoznawanie dokładnego przeciążenia. Spadek siły Odo może być spowodowany bólem; jednak nowe wyraźne osłabienie, drętwienie lub wielokrotne upuszczanie przedmiotów wymagają również oceny możliwych problemów neurologicznych.

Kiedy objawy utrzymują się

Wiele osób z czasem poprawia się, nawet bez specjalnych środków. Utrzymujący się ból nie oznacza, że pacjent czekał „zbyt długo” lub że nerwy zostały uszkodzone i muszą się wyleczyć. Termin przewlekły opisuje czas trwania, a nie nieodwracalność.

Jeśli objawy nie ustępują po prostych zmianach, lub jeśli sen i aktywność się pogarszają lub są ograniczone, należy przeprowadzić badanie w celu zweryfikowania diagnozy i leczenia.

Łokcie tenisowe lub golfowe?

Łokcie tenisowe zazwyczaj dotykają zewnętrznej powierzchni nadgarstka i ścięgien rozciągających, podczas gdy łokieć golfista dotyka wewnętrznej powierza w pobliżu początku mięśni zginaczy i pronatorów. Ten ostatni może być nazywany przyśrodkowym zapaleniem nadkłykcia, zapaleniem przyśrodkowo-przyśrodkowego łączenia kości lub ścięgnopatią przyśrodkowaną.

Zakażenie może pogorszyć oba objawy. Rozciąganie nadgarstka w celu zmniejszenia oporu ma tendencję do nacisku po stronie bocznej; zginanie lub zmiana pronacji może wywierać nacisk pośrodkowy. Odkrycia te służą jako wskazówki, ale same w sobie nie są wystarczające do postawienia diagnozy.

Łokcie golfistów są rzadziej spotykane, ale niekoniecznie są mniej bolesne lub wyniszczające.

Choroby związane z myszy

Ból rąk podczas pracy przy komputerze może mieć wiele przyczyn. Pomocne mogą być różne zadania, uchwyty, podparcia i przerwy w pracy, a także ocena tego, kiedy objawy utrzymują się. Nie ma jednej prawidłowej pozycji, która wyklucza wszystkie zagrożenia.

Nacieki kortykosteroidów

Zastrzyk kortykosteroidów może zmniejszyć ból w krótkim okresie, ale nie jest to terapia ścięgna i nie powinna być proponowana jako rutynowa procedura przyspieszająca rehabilitację.

W badaniach dotyczących bólu bocznego obserwowano więcej zaostrzeń i gorsze wyniki długoterminowe w porównaniu z placebo. Na przykład, randomizowane badanie opublikowane w 2013 r. wykazało mniej korzystne wyniki w grupie przyjmującej kortykosteroidy po roku. Pierwsze objawy nie oznaczają trwałej korzyści.

Decyzja jest podejmowana przez lekarza po przeanalizowaniu opcji i ryzyka, w tym lokalnej reakcji na ból, zmian skórnych, infekcji i możliwych skutków dla ścięgna. Powtarzające się zastrzyki nie są automatycznym rozwiązaniem dla nawracającego bólu.

Źródło: Randomizowane badanie wyników infiltracji w przypadku bólu bocznego łokcia.

Działania i czynniki, które mogą mieć wpływ

Praca fizyczna, sport i czynności wymagające chwytania lub powtarzających się ruchów nadgarstka mogą obciążać ścięgna łokcia. Ważne są również zapotrzebowanie na moc, czas trwania, zmiana obciążenia i regeneracja: nie wszystkie powtórzenia mają taki sam efekt.

Używanie klawiatury lub myszy może być związane z dolegliwościami ramienia u niektórych osób, ale sama liczba godzin spędzonych przy komputerze nie jest dowodem na przyczynę ścięgna. Jest to szczególnie przydatne do oceny, które czynności pogarszają objawy i jakie zmiany są możliwe.

Po upadku, utrzymujący się ból lub ograniczenie wymaga oceny urazu. Nie należy zakładać, że uszczelka została „przesunięta” i musi być wymieniona ręcznie. Szyja, ramię i dłoń są również badane, jeśli sugeruje to historia kliniczna.

Osteopatia i terapia manualna

Techniki manualne mogą być uważane za potencjalne wsparcie dla objawów układu mięśniowo-szkieletowego z ustalonymi celami i czasami testowania, ale nie wykazano, aby poprawiały one ścięgnopatię poprzez poprawę przepływu krwi do klatki piersiowej i pleców lub domniemanych połączeń między narządami a łokciem.

Przegląd Cochrane z 2024 roku znalazł dowody o niskiej pewności, że terapia manualna, ćwiczenia lub ich połączenie mogą nieznacznie zmniejszać ból i ograniczenie sprawności w porównaniu z minimalną interwencją. Wyniki nie oznaczają gwarantowanego wyleczenia ani trwałej korzyści u każdej osoby.

Prawdziwy problem neurologiczny, taki jak radikulopatia lub neuropatia obwodowa, wymaga specjalnej oceny; nie jest to powszechna przyczyna łokcia tenisisty. Postępujące osłabienie lub zmiany wrażliwości nie powinny być traktowane jako zwykłe napięcie.

Ścieżka musi szanować kompetencje zawodowe i integrować zarządzanie obciążeniami z celami operacyjnymi. Przegląd Cochrane dotyczący terapii manualnej i ćwiczeń.

Ogólny stan zdrowia i ból łokcia

Sen, odżywianie, stres i problemy zdrowotne mogą wpływać na samopoczucie i zdolność do powrotu do zdrowia. Warto o nich rozmawiać, jeśli powodują praktyczne problemy, bez uogólniania ich jako wyjaśnienia bólu.

Normalna dieta nie powoduje, że organizm jest „zbyt kwaśny”, co prowadzi do powstania łokcia tenisisty. Ogólne spożycie cukrów nie wskazuje również na to, że organy utrzymują zapalenie ścięgien. Wszystkie znane choroby metaboliczne mają swój własny przebieg kliniczny.

Nie ma mierzalnej równowagi, w której trawienie lub stres zabierają stałą ilość energii ze ścięgna do gojenia się. Dobre odżywianie, odpowiedni odpoczynek i otrzymanie pomocy są miarami ogólnego stanu zdrowia, a nie wymaganiami, które należy spełnić, zanim można skorzystać z rehabilitacji.

Rehabilitacja łokcia tenisisty

Fizjoterapeuta może pomóc w organizacji i monitorowaniu programu ćwiczeń i zarządzania obciążeniem, który może rozwijać mobilność, siłę i wytrzymałość w zależności od działań, z których dana osoba chce się zregenerować.

Postęp choroby uwzględnia początkową zdolność, ból, funkcję i reakcję na wysiłek bez stosowania stałych czasów biologicznych dla każdej osoby. Jeśli pogorszenie po wysiłku jest znaczące lub trwałe, należy ponownie ocenić obciążenie i diagnozę.

Jeśli zrozumiesz cel ćwiczeń i uzgodnisz praktyczne kryteria ich dostosowywania, możesz samodzielnie ukończyć program. Wyniki mogą wymagać czasu i nie będą takie same dla wszystkich.

Ćwiczenia dla łokcia tenisisty

Ćwiczenia mogą pomóc w rozwijaniu mobilności, siły i tolerancji na aktywność. Program może obejmować statyczne skurcze lub kontrolowane ruchy nadgarstka i przedramienia z dostosowanym oporem. Nie ma jednej najlepszej metody dla każdego.

W przypadku ćwiczeń mimośrodowych, mięsień wytwarza siłę w miarę jego wydłużania; w koncentrycznych próbkach jest on skrócony. Są to sposoby działania i nie są dowodem na to, że ćwiczenia zwiększają przepływ limfy lub poprawiają ścięgno przez krążenie krwi.

Częstotliwość, intensywność i powrót do zdrowia zależą od początkowego poziomu i odpowiedzi. Trzy sesje tygodniowo nie są uniwersalną receptą. Jeśli ból po ćwiczeniach znacznie wzrasta lub nadal się pogarsza, zmniejsz obciążenie i sprawdź program z lekarzem.

Badania wykazują mieszane wyniki i nie ma gwarancji, że ćwiczenia fizyczne zmniejszą ból. Oceniane są również postępy w zakresie zdolności do używania ramienia podczas wykonywania czynności ważnych dla danej osoby.

Paski, szelki i taśma klejąca

Podczas wykonywania pewnych czynności można zastosować opaski na nadgarstek, ortezę lub chustę, ale korzyści są zróżnicowane i dowody, zwłaszcza w długim okresie, są ograniczone.

Te pomoce nie gwarantują przywrócenia moczu i nie są konieczne. Dobrze ukierunkowany test może być przydatny do oceny, czy rzeczywiście poprawiają komfort lub funkcjonalność. Powtórzenie objawów po usunięciu wsparcia nie jest nieuniknione.

Unikaj zbyt ciasnych pasków i przestań używać, jeśli powodują one mrowienie, drętwienie, odbarwienia lub ponowny ból. Taśma może podrażniać skórę. Zapytaj o informacje na temat stosowania i możliwego czasu trwania bez zastępowania niezbędnej oceny wsparciem.

Środki przeciwbólowe

Środek przeciwbólowy lub NLPZ może zapewnić krótkotrwałą ulgę. W niektórych przypadkach przed terapią doustną rozważa się preparat miejscowy, taki jak żel. Fakt, że lek zmniejsza ból, nie oznacza, że naprawił ścięgno.

Nie jest prawdą, że każde użycie NLPZ uniemożliwi całkowite wyleczenie. Wybór powinien być zrównoważony między oczekiwaną korzyścią, dawką, czasem trwania i indywidualnym ryzykiem. Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, zwłaszcza jeśli w przeszłości miałeś wrzody lub krwawienie, chorobę nerek lub serca, stosujesz leki rozrzedzające krew lub jesteś w ciąży.

Nie łączyć wielu leków przeciwzapalnych bez wskazań, a także postępować zgodnie z ulotkami do produktów lokalnych. Nie zmieniać przepisanego leczenia na podstawie instrukcji osteopatycznych: recepty i zmiany leków wymagają interwencji wykwalifikowanego specjalisty.

Wymioty krwi, czarny stolec, trudności w oddychaniu lub ciężka reakcja alergiczna wymagają natychmiastowej pomocy; w nagłych przypadkach należy zadzwonić pod numer 112.

Zapobieganie i praktyczne porady

Nie można wykluczyć wszystkich zagrożeń, ale wprowadzając pewne zmiany, można sprawić, że używanie ramienia będzie bardziej zrównoważone.

• Zmieniaj czynności i zadania, które wymagają chwytania lub powtarzających się ruchów.
• Jeśli to możliwe, zmniejsz siłę chwytu i ciężar przedmiotów lub użyj bardziej komfortowych uchwytów.
• Stopniowo zwiększaj obciążenie pracą lub sportem i monitoruj reakcję w ciągu najbliższych kilku godzin.
• Dostosuj ćwiczenie do swoich możliwości i poproś o ponowną ocenę, jeśli sytuacja się pogorszy.
• Szukaj wsparcia w przypadku problemów ze snem lub stresem i przestrzegaj wystarczającej diety bez niewłaściwych „diet ścięgien” lub suplementów.

Ogólny stan zdrowia jest ważny, ale nie gwarantuje zapobiegania i nie powinien być błędem, jeśli ból utrzymuje się. Nie wszystkie nawyki muszą zostać dostosowane, dopóki nie rozpoczniesz stopniowej i odpowiedniej ścieżki.