Osgood-Schlatter

Anatomia dotkniętego obszaru

Czworogłowy jest grupą mięśni z przodu uda, która pomaga rozciągnąć kolano. Obejmuje prosty mięsień udowy i środkowy, boczny i pośredni mięsienie udowe. Prosty mięśnia udowego przecina również biodro i bierze udział w jego zginaniu.

Nad rzepką znajduje się ścięgno czworoboczne, które łączy grupę mięśni z samą rzepkę. Dolne ścięgna rzepki biegnie do guzka piszczelowego, który jest kośćmi wypukłymi na przedniej i górnej stronie piszczeli. Nie jest to pojedyncze ścięgnięcie, które przechodzi tylko przez rzepki.

W chorobie Osgooda-Schlattera, rosnący obszar guzkowości piszczeli jest bolesny z powodu napięcia ścięgna rzepki. Dlatego ból zazwyczaj występuje poniżej rzepki i nie obejmuje całego stawu. Znaczne zaczerwienienie, ekstremalne ciepło lub ogólny obrzęk nie powinny być automatycznie przypisywane tej chorobie.

Objawy i oznaki, których nie należy ignorować

Najczęstsze objawy to ból i drażliwość kości pod kością kolanową, która może być bardziej wypukła lub opuchnięta. Bieganie, skakanie, kucanie i bezpośredni nacisk na kolana mogą pogłębić dyskomfort; zajęciem może być jedno lub oba kolana.

Ból ma tendencję do zmiany w zależności od aktywności, ale nie każdy narastająca ból kolana jest Osgood-Schlatter. Kulawizny, utrzymujące się objawy lub niepewna diagnoza wymagają porady pediatry lub lekarza.

Nagły silny ból, niezdolność do noszenia ciężaru, zniekształcenie lub bardzo gorące i opuchnięte kolano oraz gorączka wymagają pilnej uwagi. Dziecko, które wygląda na chore lub szybko się pogarsza, również powinno zostać natychmiast ocenione. W nagłych przypadkach możesz zadzwonić pod numer 112.

Zaczerwienienie i ciepło nie oznaczają normalnej, nieszkodliwej naprawy: mogą być związane z różnymi stanami, które należy rozpoznać.

Dlaczego może pojawić się podczas wzrostu?

Choroba Osgooda-Schlattera dotyka głównie dzieci i młodzieży w wieku dojrzewania, ponieważ bieganie i skakanie powoduje powtarzające się obciążenie obszaru, w którym ścięgno rzepki przylega do piszczeli, podczas gdy ten punkt nie osiągnął jeszcze dojrzałości szkieletu.

Termin „traktorowe zapalenie ścięgna” opisuje ten problem z rosnącym obszarem zrośnięć, ale nie oznacza to, że jakakolwiek część kości może normalnie poruszać się swobodnie, ani też, że wszyscy ludzie mają takie same mikrouszkodzenia ścięgien.

Jest to powszechne u młodych osób, które uprawiają sport, ale może również występować u osób mniej aktywnych. Wiek i etap rozwoju różnią się w zależności od osoby; jedna grupa wiekowa lub procent częstości nie stanowi diagnozy problemu.

Ilość i intensywność aktywności, powrót do zdrowia oraz indywidualne cechy mogą wpływać na objawy. Wzrost nie musi być „korygowany” manipulacjami, ale dąży się do poziomu aktywności zgodnego z tolerancją kolana.

Osgood-Schlatter i ból u dorosłych

U wielu osób poprawia się w miarę starzenia się kości, chociaż może pozostać widoczny wypukły fragment kości. U niektórych dorosłych utrzymuje się ból odciskowy lub zaburzenia z nim związane z powodu choroby doświadczanej podczas wzrostu, czasami w postaci małych kawałków kości.

Nie oznacza to, że zwiększenie obciążenia zawsze uśmierzy ból. Procedury i leczenie są dostosowywane do objawów i potwierdzonej przyczyny. Prosty, bezbolesny guzek nie musi być leczony.

Złamanie avulsyjne, w którym siła ciągnąca odrywa kawałek kości, jest innym rodzajem urazu. Silny ból, nagły obrzęk lub problemy z rozciąganiem i przenoszeniem ciężaru na kolanie wymagają pilnej oceny.

W przypadku utrzymującego się bólu u dorosłych lekarz może rozważyć inne przyczyny i przydatność badań lub konsultacji ortopedycznej. Operacja jest rozważana tylko w niektórych sytuacjach, a nie dla każdego występowania wypukłości.

Diagnoza i działania po ocenie

Diagnoza jest zazwyczaj kliniczna: lekarz bierze pod uwagę wiek, charakter bólu, aktywność i wrażliwość guzkowatości goleni oraz ocenia ruchy kolana; jeśli dziecko kułaczy, konieczne może być zbadanie biodra i innych obszarów.

W przypadku typowej prezentacji zdjęcie rentgenowskie nie zawsze jest konieczne. Można je zlecić, jeśli objawy są nietypowe, następują po urazie lub należy wykluczyć inne choroby. Żadne badanie kliniczne nie zawsze wyklucza wszystkich możliwych patologii.

Po postawieniu diagnozy można utrzymywać ruch w tolerowanych formach i ilościach, ale ból powodujący kulawiznę, zauważalnie nasilający się po aktywności lub zakłócający odpoczynek wymaga zmniejszenia obciążenia i konsultacji ze specjalistą obserwującym dziecko.

Jeśli klękanie jest niewygodne, może być pomocne unikanie bezpośredniego nacisku lub użycie poduszki. Usunięcie występu kostnego nie jest konieczne do wznowienia aktywności i nie należy stosować wsparcia, aby zignorować znaczny ból.

Leczenie choroby Osgooda-Schlattera

Dostosowanie obsługi

Plan jest opracowywany wspólnie z młodym człowiekiem, rodziną i specjalistą. W najbardziej bolesnych fazach może być konieczne ograniczenie biegania, skakania i innych ruchów obciążających kolano. Można kontynuować lub próbować mniej uciążliwych czynności, jeśli są one przyjemne; nie ma potrzeby narzucania każdemu takiego samego idealnego okresu odpoczynku.

Rekonwalescencja jest stopniowa, biorąc pod uwagę ból, chodzenie, codzienne czynności i reakcję na wysiłek; jeśli występuje kucanie lub jeśli ból nadal się zwiększa, należy monitorować obciążenie.

Łagodzi dyskomfort

Zimny kompres owinięty w szmatkę, nałożony i sprawdzony na skórę przez chwilę może ułatwić pooperacyjny okres rekonwalescencji. Przestań, jeśli powoduje ból, przebarwienie lub drętwienie; nie nakładaj lodu bezpośrednio na skórę.

Wypełnienie może zmniejszyć nacisk na kolana. Bandaże lub bandaże nie powinny być ciasne, podrażniać skóry ani umożliwiać kontynuowania sportów wymagających odpoczynku.

Leki i ćwiczenia

W przypadku leków przeciwbólowych dla dzieci należy skonsultować się z lekarzem lub apteką: produkt i dawka powinny być odpowiednie do wieku, wagi i stanu dziecka. Nie należy łączyć leków bez wskazań. Ibuprofen wymaga szczególnej uwagi w przypadku odwodnienia i nie powinien być stosowany do maskowania objawów podczas treningu sportowego.

Ćwiczenia pozwalają stopniowo trenować siłę i mobilność. Nie ma potrzeby najpierw masowania ścięgna, aby usunąć domniemaną sztywność obronną. Infiltracja i operacja nie są rutynowymi procedurami dla rosnącego młodego stawu Osgood-Schlatter.

Ocena układu mięśniowo-szkieletowego i rola terapii manualnej

Ocena ruchów może pomóc w wyborze ćwiczeń odpowiednich do wieku i aktywności dziecka, uwzględniając siłę ud, mobilność i atletyczne ruchy bez konieczności korygowania różnic między dwiema kończynami.

Choroba Osgooda-Schlattera nie jest wyjaśniona przez blokadę rdzenia kręgowego, narządów miednicy lub przepony, która uniemożliwia powrót krwi z nóg. Nie ma sprawdzonych metod leczenia manualnego, które mogłyby poprawić ten stan poprzez regulację organów, nerwów autonomicznych lub układu krążenia.

Wszystkie procedury manualne związane z tym samym schorzeniem układu mięśniowo-szkieletowego powinny być zgodne z umiejętnościami lekarza i mieć uzgodniony cel, nie zmieniają dojrzewania kości ani nie zastępują oceny pediatrycznej w przypadku niepewnej diagnozy lub pojawienia się sygnałów ostrzegawczych.

Ścieżka promuje zrozumienie problemu, trwałe obciążenie i progresywny trening, jeśli procedura zwiększa ból lub nie przynosi użytecznych korzyści, należy ją ponownie rozważyć.

Wskazówki dla rodziny, szkoły i sportu

• Umów się z dzieckiem, które czynności może tolerować, a które mogą pogarszać jego stan. Prosty dziennik może pomóc w dokumentowaniu postępów.
• Poinformuj nauczycieli i trenerów o wszelkich niezbędnych zmianach: przerwy, mniej powtórzeń lub alternatywne zajęcia mogą umożliwić uczestnictwo bez obciążania kolana.
• Zmniejsza stres, jeśli pojawi się kulawienie, jeśli ból zakłóca normalne czynności lub jeśli zaostrzenie utrzymuje się po wysiłku.
• Nie używaj środków przeciwbólowych, taśm ani bandaży, aby pokonać próg bólu i kontynuować wyścig.
• Wprowadź wzmocnienie zrozumiałymi ćwiczeniami i obciążeniami odpowiednimi do wieku – ciężkie obciążenie nie jest obowiązkowe, a żadna ilość bólu nie usprawiedliwi wszystkich dzieci.
• Zmień plan, jeśli objawy się zmienią lub nie ulegną poprawie. Ciężki ostry ból lub niezdolność do noszenia ciężaru wymaga szybkiej pomocy.

Pełny zwrot zależy od przywrócenia niezbędnych codziennych i sportowych czynności. Cele należy dostosować, aby uniknąć zarówno zobowiązania do konkurowania z bólem, jak i długotrwałego wykluczenia jakiegokolwiek ruchu.

Przykłady ruchów dostosowanych dla młodzieży

Ćwiczenia należy wybierać po ustaleniu przyczyny bólu. Opisane ćwiczenia są przykładami delikatnych ćwiczeń rozciągających, a nie kompletnym przepisem. Uczucie powinno być łagodnym napięciem mięśniowym, bez bólu kolana: nie zmuszaj ruchu i nie rozciągaj się dalej podczas wydechu.

Czworogłowy: przednia część uda

Stań na stabilnym podłożu, zgiąć kolano i delikatnie pociągnąć piętę do tyłu, jeśli można to zrobić bez bólu.Trzymaj miednicę w wygodnej pozycji i nie ciągnij mocno kostki.To jest rozciąganie czworogłowa, a nie rozciąganie ścięgien udowych.

Więzadła udowe

Siedząc, unieś jedną nogę do przodu w wygodnej pozycji i przechylaj ciało nieco z dala od biodra, nie próbując sięgnąć po nogę. Przestań, jeśli pojawi się lekkie napięcie w plecach; nie blokuj kolana ani nie ciągnij mocno palca u nogi.

Kuit

Trzymaj ręce opierające się o ścianę, odsuń jedną nogę do tyłu i trzymaj piętę na ziemi. Lekko ugnij przednie kolano, aż poczujesz lekkie napięcie w tylnej łydce, aby zachować stabilność.

Czas trwania, powtórzeń i innych ćwiczeń wzmacniających ustala się w oparciu o tolerancję. Przerwać jakiekolwiek ćwiczenia, które nasilają ból lub powodują nowe objawy. Rozciąganie ścięgien udowych nie jest niezbędnym leczeniem specyficznym dla choroby Osgooda-Schlattera.