Więcej informacji na ten temat
Stres i konsekwencje
Co to jest stres? Co możesz zrobić?
Czym jest stres?
Stres jest reakcją, a nie chorobą. Zdefiniowano go jako „stan, który występuje, gdy zewnętrzne wymagania środowiska lub wewnętrzne wymaganie osoby przekraczają jej możliwości”. Można go postrzegać jako wynik trzech elementów, które współdziałają na tyle różnych sposobów, ile jest ludzi.
- Czynniki środowiskowe, które wpływają na jednostkę: „Stresy” mogą być pracą, rodziną, rachunkami i innymi.
- Interakcja między środowiskiem a jednostką: „Doświadczony stres” odnosi się do relacji interpersonalnych i poczucia kontroli nad sytuacją życiową.
- Fizjologiczne, behawioralne i psychologiczne reakcje jednostki, tj. „reakcja na stres”.
Reakcja na stres zależy od osoby, sytuacji zawodowej i rodzinnej, stylu życia oraz wielu innych czynników, dlatego ważne jest unikanie uniwersalnych rozwiązań.
Przejdź do sekcji [Pokaż]
Stres krótko- i długoterminowy
Reakcje ostrzegawcze mogą pomóc w odpowiedzi na natychmiastowe żądanie, ale efekt zależy od intensywności, kontekstu i osoby: stres nie zawsze poprawia pamięć lub wydajność, a także może utrudniać koncentrację.
Kiedy wymagania są nadal wysokie, a regeneracja lub wsparcie niewystarczające, mogą wystąpić zaburzenia snu, drażliwość, napięcie i trudności w codziennych czynnościach. Czas trwania jest czynnikiem, ale nawet krótkie wydarzenie może być dużym wyzwaniem.
Ciągły stres może być związany z problemami zdrowotnymi i wpływać na zachowania, takie jak sen, jedzenie lub picie alkoholu. Nie oznacza to jednak, że nieuchronnie spowoduje cukrzycę, wysokie ciśnienie krwi lub osłabienie układu odpornościowego. Nowe lub utrzymujące się objawy zasługują na własną ocenę.
Układ nerwowy i odpowiedź hormonalna
W reakcję na stres zaangażowane są obwody nerwowe i hormonalne, a aktywacja układu współczulnego i nadnerczy promuje szybką reakcję z katecholaminami, takimi jak adrenalina i noradrenalina.
W osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, podwzgorze wydziela CRH, przysadka produkuje ACTH, a kora nadnerczy kortyzol. ACTH i kortyzol są różnymi hormonami; przysadka nie jest gruczołem, który uwalnia adrenalinę do krwi.
Poziom kortyzolu działa normalnie i zmienia się w ciągu dnia. Uczucie stresu nie wskazuje na utrzymujący się wysoki poziom lub diagnozę choroby hormonalnej. Zespół Cushinga jest szczególnym stanem, który różni się od codziennego stresu i wymaga odpowiedniego badania.
Nie jest możliwe wywnioskowanie niepłodności, osteoporozy lub chorób tarczycy z ogólnego „nierównowagi stresowej”. Badania hormonalne są wybierane na podstawie podejrzenia klinicznego, bez losowych paneli.
Możliwe oznaki stresu
Wskazania mogą być fizyczne, emocjonalne lub behawioralne i mogą obejmować napięcie mięśniowe, ból głowy, problemy trawienne, kołatanie serca, drażliwość, niepokój, trudności z koncentracją oraz zmiany w zakresie snu lub apetytu.
Objawy te nie są specyficzne: nie należy ich automatycznie przypisywać stresowi, a nawracające infekcje, uporczywa biegunka lub nowe wibracje mogą wymagać indywidualnego badania.
Silny ból w klatce piersiowej, ciężka duszność, omdlenia lub nowe objawy neurologiczne wymagają pilnej pomocy. Jeśli istnieje bezpośrednie ryzyko obrażeń, samouszkodzenia lub zatrucia, zadzwoń pod numer alarmowy 112. Nagły stan psychiczny zasługuje na taką samą uwagę jak nagły stan fizyczny.
Kiedy ciężar staje się ciężki
Pośpiech nie zawsze oznacza złe samopoczucie, ale relacje między żądaniami, możliwościami zarządzania, zasobami, odzyskiwaniem i wsparciem. Nawet pożądane działania mogą być nadmierne; różni ludzie mogą reagować inaczej na podobne okoliczności.
Badanie może pomóc w opisaniu dyskomfortu lub śledzeniu jego postępów, ale samo w sobie nie stanowi diagnozy ani nie zastępuje oceny stanu zdrowia. Stała liczba „czerwonych” odpowiedzi nie określa, kiedy każdy powinien zwrócić się o pomoc.
Skontaktuj się z lekarzem lub pracownikiem służby zdrowia psychicznego, jeśli Twój lęk wpływa na sen, pracę, relacje lub samoopiekę lub jeśli Twoje zwykłe strategie nie pomagają. Nie musisz czekać na osiągnięcie określonego wyniku lub czasu trwania.
Przyczyny stresu
Stres długotrwały powstaje zazwyczaj po ważnych i trudnych wydarzeniach, czasami w połączeniu z bardzo wymagającym codziennym życiem, dużym obciążeniem pracą, brakiem wolnego czasu lub odpoczynku oraz konfliktami osobistymi. Często istnieje wiele elementów ze sobą powiązanych. Przyczyny stresu związanego z pracą zostały dość dokładnie zbadane, a niektóre czynniki mają szczególnie zastosowanie do stresu powstającego w życiu prywatnym. Ogólnie rzecz biorąc, zapewniają one:
- Niewielka kontrola nad własną sytuacją
- Poczucie nicości
- Nieprzewidywalność
- Niewielkie wsparcie społeczne
- Brak uznania
- Wymagania są zbyt wysokie lub zbyt niskie
Fizyczne warunki pracy, praca w niepełnym wymiarze godzin i zmianowa mogą również przyczynić się do rozwoju długotrwałego stresu.
Źródła: Altomsykologi.dk, SS.dk En Zdrowie.pl
Praktyczne strategie i wsparcie
Pomocne może być określenie wymagań, które można dostosować i wybór realistycznych celów. Przerwy, limity czasowe, pomoc w rozdzielaniu obowiązków i rozmowa z zaufanymi osobami mogą zmniejszyć obciążenie. Problemy związane z pracą mogą również wymagać zmian organizacyjnych.
- Staraj się mieć regularny rytm snu i czasu regeneracji; pozostawanie w łóżku tak długo, jak to możliwe, nie jest regułą terapeutyczną.
- Wybierz zajęcia i ćwiczenia, które sprawiają Ci przyjemność i są zgodne z Twoim stanem zdrowia i możliwościami, ale nie przekształcaj ich w obowiązkowe.
- Utrzymuj regularne posiłki i zastanów się, czy kofeina pogarsza sen lub kołatanie serca.
- Unikaj alkoholu lub innych środków odurzających z powodu dyskomfortu.
- Spróbuj technik relaksacyjnych lub spokojnego oddychania, jeśli pomagają; przestań, jeśli powodują dyskomfort.
W razie potrzeby, w zależności od indywidualnych potrzeb i preferencji, możesz skorzystać z pomocy psychologicznej, aby poradzić sobie ze strachem, depresją lub utrzymującymi się trudnościami.
Osteopatia i stres
Niektóre osoby mogą uznać sesję manualną za relaksującą, ale nie dowodzi to, że normalizuje ona poziom kortyzolu, autonomiczny układ nerwowy lub funkcję narządów, ani że leczy lęk lub depresję.
Nie ma wiarygodnych dowodów klinicznych na to, że manipulacja czaszką lub błonami śródczaszkowymi koryguje hormonalną reakcję na stres. Wszelkie leczenie zaburzeń układu mięśniowo-szkieletowego powinno być realizowane zgodnie z realistycznymi celami i w poszanowaniu kompetencji zawodowych.
Wsparcie psychologiczne, ocena medyczna i interwencje w celu wyeliminowania przyczyn przeciążenia są nadal różnymi ścieżkami, a ręczne przetwarzanie nie powinno ich opóźniać, jeśli to konieczne.
Więcej informacji w języku angielskim: NHS: Rozpoznawanie stresu i radzenie sobie z nim.