Osteoporoza

Co to jest osteoporoza?

Rozpoznanie osteoporozy często pozostawia więcej pytań niż odpowiedzi. To normalne, że obawiasz się tego, co to oznacza i masz wątpliwości co do codziennych czynności i zajęć, które można wykonywać. Poniżej przeczytasz więcej o tym, czym jest osteoporoza, jakie mogą być jej przyczyny i co możesz zrobić w życiu codziennym.

Osteoporoza i zmiany w strukturze kości

Osteoporoza jest chorobą charakteryzującą się spadkiem masy kostnej i zmianami w strukturze kości, co zwiększa ryzyko złamań.

Kości zawierają komórki tworzące nową tkankę kostną, osteoblasty, oraz komórki ją reabsorbujące, osteoklasty. Jeśli równowaga między tymi komórkami ulegnie zmianie i tkanka będzie reabsorbować więcej niż jest przywracana, poziom minerałów w kościach zmniejszy się, co doprowadzi do osteopenii lub osteoporozy.

osteopenia

Osteopenia oznacza gęstość kości niższą niż normalna, ale nie spełniającą limitu densytometrycznego osteoporozy. Niekoniecznie przejdzie w osteoporozę, ale ryzyko złamania i inne czynniki ryzyka są oceniane jako całość.

Osteoporoza może mieć różne przyczyny: predyspozycje genetyczne, styl życia i dieta, długotrwałe stosowanie kortykosteroidów oraz, w rzadkich przypadkach, specyficzne zmiany genetyczne.

Dlaczego występuje osteoporoza?

Genetyczne przyczyny osteoporozy

Czynniki dziedziczne wpływają na gęstość kości i ryzyko złamań. Złamanie stawu biodrowego u rodzica jest jednym ze znanych czynników ryzyka, ale sam stres seksualny nie oznacza, że u kogoś rozwinie się osteoporoza. Twoje własne ryzyko jest oceniane wraz z innymi czynnikami.

Wczesna menopauza jako przyczyna

Kiedy kobieta przechodzi menopauzę, poziom estrogenu, żeńskiego hormonu płciowego, gwałtownie spada. Estrogeny stymulują tworzenie nowej tkanki kostnej. Jeśli menopauza rozpoczyna się wcześnie, około 45 roku życia, spadek poziomu estrogenów we wczesnych latach może powodować utratę ponad 5% masy kostnej.

To samo zjawisko może wystąpić u mężczyzn z niskim poziomem testosteronu, męskiego hormonu płciowego. Jednak mężczeni nadal produkują testosteron do późniejszego wieku i dlatego mają tendencję do cierpienia na osteoporozę w późniejszym okresie niż kobiety. W przypadku przedwczesnej menopauzy ważne jest przeprowadzenie badań na obecność osteoporozy.

Naturalne procesy starzenia i osteoporoza

Każdy będzie cierpiał na osteoporozę, jeśli żyje wystarczająco długo, ponieważ kości z czasem naturalnie się odkamieniają. Dlatego też osteoporoza występująca w wieku 70-90 lat jest normalna. Jednakże możliwe jest zapewnienie organizmowi najlepszych warunków początkowych poprzez codzienne stymulowanie kości i zapewnienie spożycia wapnia i witaminy D, aby zapobiec złamaniom i niepowodzeniom nawet w starszym wieku.

Kortykosteroidy jako przyczyna osteoporozy

Kortykosteroidy, takie jak prednizolon, są hormonami hamującymi procesy zapalne i dlatego często stosowane są przez osoby z astmą i reumatoidalnym zapaleniem stawów. Problem z prednizolonem polega na tym, że zmniejsza on również wchłanianie wapnia i witaminy D w jelitach, które są niezbędne do utrzymania masy kostnej.

Ponadto, prednizolon promuje aktywność komórek resorpcji kości, osteoklastów i hamuje komórki tworzące kość, osteoblasty. Dlatego połączenie zmniejszonego wchłaniania wapnia i witaminy D oraz zwiększonej aktywności komórek resorbcji kości wymaga szczególnej uwagi w rozwoju osteoporozy podczas długotrwałego stosowania kortykosteroidów.

Nadczynność tarczycy jako przyczyna osteoporozy

Nadmiernie przyspieszony metabolizm jest czymś, na co należy zwrócić szczególną uwagę po menopauzie. Zmniejszona produkcja hormonów w połączeniu ze zwiększonym metabolizmem uniemożliwia komórkom tworzącym kość, osteoblastom, pozostanie. Proces wymiany tkanki kostnej odbywa się zbyt szybko, podczas gdy aktywność komórek, które ją rekonstruują, już spadła.

Osteoporoza i choroby jelit

Choroby jelit często prowadzą do zmniejszonego przyswajania witamin i minerałów, dlatego w przypadku przewlekłych stanów zapalnych jelit zalecane jest badanie krwi w celu sprawdzenia poziomu wapnia i witaminy D.

Alkohol i palenie jako przyczyny osteoporozy

Palenie tytoniu i nadmierne spożywanie alkoholu zwiększają resorpcję kości, dlatego też kości rozpadają się szybciej niż są odbudowywane, co zwiększa ryzyko osteoporozy.

Kortyzol jako przyczyna osteoporozy

Kortyzol jest również nazywany hormonem stresu, ponieważ pomaga radzić sobie ze stresującymi sytuacjami. Kiedy jego poziomy pozostają wysokie przez długi czas, na przykład podczas długotrwałego stresu, zwiększa się aktywność komórek resorpcji kości i hamuje aktywność kości, mięśni i komórek chrząstki. Dlatego jego działanie wpływa nie tylko na kości, ale także na mięśnie i chrząsteczkę.

Osteoporoza i niska waga

Kości stają się silniejsze, gdy są obciążane. Dlatego waga ciała wpływa na obciążenie, na jakie są narażone podczas codziennych czynności. Mniejsza waga zmniejsza kompresję kości, a tym samym mniejszą aktywność komórek tworzących tkankę kostną.

Zapalenie stawów jako przyczyna osteoporozy

Leczenie chorób reumatycznych zazwyczaj obejmuje stosowanie kortykosteroidów, które szybko zmniejszają aktywność zapalną. Jednak jak opisano powyżej, leki te mają negatywny wpływ na kości: zapobiegają one wchłanianiu wapnia i witaminy D z przewodu pokarmowego oraz zwiększają aktywności komórek resorpcji kości. Jednocześnie stan zapalny uniemożliwia organizmowi wchłanianie witamin i minerałów i kieruje jego energię na „leczenie” stawów lub dotkniętych obszarów.

Suplementy i osteoporoza: wapń, witamina D i magnez

Zdrowie kości jest ściśle związane ze spożyciem wapnia, witaminy D i magnezu. Ta kombinacja jest ważna, ponieważ niedobór witaminy d zmniejsza zdolność jelit do wchłaniania wapnia, podczas gdy magnez jest niezbędnym minerałem dla tworzenia się kości. Ponadto leczenie medyczne osteoporozy jest mniej skuteczne, jeśli spożycie wapnia i witaminyD jest niewystarczające.

Pokarmy zazwyczaj zawierają wystarczającą ilość magnezu, jednak jeśli funkcja jelit jest zaburzona lub dieta jest bardzo ograniczona, może być konieczna suplementacja.

Witamina D jest pozyskiwana głównie z ekspozycji na słońce i tłustych ryb, a ponieważ niewiele osób spożywa wystarczającą ilość ryb, aby zaspokoić swoje zapotrzebowanie na witaminę D, szczególnie w miesiącach zimowych, duński urząd zdrowia zaleca dzienne spożycie 20 mikrogramów witaminy D dla wszystkich osób cierpiących na osteoporozę.

Głównymi źródłami wapnia są mleko, produkty mleczne i sery, ale można go również uzyskać z suplementów diety.

Osteoporoza: leczenie i środki ostrożności

Osteoporoza wymaga oceny i monitorowania przez wykwalifikowanych pracowników służby zdrowia, a leczenie może obejmować leki, odpowiednią aktywność fizyczną, zapobieganie upadkom i środki żywieniowe w zależności od sytuacji każdej osoby.

Terapia manualna nie leczy osteoporozy, nie udowodniono, że poprawia wchłanianie wapnia lub witaminy D i nie zastępuje wskazanego leczenia. Jeśli wystąpi silny ból po upadku, utracie wysokości, nowym bólu pleców lub złamaniu, konieczne jest badanie lekarskie.

Czy osteoporoza może być wyleczona?

Celem diety, leków i aktywności fizycznej jest spowolnienie resorpcji kości, aby kości były bardziej odporne na naturalne usuwanie wapnia, które zachodzi z czasem.

Celem nie jest wyleczenie osteoporozy. Konieczność i czas obserwacji DXA są oceniane indywidualnie. Sama niezmienna liczba T nie dowodzi, że utrata kości została zatrzymana, ponieważ istnieje zmienność w pomiarach, a wynik interpretowany jest wraz z ryzykiem złamań i leczeniem.

Odpowiednie ćwiczenia, dieta i w razie potrzeby leki mogą zmniejszyć ryzyko złamań. Gęstość kości może się zmieniać podczas leczenia, ale sukces leczenia nie jest oceniany wyłącznie na podstawie zmiany klasy densytometrycznej.

Możesz zrobić wiele, aby zapobiec osteoporozie: oto kilka innych przydatnych wskazówek.

Aktywność fizyczna dla osteoporozy

Aktywność fizyczna jest bardzo ważnym elementem leczenia osteoporozy, a badania pokazują, że trening siłowy i udarowy może stymulować komórki, które pomagają odbudować i wzmocnić kość.

Aby zapobiec złamaniom i awariom, należy zwrócić uwagę na trzy obszary: aktywność fizyczną, odżywianie i ewentualne leczenie farmakologiczne.

Wybór aktywności fizycznej związanej z osteoporozą jest bardzo indywidualny i zależy między innymi od wcześniejszych upadków lub złamań. Zasadniczą kwestią jest dostarczenie organizmowi bodźców odpowiednich dla obecnego stanu: dlatego też ćwiczenia muszą być dostosowane tak, aby wzmocnić go bez przeciążenia lub nasilenia bólu.

Trening koncentruje się na siły, perkusji i równowagi. Głównym celem jest zapobieganie upadkom poprzez poprawę siły i równań. Jak opisano powyżej, działanie na kości zwiększa aktywność komórek kostnych, osteoblastów, które promują odbudowę kości.

Mówiąc najprościej: odpowiednia opieka, dobre wskazówki i aktywność fizyczna mogą sprawić, że twoje ciało i kości staną się silniejsze.