Niedobór witamin

Co to jest niedobór witamin?

Niedobór witamin występuje, gdy organizm nie otrzymuje wystarczającej ilości witamin do prawidłowego funkcjonowania.

Organizm potrzebuje wielu rodzajów witamin, w tym A, B, C, D, E i K.

Każda z nich spełnia określoną funkcję i jest potrzebna w różnych ilościach, a jej niedobór może powodować wiele problemów zdrowotnych. Zdrowie.pl).

Jakie objawy może powodować niedobór?

Każda z nich pełni inną funkcję, a ich niedobór powoduje określone objawy.

• Witamina A: problemy ze wzrokiem w niewyraźnych i trudnych formach zmian na powierzchni oka;
• Witamina C: krwawienie dziąseł, siniaki i opóźnione gojenie się w skorupiaku;
• Witamina D krzywica u dzieci i osteomalacja u dorosłych;
• Witamina K: zwiększona skłonność do krwawienia;
• Witamina B12 lub kwas foliowy: Niedokrwistość, a zwłaszcza możliwe objawy neurologiczne witaminy B12.

Zmęczenie, osłabienie, sucha skóra lub trądzik są powszechnymi objawami wielu chorób i nie pozwalają na diagnozowanie niedoborów. Żelazo może powodować anemię, jeśli jest w nim niedobór, ale jest to minerał, a nie witamina.

Dlaczego może wystąpić niedobór?

Przyczyny to niewystarczająca lub słabo zróżnicowana dieta, większe zapotrzebowanie na niektórych etapach życia, złe wchłanianie np. przez celiakię lub choroby jelit, interwencje w przewodzie pokarmowym, nadmierne spożywanie alkoholu i niektóre leki.

Leku nie należy przerywać, ponieważ może to wpływać na witaminę: lekarz może ocenić ryzyko, zlecić badania i w razie potrzeby zmienić leczenie lub suplementację.

Odpowiednio zaplanowana dieta roślinna może dostarczyć niezbędnych białek i aminokwasów. Nie jest poprawne uważanie wegan za niedobór tyrozyny lub fenyloalaniny. Witamina B12 wymaga natomiast niezawodnego źródła poprzez wzbogaconą żywność lub odpowiedni suplement.

Różne potrzeby na różnych etapach życia

Problem

Wskazania do stosowania witaminy D lub innych suplementów zależą od wieku i oceny pediatry; dawki i produkty należy uzgadniać indywidualnie.

Przed i w czasie ciąży

Żelazo, witamina D, wapń i inne składniki odżywcze należy oceniać na podstawie diety, badań i indywidualnego ryzyka. Unikaj dużych dawek multiwitamin i produktów zawierających retinol bez porady specjalisty, ponieważ nadmiar witaminy A może być szkodliwy dla płodu.

Seniorzy

Zmniejszony apetyt, złe wchłanianie, leki i choroby przewlekłe mogą zwiększać ryzyko wystąpienia niektórych niedoborów. Potrzeba suplementacji witaminą D, B12 lub innymi suplementami powinna być określana indywidualnie na podstawie sytuacji klinicznej i oceny wykwalifikowanego pracownika służby zdrowia.

Jak można zmniejszyć ryzyko deficytu?

Dla wielu osób wystarcza zróżnicowana dieta, odpowiednia do ich wieku i stanu zdrowia:

• Warzywa i owoce dostarczają witaminy C, kwasu foliowego i karotenoidów;
• Ryby, jaja, mięso i wzbogacone produkty spożywcze mogą dostarczać witaminę D lub B12 w różnych ilościach;
• Produkty mleczne i wzbogacone alternatywy działają inaczej: wiele produktów mlecznych jest naturalnie niewystarczająco bogatych w witaminę D, dlatego należy sprawdzić etykiety;
• Pełnoziarniste produkty zbożowe, rośliny strączkowe, orzechy i nasiona dostarczają dużo witamin z grupy B i witaminy E.

Osoby stosujące dietę wegańską powinny zapewnić niezawodne źródło witaminy B12. Ciąża, wiek dzieci, zaburzenia wchłaniania i inne choroby mogą wymagać specjalnych wskazań.

Jak jest traktowany deficyt?

Przed leczeniem należy dowiedzieć się, której witaminy brakuje, jej stopnia nasilenia i przyczyny. Indywidualne objawy nie uzasadniają megadawki; lekarz wybiera testy, gdy są one przydatne i są interpretowane wraz z historią kliniczną.

Dieta, dawkowanie, skład i czas trwania suplementacji zależą od problemu. Na przykład niedobór witaminy B12 spowodowany słabym wchłanianiem może wymagać innego leczenia niż niewystarczające spożycie pokarmu, aw niektórych przypadkach zastrzyki.

Suplementy mogą również powodować toksyczność lub oddziaływać z lekami i innymi produktami, nie powinny być dodawane bez kontroli dawki i nie zastępują diagnozy ani leczenia przyczyny podstawowej.