Kamienie nerkowe

Rodzaje kamieni nerkowych

• Obliczenia szczawian wapnia: Powstają, gdy w moczu jest zbyt dużo wapnia i szczawianów.
• Obliczenia fosforanu wapnia: Składają się z wapnia i fosforanów i powstają, gdy środowisko dróg moczowych staje się zbyt zasadowe lub alkaliczne.
• Kamienie kwasu moczowego: Powstają, gdy mocz zawiera zbyt dużo kwasu moczowego.
• Obliczenia struwitu: Mogą powstawać po infekcji dróg moczowych i często składają się z kombinacji magnezu, amonu i fosforanów.
• Kamienie cystyczne: Powstają one w obecności choroby genetycznej zwanej cystinurią, w której organizm eliminuje nadmierną ilość cystyny.

Źródło: Medycyna.pl

Dlaczego powstają kamienie nerkowe?

Kamienie powstają, gdy stężenie pewnych substancji w moczu osiągnie poziomy sprzyjające krystalizacji. Ryzyko zależy od rodzaju kamienia, ilości oddanego moczu, diety, przyjmowanych leków, infekcji, chorób metabolicznych oraz cech anatomicznych lub dziedzicznych.

Ciecze

Zwiększenie produkcji moczu zmniejsza ryzyko u wielu osób, ale cel powinien być dostosowywany indywidualnie. Każdy z niewydolnością serca, chorobą nerek lub innymi ograniczeniami płynów powinien przestrzegać zaleceń lekarza. Kolor moczu może dawać przybliżone wskazanie nawodnienia, ale nie diagnozuje ani nie wyklucza kamieni.

Odżywianie i metabolizm

Wskazania zależą od obliczeń i analizy testów. W przypadku wielu kamieni wapniowych zaleca się normalne spożycie wapnia, redukcję sodu i umiarkowane spożycie białka zwierzęcego w oparciu o indywidualny profil. Nie należy pomijać wszystkich pokarmów zawierających szczawian. W przypadku kamieni kwasu moczowego najważniejszym jest utrzymujący się kwaśny mocz, który jest związany z różnymi czynnikami metabolicznymi; pH moczu nie zależy tylko od pH pokarmu.

Zakażenia i choroby dziedziczne

Niektóre bakterie wytwarzające ureazę mogą przyczyniać się do powstawania kamieni struwitów, natomiast cystinuria jest dziedzicznym niedoborem w nerkowych transportach niektórych aminokwasów, a nie ogólnym niedoborem enzymów. Nieprawidłowości układu moczowego mogą przyczynić się do stagnacji lub niedrożności i wymagają badania urologicznego.

Objawy kamieni nerkowych

Kamienie nerkowe niekoniecznie powodują objawy, zwłaszcza jeśli są małe lub żwirowate, ale mogą powodować kolkę nerkowatą, która zazwyczaj charakteryzuje się: Nagły ból, często ciężki i przerywany.

Ból jest zwykle zlokalizowany na boku lub z tyłu, tuż pod ostatnimi żebrami. Może promieniować do pachwiny i narządów płciowych, a często towarzyszą mu nudności i wymioty.

Może być tak intensywny, że podczas skurczów ciągle chodzisz wokół lub może być mniej intensywny i przypominać tępy dyskomfort w okolicy nerek bez promieniowania.

W niektórych przypadkach można zobaczyć krew w moczu, ale częściej jej ilość jest mikroskopijnie mała i można ją wykryć tylko za pomocą paska testowego. Krew pochodzi z niewielkich zmian błony śluzowej spowodowanych kamieniami. Niektórzy ludzie odczuwają również pieczenie podczas oddawania moczu i ciągłe pragnienie oddawania moču: te objawy uzasadniają również badanie pod kątem możliwego zakażenia dróg moczowych.

Jeśli pacjent odczuwa silny, okresowy ból w boku lub plecach, któremu często towarzyszą nudności i wymioty, lub gorączka związana z podejrzewanym zakażeniem dróg moczowych, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub pogotowiem ratunkowym. Funkcja nerek może być zagrożona i zwiększa ryzyko wystąpienia sepsy.

Źródło: Pacient.pl

Diagnoza kamieni nerkowych

Ocena zawsze obejmuje historię kliniczną i objawy, które często prowadzą do podejrzenia diagnozy. Ci, którzy już mieli kamienie, są narażeni na wysokie ryzyko powstawania innych. Badanie fizykalne może również ujawnić ból w okolicy nerek i boków.

Mocz można zbadać za pomocą palca, który często wykrywa krew i może wykazywać oznaki infekcji. Badania krwi mogą wykryć zakażenie i dostarczyć informacji o tym, czy czynność nerek jest zaburzona.

USG nerek wykryje kamienie tylko w niektórych przypadkach, ale jest to pomocne, aby wiedzieć, czy nie ma zablokowania odpływu moczu z nerki, ponieważ może to powodować powiększenie dróg moczowych i nerek. U dzieci i kobiet w ciąży, u których podejrzewa się kamienie, USG zawsze jest pierwszym badaniem.

Jednakże, jeśli podejrzewa się kamienie, tomografia komputerowa jest najbardziej dokładnym badaniem identyfikującym kamienie oraz określającym ich liczbę, rozmiar i lokalizację. Może również wykazać stan nerek i dróg moczowych, które mogą być dotknięte przez kamienie lub zidentyfikować inną chorobę.

Źródło: Pacient.pl

Leczenie kamieni nerkowych

Leczenie zależy od wielkości i lokalizacji kamienia, nasilenia objawów, czynności nerek oraz obecności infekcji. NLPZ mogą być stosowane jako środki przeciwbólowe wtedy, gdy jest to wygodne dla pacjenta; nie „pchają” kamienia i mogą być przeciwwskazane w niektórych okolicznościach.

Wiele małych kamieni przechodzi samoistnie, ale prawdopodobieństwo i czas przejścia jest różny. Lekarz może przepisać leki przeciwbólowe, aw niektórych przypadkach leki ułatwiające przejście. Badania i obrazowanie są używane w celu upewnienia się, że kamień został przekazany i nie blokuje nerki.

Gorączka lub dreszcze i możliwe kamienie i zatory są nagłymi sytuacjami, a niekontrolowany ból, uporczywe wymioty, odwodnienie lub wyraźnie zmniejszona produkcja moczu również wymagają pilnej uwagi. Zakażona niedrożność może wymagać antybiotyków i natychmiastowego drenażu za pomocą stentu moczopędnego lub nefrostomii, według uznania urologa.

Kamienie, które nie ustępują lub powodują komplikacje, mogą być leczone za pomocą fal uderzeniowych, ureteroskopii lub innych procedur. Nie ma ustalonego terminu czterech lub ośmiu tygodni, który dotyczy wszystkich.

Zapobieganie nawrotom

Analiza materiału przekazanego po kamieniu i, jeśli to konieczne, badania krwi i moczu pomogą wybrać konkretną profilaktykę. Kamienie wapnia, kwasu moczowego, struwitu i cystyny nie wymagają tej samej diety ani tych samych leków.

• Picie wystarczającej ilości moczu może zmniejszyć nawroty, ale jeśli występują ograniczenia czynności serca lub nerek, należy uzgodnić cel.
• Zwykle utrzymuje się normalne spożycie wapnia z pożywienia i ogranicza się spożycie soli, ale obniżenie poziomu wapnia w diecie może zwiększyć ryzyko powstawania niektórych kamieni.
• Białko zwierzęce, puryny i szczawiany różnią się w zależności od rodzaju kamienia i wyników badań. Nie jest właściwe automatyczne zakazywanie warzyw strączkowych, warzyw lub wszystkich produktów spożywczych zawierających szczawiany.
• Kontrola wagi, aktywność fizyczna i opanowanie cukrzycy lub innych chorób przyczyniają się do ogólnego stanu zdrowia, ale nie zastępują konkretnych działań zapobiegawczych.

Leki zapobiegawcze są dla niektórych osób. Wybór należy do oceny lekarza na podstawie profilu metabolicznego i nawrotu.

Powikłania kamieni nerkowych

Skomplikowane kamienie związane z takimi objawami jak gorączka, zakażenie i/lub powiększenie miednicy nerkowej (zwane wodonefrytą) mogą prowadzić do sepsy i/lub utraty funkcji nerek, jeśli nie są leczone. Większość kamieni ustępuje jednak samoistnie i rzadko powoduje przewlekłą niewydolność nerek.

Oprócz poważnych powikłań medycznych, które zostały właśnie opisane, częste i nawracające kamienie mogą znacznie obniżyć jakość życia. Mogą powodować strach przed uczestnictwem w wydarzeniach towarzyskich, podróżach i innych zajęciach, ponieważ ból może wystąpić nagle i być bardzo intensywny. Dlatego ważne jest, aby skupić się na czynnikach zapobiegawczych, które zmniejszają ryzyko nawrotu.

Jak często występują kamienie nerkowe?

Kamienie nerkowe są częste i mogą występować wielokrotnie u tej samej osoby, a częstotliwość i prawdopodobieństwo nawrotu różnią się znacznie w zależności od populacji, wieku, płci, rodzaju kamieni, stanów zdrowia, klimatu i czasu obserwacji.

Danych z Danii lub innych krajów nie należy przedstawiać jako polskich statystyk. W indywidualnej ocenie ważniejsze są skład kamienia i osobiste czynniki ryzyka niż ogólny odsetek.

Gdzie można się skontaktować?

Podejrzenie kamienia nerkowego wymaga oceny medycznej, która może obejmować badanie moczu i krwi oraz obrazowanie. Osteopata nie jest w stanie zdiagnozować przeszkody, złamać kamienia ani ułatwić jego usunięcia za pomocą technik manualnych.

Gorączka lub dreszcze, bardzo silny lub niekontrolowany ból, uporczywe wymioty, osłabienie lub poważne zmniejszenie oddawania moczu wymagają pilnej pomocy. Należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, nawet jeśli pacjentka jest w ciąży, ma tylko jedną funkcjonującą nerkę lub cierpi na chorobę nerek.

Specjalista od sportu może pomóc w różnych zaburzeniach układu mięśniowo-szkieletowego, gdy wykluczone są pilne przyczyny oddawania moczu. Instrukcje dotyczące płynów, diety, leków i monitorowania powinny być zgodne z historią medyczną i rodzajem kamieni.