Perspektywy
Bólowi brzucha mogą towarzyszyć wzdęcia, nudności, biegunka, zaparcia lub zgaga. Przyczyny wahają się od przejściowych do chorób wymagających pilnego leczenia. Lokalizacja i intensywność pomagają opisać go, ale nie są wystarczające do zidentyfikowania przyczyny.
Możliwe wyjaśnienia obejmują infekcje, refluks, zaparcia, zespół jelita drażliwego, choroby zapalne jelit i problemy z układem moczowym lub ginekologiczne. Kandydoza nie jest ogólnym wyjaśnieniem przewlekłego wzdęcia u zdrowych osób i nie uzasadnia stosowania leków przeciwgrzybiczych ani niezdiagnozowanych diet.
Zadzwoń pod numer 112 w razie nagłego, bardzo silnego bólu, omdlenia, trudności w oddychaniu, krwawych wymiotów, czarnego smolistego stolca albo bardzo tkliwego i twardego brzucha. Ból towarzyszący wymiotom, wzdęciom i niemożności przepuszczenia stolca lub gazu może wskazywać na niedrożność. W czasie ciąży silny ból towarzyszy krwawieniu, zawrotom głowy lub bólowi ramion wymaga pilnej uwagi.
Należy skontaktować się z lekarzem, jeśli występuje u Ciebie ból żołądka lub jelita grubego, krwawienie z jelit, gorączka, problemy z przełykaniem, nieprawidłowy oddech, zaburzenia trawienia, ból brzucha lub wymioty.
Przejdź do sekcji [Pokaż]
Dlaczego dolegliwości żołądkowe są tak powszechne?
Wielu zadało sobie pytania: dlaczego boli mnie brzuch? Czy jestem niezdrowy lub źle się odżywiam? Czy mam nietolerancję na określone pokarmy? Nie oznacza to jednak, że Twoja dieta jest problemem!
Stres i niestrawność
Mózg i układ pokarmowy komunikują się za pośrednictwem układu nerwowego, hormonalnego i odpornościowego. Stres może zmieniać mobilność, wrażliwość na ból i nawyki żywieniowe; u niektórych osób zwiększa skurcze, biegunkę lub zaparcia.
Autonomiczny układ nerwowy składa się z elementów, które współpracują ze sobą w celu regulacji organizmu. Nie ma prostego przeciwieństwa między „dobrym” systemem, który trawi i „złym” systemem wyłączającym narządy. Utrzymujących się objawów nie należy przypisywać stresowi do czasu przeprowadzenia właściwej oceny.
Regularny sen, umiarkowana aktywność i wsparcie psychologiczne mogą być pomocne. Niektóre zaburzenia interakcji jelito-mózg można zintegrować ze specjalnymi lekami psychologicznymi, dietą i lekami, jeśli to konieczne.
Ćwiczenia i trawienie
Regularna aktywność fizyczna, dostosowywana do stanu zdrowia, może pomóc w utrzymaniu prawidłowego odpływu stolca i ogólnego samopoczucia. Długie dni spędzone siedząc mogą być związane z ograniczoną aktywnością fizyczną, zmianami w rutynowym trybie życia lub niedostatecznym spożyciem płynów, co u niektórych osób powoduje zaparcia.
Chodzenie i siedzenie są często praktycznymi nawykami, a ilość aktywności powinna być stopniowo zwiększana. Ćwiczenia nie usuwają niedrożności jelit ani nie zastępują objawów uporczywego bólu.
Łagodny oddech może pomóc Ci się zrelaksować; nie ma potrzeby „pompowania” krwi z narządów za pomocą ćwiczeń przeponowych. Jeśli aktywność powoduje znaczny ból, zawroty głowy lub dyskomfort, należy przerwać i skonsultować się z lekarzem.
Dieta i nawyki żywieniowe
Jedzenie powoli, wygodne żucie i utrzymywanie dość regularnego harmonogramu może sprawić, że posiłki będą bardziej zarządzalne. Krótkie dzienniki żywności, objawów i leków mogą pomóc lekarzowi w zidentyfikowaniu bandaży bez wnioskowania, że każdy objaw jest wynikiem nietolerancji.
Zróżnicowana dieta dostarcza błonnika, białka, tłuszczów i mikroelementów. Gotowane i gotowe potrawy niekoniecznie są pozbawione witamin: ważne są składniki, ilość i ogólny skład. Błonnik należy dostosować do tolerancji i warunków jelitowych.
Unikaj szerokich wykluczeń lub suplementów do naprawy jelit bez klinicznego powodu. Jeśli uzasadnione są konkretne zmiany, takie jak dieta FODMAP, pomocne może być wsparcie wykwalifikowanego specjalisty i ponowne wprowadzenie żywności.
Obrona i choroby przewodu pokarmowego
Błona śluzowa jelit, śluz, wydzieliny przewodu pokarmowego, mikrobiom i komórki odpornościowe pomagają chronić organizm. Funkcje te nie zapobiegają wszystkim infekcjom lub chorobom i nie mogą być oceniane za pomocą prostego ręcznego badania jamy brzusznej.
Zakażenia, stany zapalne, zmiany w ruchliwości i inne choroby mają różne mechanizmy. Antybiotyki mogą mieć wpływ na jelita, ale gdy są wskazane, leczą określone infekcje: nie należy ich zatrzymywać ani unikać ze strachu przed ogólnym „supresją immunologiczną”.
Nie wszystkie opisane poniżej choroby są tak samo powszechne lub tak samo pilne. Wizyta i wszelkie badania pomagają rozróżnić sytuacje i wybrać leczenie. Nie ma wiarygodnych dowodów na to, że osteopatia leczy te choroby poprzez regulację organów, nerwów lub układu odpornościowego.
Wrzód żołądka i dwunastnicy
Wrzód żołądka jest uszkodzeniem błony śluzowej żołązka lub jelita dwunastnicy, a najczęstszą przyczyną są infekcje Helicobacter pylori Może powodować ból w górnej części brzucha, nudności lub wczesne uczucie pełności, ale czasami pozostaje minimalnie objawowe.
Lekarz może przepisać badanie Helicobacter pylori Lek, który zmniejsza kwasowość, może sprzyjać gojeniu; antybiotyki są przepisywane w celu wyeliminowania zidentyfikowanej infekcji. Wybór i czas trwania zależy od przypadku, a wynik eradikacji może wymagać dalszych badań.
Nie należy samodzielnie przerywać przyjmowania aspiryny lub innych leków na receptę. Wymioty krwi, czarny i smolisty stolec, omdlenia lub nagły silny ból wymagają natychmiastowej pomocy, dzwoniąc pod numer 112.
Atreza dwunastnicy
Atrezja dwunastnicy jest wrodzoną wadą, w której pierwsza część jelita cienkiego zamyka się i uniemożliwia przepływ zawartości żołądka. Można ją podejrzewać podczas badania USG przedporodowego; po porodzie badania radiologiczne pomogą potwierdzić niedrożność.
Noworodek może wymiotować po karmieniu, a czasami wymiotować zieloną żółcią. Zielone wymioty u noworodka wymagają natychmiastowej oceny w szpitalu. Nie należy go traktować jako zwykłego refluksu z masażem lub wymianą mleka.
Leczenie obejmuje stabilizację, podawanie płynów i kompresję jelita grubego, jeśli jest to konieczne, a następnie operację przywrócenia ruchu jelitowego. Chirurg podwiązuje użyteczne części jelita; niekoniecznie wymaga to usunięcia części dwunastnicy. Przywrócenie odżywiania jest monitorowane przez zespół noworodkowy.
Uchyłka Meckela
Uchyłka Meckela jest niewielkim wypukłością jelita cienkiego, która jest obecna od urodzenia ze względu na stałą strukturę embrionalną. Wiele osób nie ma żadnych objawów i nie wie, że je mają.
W niektórych przypadkach może powodować krwawienie, zapalenie lub blokadę jelit. U dzieci należy ocenić krew w stolcu lub znaczny ból brzucha; obfite krwawienie i wyraźna bladość, senność lub omdlenie są oznakami pilności.
Lekarz wybiera testy w oparciu o objawy: mogą być stosowane badania ultrasonograficzne, badanie krwi, specjalne skanowanie lub inne testy. Jeśli uchyłek powoduje powikłania, może być konieczna operacja. W przypadku przypadkowego, bezobjawowego odkrycia indywidualnie ocenia się równowagę między korzyściami a ryzykiem związanym z procedurą.
Zapalenie wyrostka robaczkowego
Zapalenie wyrostka robaczkowego jest zapaleniem wyrostka, małym przedłużeniem wyrostka. Ból może rozpocząć się w pępku i przenieść do prawej części podbrzusza, ale forma manifestacji jest różna, szczególnie u dzieci iw czasie ciąży.
Mogą mu towarzyszyć nudności, utrata apetytu i gorączka. Ból, który nasila się lub znajduje się po prawej stronie, wymaga pilnej oceny. W przypadku bardzo silnego i uogólnionego bólu, ciężkiego dyskomfortu lub objawów posocznicy wymagany jest numer alarmowy 112.
Diagnoza łączy w sobie badania, analizę i ewentualnie USG lub tomografię komputerową. Leczenie jest zazwyczaj chirurgiczne; niektóre wybrane przypadki można leczyć antybiotykami pod nadzorem lekarza. Nie zaleca się czekania w domu i leczenia tylko objawów: perforacja może spowodować zapalenie błony śluzowej brzucha i inne powikłania.
Uchyłka i zapalenie uchyłków
Uchyłka to małe wypukłości ściany jelita grubego. Ich obecność bez objawów nazywana jest uchyłkiem; wiele z nich nie powoduje problemów. Zapalenie uchyłek jest zapaleniem uchyłków, które może powodować ciągły ból, często po lewej stronie, gorączkę i zmiany w ruchu kałowym.
W zależności od stopnia nasilenia i podejrzeń, ocena może obejmować badania i tomografię komputerową. Leczenie jest dostosowywane do sytuacji: leczenie bólu, zalecenia dotyczące żywienia i antybiotyki w razie potrzeby. Ropnie, perforacje lub niedrożność mogą wymagać hospitalizacji, drenażu lub operacji.
Poza ostrą fazą zróżnicowana dieta ze stopniowym wprowadzaniem błonnika może pomóc w utrzymaniu regularności. Podczas ataku należy stosować się do zaleceń dietetycznych lekarza, a nie automatycznie jeść więcej błonników. Silny ból towarzyszący wymiotom, wzdęcia lub niemożność przepuszczania gazów, obfite krwawienie lub dezorientacja wymagają natychmiastowej uwagi.
Choroba Crohna
Choroba Leśniowskiego-Crohna jest przewlekłą chorobą zapalną, która może wpływać na różne części przewodu pokarmowego. Może powodować biegunkę, ból, zmęczenie i utratę wagi, a także okresy zaostrzeń i remisji. Same objawy nie wskazują na lokalizację ani stopień zapalenia.
Diagnoza może wymagać badań krwi i kału, endoskopii z biopsją oraz badań radiologicznych, a także uwzględnienia infekcji i innych możliwych przyczyn.
Specjalna ścieżka ma na celu kontrolę stanu zapalnego, promowanie remisji i zapobieganie powikłaniom. Obejmuje leki wybierane w zależności od stopnia nasilenia, wsparcie żywieniowe, a czasami operację. Nowy, silny ból, wysoka gorączka, odwodnienie lub podejrzenie niedrożności wymagają natychmiastowej uwagi. Manipulacje nie zastępują leczenia choroby.
wrzodziejące zapalenie okrężnicy
Wrzodowe zapalenie jelita grubego jest przewlekłą chorobą zapalną, która atakuje odbytnicę i może rozprzestrzeniać się na część lub całe jelito grube. Objawy mogą obejmować krwawiącą biegunkę, pilność wypróżnień, ból i zmęczenie; intensywność i częstotliwość są różne.
Diagnoza opiera się na ocenie klinicznej i badaniach wybranych przez gastroenterologa, w tym kału, krwi i endoskopii z biopsji. Nie można go potwierdzić tylko wyglądem stolca.
Leki pomagają wywołać i utrzymać remisję. Ciężkie zaostrzenia wymagają hospitalizacji; w niektórych przypadkach może być konieczna operacja. Usunięcie jelita grubego eliminuje chorobę w tej części, ale jest to złożony proces, którego konsekwencje omówimy. Obfite krwawienie, gorączka, silny ból lub odwodnienie wymagają pilnej oceny.
Nawożenie jelit
W przypadku inwaginacji jedna część jelita wsuwa się do drugiej, powodując niedrożność i potencjalnie zmniejszając przepływ krwi. Jest to szczególnie ważne u niemowląt i małych dzieci.
Może wystąpić silny ból, bladość, depresja, wymioty i wzdęcia. Krew i śluz w stolcu mogą pojawić się później: nie należy czekać, aż wezwą pomoc. Dziecko z tymi objawami wymaga natychmiastowego leczenia szpitalnego.
USG zwykle potwierdza diagnozę. Po stabilizacji, w niektórych przypadkach można spróbować zmniejszyć rozmiar za pomocą lewatywy powietrznej pod kontrolą radiologiczną. Jeśli nie jest to wskazane, nie udaje się lub jeśli wystąpią komplikacje, konieczna jest operacja. Jest to leczenie szpitalne i nigdy nie jest procedurą, którą należy wykonać w domu.
Marskość wątroby
Marskość wątroby jest zaawansowanym przewlekłym uszkodzeniem wątrobowym, któremu towarzyszą blizny i zmiany strukturalne. Przyczyny obejmują choroby związane z alkoholem, przewlekłe zapalenie wątrobytwątroby, metaboliczną chorobę wątrobiową oraz niektóre choroby autoimmunologiczne lub genetyczne.
Początkowo może nie powodować żadnych objawów. Później mogą wystąpić zmęczenie, żółtaczka, obrzęk brzucha lub nóg, krwawienie i problemy z koncentracją. Analiza, USG i ocena diagnozy zwłóknienia; w razie potrzeby dobierane są inne badania.
Leczenie przyczyny i zapobieganie powikłaniom może spowolnić progresję choroby. Ważne jest specjalne monitorowanie, wsparcie żywieniowe i abstynencja od alkoholu; jeśli występuje uzależnienie, należy zaplanować przerwanie leczenia. W niektórych przypadkach rozważa się przeszczep narządów. Rokowanie zależy od stadium i odpowiedzi na leczenie, a nie od jednego procenta.
W przypadku wymiotów krwi, czarnego stolca lub nagłego zamieszania konieczne jest połączenie z numerem alarmowym 112.
Nowotwory wątroby
Guz powstały w wątrobie należy odróżnić od przerzutów do innych narządów, natomiast zmiany łagodne, takie jak niektóre torbielki lub naczyniaki, należą do innej kategorii: znalezienie zmiany nie oznacza automatycznie raka.
Czynniki ryzyka zależą od rodzaju nowotworu; niektóre przewlekłe choroby wątroby są związane z rakiem wątrobowokomórkowym, a objawy mogą początkowo być nieobecne lub obejmować ból, utratę masy ciała, żółtaczkę i zmęczenie.
Badania mogą obejmować USG, CT lub MRI, aw niektórych przypadkach biopsję. Leczenie zależy od pochodzenia, rozmiaru, czynności wątroby i ogólnego stanu zdrowia. Opcje obejmują operację, przeszczep narządów dla wybranych pacjentów, ablację, leczenie naczyniowe, radioterapię i leki onkologiczne. Zespół ekspertów wyjaśnia cele, korzyści i ryzyko proponowanej ścieżki.
Żółtaczka
Żółtaczka jest żółknięciem skóry i białego koloru oczu spowodowanym gromadzeniem się bilirubiny we krwi. Jest to objaw kliniczny, a nie niezależna choroba. Może mu towarzyszyć ciemny mocz, blady stolec i świąd.
Przyczyny obejmują chorobę wątroby, niedrożność dróg żółciowych i zwiększoną destrukcję krwinek czerwonych. Nowa żółtaczka wymaga natychmiastowej oceny medycznej z badaniami i ewentualnym obrazowaniem. Leczenie zależy od przyczyny.
Jeśli towarzyszy mu gorączka, silny ból brzucha, dezorientacja lub poważny dyskomfort, wymagana jest pilna uwaga. W przypadku noworodków ocena przebiega określoną ścieżką: żółtaczki nie należy leczyć przez ekspozycję na słońce ani środki domowe.
Steatoza wątroby i zaburzenia metaboliczne
Stłuszczenie wątroby jest nagromadzeniem tłuszczu w wątrobie. W połączeniu z czynnikami kardiometabolicznymi stosuje się termin MASLD, stłuszczeniowa choroba wątrobową związaną z dysfunkcją metaboliczną. Dawniej znana była jako niealkoholowe stłuszczenie. Formy związane z alkoholem są różne, chociaż kilka czynników może współistnieć.
Otyłość brzuszna, cukrzyca typu 2 i zmiany lipidów są istotnymi czynnikami ryzyka. U niektórych osób rozwija się stan zapalny, zwłóknienie i marskość wątroby; nie wszystkie stłuszczenia przebiegają tak samo.
Ocena obejmuje czynniki ryzyka, badania krwi i badania w celu oceny tłuszczu i zwłóknienia; biopsja jest zarezerwowana dla niektórych sytuacji. Aktywność fizyczna, odżywianie i stopniowa kontrola masy ciała są częścią leczenia, podobnie jak cukrzyca i zarządzanie ryzykiem sercowo-naczyniowym. Lekarz określa kontrole i ewentualne dodatkowe leczenie.
Kamica żółciowa
Kamienie powstają, gdy niektóre składniki żółci krystalizują się i mogą pozostać w pęcherzyku żółciowym lub przedostać się do dróg żółciowych. Wiek, historia rodzinna, ciąża, otyłość i szybka utrata wagi są czynnikami powiązanymi z tym stanem, a nikt nie może wyjaśnić wszystkich przypadków.
Wiele kamieni nie powoduje żadnych objawów. Kolka żółciowa powoduje ból w górnej części brzucha, często po prawej stronie, która może promieniować do pleców lub ramienia. Ból może wystąpić po posiłku, ale nie zawsze.
USG jest powszechnym testem w ocenie. Kamienie mogą być wykrywane bez objawów; objawowe lub skomplikowane choroby mogą wymagać usunięcia pęcherzyka żółciowego. Kamienie w przewodzie żółciowym można leczyć za pomocą procedury endoskopowej zwanej ERCP. Dostosowanie posiłków może zmniejszyć dyskomfort, ale nie usunie zatkania.
Silny lub utrzymujący się ból, gorączka, dreszcze, wymioty lub żółtaczka wymagają natychmiastowej pomocy.
Nadciśnienie wrotne
Jest to wzrost ciśnienia w układzie żył bramowych, który transportuje krew z układu pokarmowego i śledziony do wątroby. Marskość jest główną przyczyną, ale występują również choroby naczyniowe i inne choroby.
Może powodować zatrzymanie płynów w żołądku, powiększenie śledziony i żylaki w przełyku lub żołądka, które mogą krwawić. Ocena obejmuje prezentację kliniczną, analizę oraz badania wątroby i naczyń krwionośnych, takie jak USG Dopplera. Endoskopia jest używana do identyfikacji i czasami leczenia żylaków; nie jest to jedyny test wykrywania nadciśnienia portalnego.
Leczenie koncentruje się na przyczynach i powikłaniach za pomocą leków i procedur wybranych przez specjalistę. W przypadku wymiotów krwi, czarnego stolca lub omdlenia konieczne jest wezwanie pogotowia pod numer 112.
Zapalenie pęcherzyka żółciowego i ostre zapalenie dróg żółciowych
Zapalenie pęcherzyka żółciowego jest stanem zapalnym pęcherzyk żółciowy, często spowodowane przez kamień blokujący jego wyjście. Ostre zapalenie dróg żółciowych jest stanem zapalnych dróg żylnych, często w połączeniu z niedrożnością. Są to różne i potencjalnie poważne schorzenia.
Utrzymujący się ból w prawej górnej części brzucha, gorączka lub dreszcze i żółtaczka wymagają pilnej oceny. Nie musisz czekać 24 godziny. Dezorientacja, ciężkie osłabienie, omdlenia lub trudności z oddychaniem mogą wskazywać na posocznicę: zadzwoń pod numer 112.
Badania obejmują analizę i badanie dróg żółciowych. Leczenie szpitalne może obejmować podawanie płynów, środków przeciwbólowych i antybiotyków. Zapalenie dróg żelazowych z niedrożnością może wymagać drenażu dróg żylnych, często przez ERCP; operacja może być wskazana z powodu zapalenia pęcherzyka żółciowego. Czasy i procedury zależą od nasilenia i nie ma gwarancji powrotu do zdrowia w ciągu tygodnia.
Wirusowe zapalenie wątroby typu A
Wirusowe zapalenie wątroby typu A jest wirusową infekcją wątrobową, która przenosi się głównie drogą kałowo-ustną, przez zanieczyszczoną żywność lub wodę oraz poprzez bliski kontakt. Może również wystąpić bez podróży. Higiena rąk, bezpieczeństwo żywności i szczepienia promują zapobieganie.
Objawy mogą obejmować zmęczenie, nudności, ból brzucha, ciemny kolor moczu, blady stolec i żółtaczkę; u małych dzieci zakażenie może być minimalnie objawowe. Specjalne badania krwi potwierdzają diagnozę.
Nie staje się przewlekłą infekcją. Leczenie jest głównie wspomagające i koncentruje się na nawodnieniu oraz lekach, które mogą uszkodzić wątrobę. Ciężkie przypadki wymagają hospitalizacji. Po kontakcie z ryzykiem należy jak najszybciej zasięgnąć porady lekarza dotyczącej profilaktyki i szczepień. Model zależy od produktu i sytuacji.
Wirusowe zapalenie wątroby typu B
Wirusowe zapalenie wątroby typu B przenosi się przez krew i inne płyny organizmu, podczas stosunków seksualnych oraz z matki na dziecko w czasie porodu. Zakażenie może być ostre lub przewlekłe i niesie ze sobą ryzyko marskości i raka wątrobowego.
Wiele osób nie ma żadnych objawów, a jeśli są obecne, mogą obejmować one mdłości, zmęczenie, ból brzucha, ciemny mocz i żółtaczkę. Diagnoza wymaga przeprowadzenia specjalnych badań; w przypadku przewlekłych zakażeń ocenia się również aktywność wirusa i choroby wątroby.
Ostre zapalenie wątroby typu B jest zwykle leczone z pomocą opieki wspomagającej i nadzoru medycznego. Istnieją leki przeciwwirusowe na przewlekłe zapalenie wętroby typu b, które skutecznie blokują wirusa i zmniejszają ryzyko powikłań, chociaż często wymagane jest długotrwałe leczenie. Nie każdy potrzebuje tego samego leku od razu, ale każdy potrzebuje dobrego planu leczenia.
W czasie ciąży i po narażeniu na ryzyko dostępne są specjalne środki, które należy szybko uzgodnić z pracownikami służby zdrowia.
Wirusowe zapalenie wątroby typu C
Wirusowe zapalenie wątroby typu C jest zakażeniem wątrobowym, które przenosi się głównie poprzez zakażoną krew. Możesz pozostać wolny od objawów przez wiele lat; samo zmęczenie, nudności lub żółtaczka nie odróżniają go od innych form zapalenia wątrobiowego.
W ramach badań przesiewowych sprawdza się obecność przeciwciał i, jeśli to konieczne, wykonuje się badanie w celu potwierdzenia aktywnego zakażenia. Ocena obejmuje również uszkodzenie wątroby i inne problemy zdrowotne.
Natychmiastowo działające leki przeciwwirusowe mogą w większości przypadków wyleczyć zakażenie. Lekarz dobiera leczenie i monitoruje je; w przypadku zaawansowanego uszkodzenia wątroby może być konieczne monitorowanie, nawet po powrocie do zdrowia pod względem wirusologicznym. Nie ma szczepionki, a ponowne zakażenie jest możliwe po leczeniu, dlatego nadal ważne są środki mające na celu uniknięcie kontaktu z zarażoną krwią.
Wirusowe zapalenie wątroby typu D
Wirus zapalenia wątroby typu D potrzebuje wirusa zapalenia WZW typu B do rozmnażania się. Zakażenie może wystąpić równocześnie z zapaleniem wątrobowym typu B lub nakładać się na istniejące już zapalenie wątrobiowe typu B, co zwiększa ryzyko poważnej choroby wątroba.
Zakażenie następuje poprzez krew i inne płyny biologiczne. Objawy mogą być podobne do innych form zapalenia wątroby, ale mogą również nie występować. Dla osób z zapaleniem wątrobowym typu B lekarz oceni specjalne testy w celu wykrycia zapalenia WZW D, a jeśli jest pozytywne, aktywność infekcji.
Szczepionka przeciwko wirusowi zapalenia wątroby typu B pośrednio zapobiega zapaleniu wątrobowego typu D u osób, które nie są zakażone wirusem zapalenia Wątroby rodzaju B. Nie chroni ona przed zakażeniem wirusem zapalenia wątroba typu D u tych, którzy już są zakażeni wirusem zapalania wątrosby typu B.
Ból brzucha i lokalizacja
– Na bazę. Jelita, pęcherz i narządy płciowe mogą powodować ból w dolnej części brzucha. Możliwe przykłady to zaparcia, zespół jelita drażliwego, infekcje dróg moczowych, endometrioza i torbiele jajników. Podczas ciąży lub jeśli jest prawdopodobne zajście w ciążę, należy również ocenić znaczny ból, aby wykluczyć ciążę pozamaciczną.
Na pokładzie. Zapalenie wyrostka robaczkowego może powodować ból, szczególnie w prawym dolnym rogu; problemy z pęcherzyka żółciowego lub wątroby zwykle wpływają na górną część. Wskazania te nie dotyczą wszystkich osób.
Górna część. Refluks, wrzody, kamienie żółciowe i zapalenie trzustki mogą powodować ból w tym obszarze. Problemy z sercem mogą również objawiać się dyskomfortem w górnej części brzucha, zwłaszcza bólem w klatce piersiowej, poceniem się lub trudnościami w oddychaniu: w takim przypadku zadzwoń na numer 112.
Lewa strona. Gazy, zaparcia, zapalenie uchyłków i choroby układu moczowego lub ginekologiczne to tylko niektóre z możliwości. Strona internetowa nie potwierdza diagnozy: czas trwania, przebieg, towarzyszące objawy i wizyta towarzyszą badaniom.
Więcej szczegółowych informacji w języku angielskim: NHS: ból brzucha En NIDDK: Choroby przewodu pokarmowego.