Ból w obrębie miednicy

Pas miednicy i dno miednicy: dwa różne aspekty

Pas miednicy zawiera struktury kostne i stawowe, które łączą tułów i kończyny dolne. Mięśnie dna miednicy to grupa mięśni i tkanek, które wspierają narządy i ułatwiają kontynuację i aktywność seksualną. Ból w pasie nie oznacza automatycznie dysfunkcji dna miodnicy.

W czasie ciąży zmienia się obciążenie, rozmiar i aktywność hormonalna macicy, na podstawie tych zmian nie można wywnioskować z objawów niedoboru lub nadmiaru hormonów ani przewidzieć konieczności cesarskiego cięcia.

Na szczególną uwagę zasługują nietrzymanie moczu, trudności z oddawaniem moczu, uczucie ciężkości w pochwie lub ból podczas stosunku płciowego, nawet jeśli występują równolegle do bólu stawów. Mięśnie dna miednicy mogą być niedoczynne lub nadmiernie aktywne lub mają problemy z rozluźnieniem się; wzmocnienie nie jest automatyczną odpowiedzią na wszystkie problemy.

Większość osób z PGP może rodzić drogą dopochwową, ale decyzje dotyczące porodu podejmowane są wspólnie z zespołem położniczym na podstawie ogólnej sytuacji.

Dlaczego miednica może być bolesna w czasie ciąży?

Ból miednicy może wystąpić, gdy zmieniają się wymagania fizyczne i tolerancja na aktywność. Wywiad osobisty, wcześniejsze dolegliwości bólowe w dolnej części pleców lub biodrach oraz codzienne czynności wpływają na ocenę. Nie zawsze jest możliwe zidentyfikowanie jednej przyczyny.

Stawy krzyżowo-biodrowe łączą krzyż i biodro, umożliwiając ograniczone ruchy. Ich funkcja zależy od kształtu stawów, więzadeł i funkcjonowania otaczających mięśni. Błędem jest opisywanie miednicy jako podtrzymywanej wyłącznie przez więzadła.

Ból w pobliżu stawów krzyżowo-biodrowych nie definiuje ostatecznie tkanki i może nie wskazywać na skręcenie, uszkodzenie więzadła lub nadmierną mobilność. Dolna część pleców i miednica mogą również powodować podobne objawy, które można odróżnić przez badanie.

Problemy z szyją, podejrzane blokady autonomiczne, „problemy eliminacyjne” i zaburzenia hormonalne nie wyjaśniają powszechnych PGP. Badania medyczne są wybierane na podstawie objawów i podejrzeń klinicznych, a nie w oparciu o poszukiwanie niejasnego braku równowagi.

Ból w kości łonowej, pachwinie i ogonowej

Ból w tym obszarze może nasilać się podczas chodzenia, wchodzenia po schodach lub poruszania jedną nogą jednocześnie. Sama obecność bólu nie wskazuje na ruchliwość stawu ani odklejenie kości.

Ból w więzadłach szyjnych jest kolejnym problemem: może czuć się jak kłucie w dolnej części brzucha lub pachwinie, często podczas zmiany pozycji. Nie należy go identyfikować z bólem symfizycznym. Ciężki, uporczywy ból lub ból towarzyszący krwawieniu, gorączka lub trudności w oddawaniu moczu wymaga natychmiastowej oceny lekarza lub położnej.

Kość piszczelowa

Kość ogonowa znajduje się u dołu kręgosłupa. Upadki, poród lub długotrwałe naciskanie mogą powodować ból, szczególnie podczas siedzenia lub stania. Nie ma reguły, że ból po dwóch do sześciu tygodniach wskazuje na ruchliwość, która musi zostać przywrócona ręcznie.

Zmniejszenie nacisku, zmiana postawy i użycie odpowiedniej poduszki mogą pomóc. Ból po znacznym urazie, wyraźne ograniczenia lub objawy, które nie ulegają poprawie, są warte wizyty; droga zależy od zidentyfikowanej przyczyny.

W jakim stopniu może to wpłynąć na codzienne życie?

Ból miednicy w czasie ciąży jest częsty, ale jego intensywność może być bardzo różna. Niektóre osoby odczuwają dyskomfort podczas pewnych czynności; inne mają trudności z chodzeniem, snem, pracą lub opieką nad rodziną. Nie musisz czekać, aż będzie bardzo silny, aby porozmawiać z położną lub lekarzem.

Szacunki częstości występowania zależą od definicji choroby i badanej populacji. Jednoczesny ból w przedniej i tylnej części miednicy nie jest sam w sobie diagnozą niestabilności miednicy.

Ocena obejmuje lokalizację, czynniki powodujące nasilenie lub złagodzenie objawów oraz wpływ na aktywność. Dziennik może pomóc w ich opisaniu. Choroba zgodna z samym PGP nie zaszkodzi dziecku, ale nowe lub inne objawy należy ocenić.

Jeśli ból poważnie ogranicza ruch, poproś o ponowną ocenę, aby sprawdzić swoje objawy i szukać pomocy. Nie zaszkodzi, jeśli będziesz musiał przejść bez pomocy aż do porodu.

Ból kolan po porodzie

Ból kości udowej może pojawić się po porodzie i utrudniać siedzenie, karmienie piersią lub przejście z pozycji siedzącej na stojącą. Może być spowodowany przez nacisk na tkanki, a w niektórych przypadkach przez uraz kości udowych, ale mechanizm nie jest taki sam dla każdego.

Utrzymujący się ból nie oznacza, że kość ogonowa jest zablokowana lub wymaga ponownego przemieszczenia; problemu nie można automatycznie powiązać z określoną pozycją podczas porodu.

Dobrze jest, aby dziecko znalazło i zmieniło pozycje odpoczynku i karmienia zmniejszające ciśnienie oraz rozważyło odpowiednią poduszkę. Jeśli ból utrzymuje się znacznie lub ogranicza aktywność, lekarz może rozważyć potrzebę fizjoterapii, badań lub innych zabiegów.

Po porodzie gorączka, szybkie pogorszenie stanu, trudności z oddawaniem moczu lub znaczny ból i krwawienie wymagają natychmiastowego kontaktu z zespołem opieki zdrowotnej. Bardzo obfite krwawienie, omdlenia, ból w klatce piersiowej lub trudności w oddychaniu są nagłymi przypadkami: zadzwoń pod numer 112.

Dostosuj aktywność, jeśli boli biodro

Plan ten uwzględnia czynności, które są konieczne i mogą powodować nasilenie objawów. Celem jest utrzymanie dozwolonych ruchów na przemian z przerwami, bez długotrwałego unieruchomienia lub wykonywania bardzo bolesnego zadania.

• Zmieniaj postawę w ciągu dnia i noś ubrania do siedzenia, jeśli stojąc na jednej nodze powoduje ból.
• Zmniejsz ciężkie podnoszenie i podziel się wymagającymi zadaniami; prośba o pomoc może uczynić codzienne życie bardziej do zniesienia.
• Używaj poręczy i wygodnych schodów, unikaj niepotrzebnych powtarzających się ruchów, które mogą pogłębiać ból.
• Jeśli to pomoże, spróbuj podparcia się w łóżku między nogami i pod brzuchem. Aby wsiąść do samochodu lub zawrócić, wybierz ruchy, które nie wymagają rozstawienia nóg.
• Oceń wszelkie ćwiczenia, opaski lub pomoce do chodzenia z fizjoterapeutą.

Ćwiczenia na brzuch, biodra i dno miednicy powinny być dostosowane do objawów, napięcia mięśniowego i zdolności do rozluźnienia. Nie ma potrzeby ciągłego skurczania brzucha lub dna miednicy w celu ochrony miednicy.

Poruszanie się w wodzie i oddychanie może być dobrym rozwiązaniem, jeśli jest zgodne z ciążą. Nie są to zabiegi mające na celu „usuwanie” domniemanej przyczyny limfatycznej PGP lub rozluźnienie przywiązań do organów.

Indywidualne czynniki i zmiany w czasie ciąży

W czasie ciąży zmienia się waga, wielkość brzucha i sposób wykonywania niektórych czynności. Zmiany postawy nie są takie same dla wszystkich ludzi i same w sobie nie stanowią choroby ani pełnego wyjaśnienia bólu.

Uprzedni ból pleców lub miednicy, wcześniejszy uraz miednicy lub ciężka praca fizyczna mogą zwiększać ryzyko wystąpienia objawów. Czynnik ryzyka nie oznacza jednak, że ból jest nieunikniony.

PGP nie dowodzi, że rozpoczęłaś ciążę z niewystarczającą siłą, zrobiłaś coś złego lub masz ukryte obrażenia, których organizm nie jest w stanie już zrekompensować. Nawet aktywni ludzie mogą odczuwać ból.

Ocena określa, co jest aktualnie przydatne: tolerowane czynności, dostosowywane obciążenia, potrzeby wsparcia i realistyczne cele. Program może ulec zmianie podczas ciąży i po porodzie w zależności od indywidualnej reakcji.

Zabiegi manualne i ból w czasie ciąży

Zarządzanie PGP rozpoczyna się od oceny objawów i wykluczenia przyczyn wymagających leczenia. Informacje, dostosowanie aktywności i indywidualne ćwiczenia mogą być częścią ścieżki; w razie potrzeby ocenia się wspieranie miednicy.

Miękka terapia manualna może być rozważana jako środek uzupełniający w przypadku dolegliwości układu mięśniowo-szkieletowego. Dowody nie pozwalają na przedstawienie terapii manualnej jako leczenia o specyficznej skuteczności dla PGP. Nie zostało udowodnione, że koryguje ona funkcjonowanie całego organizmu lub gwarantuje lepszą adaptację do ciąży.

Ból, który jest nowy lub ciężki lub któremu towarzyszą sygnały ostrzegawcze, należy ponownie ocenić przed kontynuowaniem. Nawet jeśli wybierzesz środek przeciwbólowy w czasie ciąży, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

Przygotowanie do porodu, jeśli występuje ból w obrębie miednicy

Omów to z położną i zespołem porodowym oraz włącz do planu porodu. Może być pomocne zademonstrowanie wygodnych pozycji i bolesnych ruchów, aby sprzęt mógł pomóc Ci zmienić pozycję bez obciążania bioder.

Większość osób z bólem miednicy może rodzić drogą dopochwową, ale sam ból nie wymaga cesarskiego cięcia ani indukcji; decyzje te zależą od przyczyn porodu i indywidualnej sytuacji.

Nie ma dowodów na to, że ruchy osteopatyczne zapobiegają problemom z porodem, tworzą przestrzeń dla dziecka lub wyrównują głowę dziecka poprzez naprawienie psoas, przepony lub więzadeł macicy.

Krocze i informacje specjalne

Począwszy od 35 tygodnia ciąży możesz zapytać położną, czy masaż krocza przed porodem jest odpowiedni dla Ciebie. Jest to opcjonalne i nie stanowi leczenia bólu miednicy.

Nie rób tego, jeśli podejrzewasz, że błony są rozdarte lub masz zapalenie pochwy. Jeśli wystąpi ból lub krwawienie, przestań i skontaktuj się z lekarzem.

Dobre samopoczucie przed porodem i powrót do zdrowia po porodzie

Wybierz czynności prenatalne zgodne z objawami i wskazaniami porodu. Chodzenie, ćwiczenia w wodzie lub dostosowane czynności przedporodowe mogą być opcjami, ale żadna z nich nie jest obowiązkowa i nie musi być kontynuowana, jeśli ból nasila się.

Zróżnicowana dieta, nawadnianie i odpoczynek pomogą Ci poradzić sobie z codziennym życiem. Postępuj zgodnie ze wskazówkami grupy roboczej dotyczącymi ewentualnych ograniczeń w zakresie jedzenia i picia. Spokojne otoczenie, pożądany kontakt z partnerem i chwile relaksu mogą zapewnić pocieszenie: nie są one niezawodnym sposobem na zwiększenie poziomu oksytocyny lub wywołanie porodu.

Po porodzie

Ból kości udowej, problemy z dnem miednicy, nietrzymanie moczu lub trudności ze stosunkiem seksualnym wymagają oceny, jeśli utrzymują się lub ograniczają codzienne funkcjonowanie.

Wznowienie aktywności i ćwiczeń odbywa się stopniowo, biorąc pod uwagę poród, ewentualne urazy i indywidualną tolerancję. Może być pomocne zmienienie sposobu wychowywania dziecka i opieki nad nim za pomocą praktycznego wsparcia rodziny. Nie ma potrzeby zakładania, że ciało straciło równowagę, którą należy przywrócić za pomocą osteopatii.

Gorączka, zwiększony ból lub trudności w oddawaniu moczu wymagają szybkiego kontaktu z lekarzem. Jeśli masz bardzo ciężkie krwawienie, omdlenia lub trudności z oddychaniem, natychmiast zadzwoń pod numer 112.

Używanie piłki porodowej w bólu miednicy

Piłka do porodu może zapewnić alternatywną postawę, ale nie jest odpowiednia dla wszystkich z PGP. Przed użyciem jej do ćwiczeń należy porozmawiać z położną lub fizjoterapeutą o swoich problemach i ruchach, które tolerujecie.

Wybierz balon o odpowiednim rozmiarze, zaprojektowany tak, aby powoli się opróżniał w przypadku przebicia opony i przestrzegaj obciążenia wskazanego przez producenta. Umieść go na antypoślizgowej powierzchni z wolną przestrzenią i solidnym podparciem lub osobą w pobliżu. Stopy powinny mocno spoczywać na podłodze.

Jeśli czujesz się stabilny i nie odczuwasz bólu, możesz doświadczyć niewielkich zmian ciężaru lub ograniczonego obrotu miednicy. Nie musisz odbijać się, rozsuwać nóg, wykonywać dziesięciu powtórzeń ani wykonywać jednej codziennej rutyny.

Przerwać, jeśli nasili się ból, niestabilność lub zawroty głowy. Nowe krwawienie, utrata płynów lub inne objawy porodowe wymagają kontaktu z urządzeniem. Piłka nie poprawia domniemanej zwiotczenia miednicy i nie gwarantuje, że dziecko osiądzie w miednicy. Podczas porodu należy go używać tylko wtedy, gdy jesteś już zaznajomiony i znasz odpowiednią pomoc.