Szumy uszne

Jakie czynniki są związane z szum w uszach?

Szum w uszach często towarzyszy utracie słuchu, która może być spowodowana wiekiem lub narażeniem na głośne dźwięki. Jednak niektóre osoby z ubytkiem słuchu nie mają szumu w uszACH, a w innych przypadkach nie ustalono konkretnej przyczyny.

Czynniki, które należy ocenić, obejmują wosk w uchu lub infekcje ucha, niektóre leki, uraz głowy lub szyi i choroby takie jak choroba Ménière’a lub choroba stawów szczękowo-twarzowych. Pulsujący dźwięk może być związany z przepływem krwi w naczyniach krwionośnych i wymaga specjalnej oceny medycznej.

Stres i niepokój mogą sprawić, że dźwięk będzie bardziej widoczny lub trudniejszy do zniesienia, ale same w sobie nie mogą zidentyfikować przyczyny jego wystąpienia. Nowy i utrzymujący się szum w jednym uchu, pulsujący szum w uszach lub nagły ubytek słuchu należy ocenić pod kątem pilności klinicznej.

Szum w uszach i jego wpływ na codzienne życie: kompletny przewodnik

Co to znaczy cierpieć na szum w uszach?
Szumy uszne mogą mieć głęboki wpływ na codzienne życie i samopoczucie, a osoby żyjące z tym stanem mogą czuć się przytłoczone.
W nocy cisza otoczenia może wzmocnić percepcję szumu w uszach, zakłócić sen i zwiększyć zmęczenie, co z kolei może mieć wpływ na zdolność do wykonywania codziennych czynności i obniżyć jakość życia.
Szum w uszach może również zakłócać i utrudniać koncentrację w pracy, szkole lub interakcjach społecznych. Dla niektórych osób obawy spowodowane przez szum w głowie, w połączeniu ze słabym snem i koncentracją, mogą prowadzić do stresu i niepokoju.
Z biegiem czasu utrzymujący się szum w uszach może powodować uczucie bezradności i izolacji, co może prowadzić do depresji. Czasami towarzyszy mu utrata słuchu, która utrudnia komunikację i uczestnictwo w życiu społecznym.
Ogólnie rzecz biorąc, szum w uszach może mieć poważny wpływ na jakość życia, od pracy do relacji społecznych i zdolności do korzystania z codziennych przyjemności.

Jak szum w uszach jest opisany

Szumy uszne subiektywne są odczuwane tylko przez osobę i są najczęstszą formą; szumy obiektywne występują rzadko i są spowodowane fizycznym dźwiękiem, który można zaobserwować w pewnych warunkach podczas badania. Pulsacyjny szum w uszach ma określony rytm, często bicie serca, i wymaga oceny medycznej, ponieważ przyczyny mogą być naczyniowe lub inne.

U niektórych osób intensywność lub ton zmienia się, gdy poruszasz głową, szyją, oczami lub szczęką lub dotykasz określonych obszarów. Zjawisko to nazywa się modulacją somatosensoryczną: pokazuje interakcję między sygnałami sensorycznymi, ale nie dowodzi, że napięcie mięśniowe jest przyczyną szumów w uszach ani że terapia manualna je eliminuje.

Ekspozycja na hałas, ubytek słuchu, leki i różne choroby ucha lub ogólne mogą być istotne. Opisy subiektywne, obiektywne i somatosensoryczne mogą się nakładać i same w sobie nie są decydujące dla leczenia.

Pulsacyjny szum w uszach: kiedy ocenić?

Rytmiczny hałas zsynchronizowany z bicia serca wymaga oceny medycznej. Przyczyny są różne, czasami naczyniowe; nie jest właściwe zapewnienie ich nieszkodliwości przed klasyfikacją. Lekarz zdecyduje, czy konieczne jest badanie słuchu, badanie obrazowe lub inne badania.

Nagły ubytek słuchu wymaga pilnej uwagi. Jeśli wystąpią również osłabienie, problemy z mową, nagłe zaburzenia widzenia, nowe silne bóle głowy lub inne objawy neurologiczne, zadzwoń na numer 112. Nie próbuj zmieniać dźwięku poprzez nacisk na szyję lub manipulację.

Ocena możliwych przyczyn szumów usznych

Nie zawsze możliwe jest zidentyfikowanie jednej przyczyny. Ocena obejmuje takie czynniki, jak czas wystąpienia choroby, czy dotyczy ona jednego ucha czy obu uszu, związek z rytmem serca, narażenie na hałas, przyjmowanie leków, inne objawy i wpływ na codzienne życie. Częścią procesu są badanie słuchu i badania audiologiczne.

Jeśli zidentyfikowano czynnik, który można leczyć, taki jak gromadzenie się woskowiny w uchu, infekcja, utrata słuchu lub działanie leków, lekarz może zaproponować konkretne leczenie, ale nawet w tych przypadkach nie można zagwarantować, że dźwięk zniknie.

Fakt, że dźwięk zmienia się podczas poruszania szczęką, głową lub szyją, wskazuje na możliwą modulację somatosensoryczną, ale nie dowodzi, że przyczyną są mięśnie lub stawy. Czynniki genetyczne również podlegają badaniom i nie pozwalają na wywołanie zaburzenia przez jeden mechanizm u danej osoby.

Ocena i leczenie szumów usznych

Proces rozpoczyna się od historii medycznej, badania słuchu, monitorowania leków i oceny audiologicznej. Jeśli zostanie stwierdzona przyczyna podlegająca leczeniu, taka jak problem z uchem lub działanie leku, następuje dalsze postępowanie; jednak często nie ma powodu do usunięcia.

• Aparaty słuchowe są używane w połączeniu z ubytkiem słuchu; nie są zalecane dla osób z normalnym słuchem, tylko ze względu na szumy uszne.
• Terapia poznawczo-behawioralna może zmniejszyć dyskomfort i wpływ szumu w uszach, chociaż nie może wyeliminować hałasu.
• Dźwięki tła mogą być korzystne dla niektórych osób, ale nie ma dowodów na poparcie zalecania jednego urządzenia lub protokołu terapii dźwiękowej dla wszystkich.
• Nie ma konkretnego leku, który okazałby się skuteczny w leczeniu szumu w uszach; leki przeciwdepresyjne lub przeciwlękowe mogą być przepisywane w przypadku współistniejących chorób, ale nie jako rutynowe leczenie; leki poprawiające krążenie krwi nie są standardowym leczeniem.
• Techniki neuromodulacji są nadal badane i nie powinny być przedstawiane jako ustalone lekarstwo.

Ochrona słuchu jest ważna w bardzo głośnych środowiskach, a plan osobisty uwzględnia również sen, koncentrację i zdrowie psychiczne.

Dźwięki tła i generatory dźwięku

Delikatny dźwięk, taki jak cicha muzyka, hałas otoczenia lub wentylator, może zmniejszyć szum w uszach i pomóc niektórym osobom podczas odpoczynku lub snu. Głośność powinna pozostać komfortowa i bezpieczna; nie ma potrzeby całkowitego maskowania szumu w uszACH.

Generatory dźwięku i aplikacje oferują różnorodne dźwięcia i mogą być testowane zgodnie z indywidualnymi preferencjami, ale nie usuwają przyczyny i nie gwarantują mniejszego dyskomfortu ani lepszego snu.

Nie ma wystarczających dowodów w wytycznych, aby zalecić konkretną formę terapii dźwiękowej dla każdego. Jeśli szumy uszne są uporczywe, uciążliwe lub towarzyszą utracie słuchu, wybór powinien być uwzględniony w ocenie audiologicznej i wspólnym planie.

Stres, sen i szumy uszne

Szumy uszne mogą zakłócać sen, koncentrację i nastrój. Stres, zmęczenie i zmartwienie mogą sprawić, że dźwięki będą bardziej wyraźne lub trudniejsze do zniesienia. Związek ten może być dwukierunkowy i nie oznacza, że przyczyną szumów jest kortyzol, napięcie mięśni czy ograniczony przepływ krwi w okolicy ucha.

Relaks, trwałe nawyki snu i wsparcie psychologiczne mogą pomóc zmniejszyć jego skutki. Jeśli dyskomfort utrzymuje się, jedną z zalecanych opcji jest terapia poznawczo-behawioralna. Żadna z tych strategii nie gwarantuje szumów uszu ani nie zmniejsza ich nasilenia.

Jeśli szum w uszach powoduje kryzys emocjonalny lub myśli o samookaleczeniu, wymagane jest pilne leczenie.

Szumy uszne, szczęki i szyi

U niektórych osób dźwięk zmienia się w wyniku ruchów szczęki lub szyi lub dotyku. Ta modulacja somatosensoryczna nie dowodzi, że mięśnie zmniejszyły przepływ krwi do ucha, uszkodziły nerw słuchowy lub spowodowały szum w uszach.

Przekazywanie dźwięku odbywa się, gdy błona bębenkowa i kości ucha środkowego przekazują wibracje do ślimaka. Komórki ślimakowe przekształcają bodźce w sygnały, które podróżują wzdłuż składnika ślimakowego ósmego nerwu mózgowego; składnik przedsionkowy bierze udział w utrzymaniu równowagi. Nerwy ucha środkowej nie emitują głównie drgań mechanicznych.

Ból szczęki, zgrzytanie zębami lub towarzyszący problem z karkiem można ocenić i leczyć na podstawie objawów. Fakt, że ruch tymczasowo zmienia szum w uszach nie dowodzi przyczyny ani nie gwarantuje, że masaż, rozciąganie lub terapia manualna złagodzą stan.

Osteopatia i szum w uszach

Dostępne dowody nie wskazują, że osteopatia jest skutecznym sposobem leczenia szumu w uszach. Nie wykazano, aby technika manualna optymalizowała nerw słuchowy, przywracała ogólną równowagę ciała lub aktywowała proces gojenia, który może wyeliminować hałas.

Zalecana ścieżka obejmuje ocenę medyczną i audiologiczną, leczenie możliwych do zidentyfikowania przyczyn oraz w razie potrzeby opiekę wspomagającą. Aparaty słuchowe są przeznaczone dla osób z ubytkiem słuchu; w przypadku trwającego dyskomfortu pomocna może być terapia poznawczo-behawioralna.

Terapia manualna może potencjalnie leczyć izolowany ból mięśniowo-szkieletowy z weryfikowalnymi celami, ale nie powinna opóźniać diagnozy jednostronnego pulsującego szumów w uszach, nagłego ubytku słuchu lub objawów neurologicznych.

Szum w uszach u dzieci

Dzieci mogą słyszeć dźwięki w uszach, ale trudno jest je opisać. W przypadku dzieci i oceny audiologicznej lub otolaryngologii można rozważyć utratę słuchu, uszy, narażenie na hałas oraz wpływ na sen, szkołę i dobre samopoczucie.

Leczenie zależy od przyczyny i wieku. Antybiotyki są wskazane tylko w przypadku niektórych zdiagnozowanych infekcji bakteryjnych, a nie wszystkich szumów uszu lub zwykłych bólów ucha. Ochrona przed głośnym hałasem jest przydatna bez izolacji od normalnych codziennych dźwięków.

Strategie zapewniające informację i wsparcie powinny być dostosowane do potrzeb dziecka. Dane uzyskane z leczenia dorosłych nie mają automatycznego zastosowania do wieku dzieci. W przypadku utrzymujących się objawów lub znacznego dyskomfortu, ścieżka leczenia powinna zostać ustalona we współpracy z wykwalifikowanymi specjalistami.

Praktyczne wskazówki dotyczące życia z tinnitus

• Chroń swój słuch przed ekstremalnie głośnym wysiłkiem i trzymaj słuchawki i słuchawka douszna na bezpiecznej głośności. Nie ma potrzeby unikania zwykłych codziennych dźwięków.
• Jeśli to pomoże, spróbuj słuchać cichego dźwięku w tle podczas odpoczynku lub snu bez zwiększania głośności, aby całkowicie zamaskować szumy uszne.
• Rozważ zmianę sposobu snu, aktywności fizycznej i radzenia sobie ze stresem w celu poprawy ogólnego samopoczucia. Grupy wsparcia lub poradnictwo psychologiczne mogą pomóc, jeśli zaburzenie wpływa na codzienne życie.
• Nie musisz automatycznie wykluczać kofeiny, alkoholu lub niektórych pokarmów. Jeśli zauważysz powtarzalne opaski, omów ograniczone, kontrolowane badanie z profesjonalistą, unikając niepotrzebnych ograniczeń.
• W przypadku utrzymującego się dyskomfortu, terapię poznawczo-behawioralną można stosować zgodnie z wytycznymi, ale nie należy jej stosować w przypadku osób z ubytkiem słuchu.

Środki te mogą ułatwić kontrolowanie poziomu hałasu, ale nie gwarantują jego zmniejszenia lub całkowitego wyeliminowania.

Badania nad szumem usznym

Badania te badają związane z szumem w uszach zmiany w układzie słuchowym i sieci mózgowej, a także różnice między ludźmi i potencjalnymi podgrupami. Prace te mogą pomóc w opracowaniu bardziej szczegółowych interwencji, ale nie oznacza to, że znana jest już jedna nieprawidłowa aktywność neuronów, którą należy skorygować.

Stymulacja elektryczna lub magnetyczna, neuromodulacja bimodalna, leki i różne formy terapii dźwiękowej są nadal badane, a wyniki, jakość dowodów, wskazania i dostępność są zróżnicowane; metody te nie powinny być przedstawiane jako standardowe lub sprawdzone metody leczenia.

Obecne leczenie nadal zależy od ocen medycznych i audiologicznych, aparatów słuchowych w przypadku utraty słuchu oraz interwencji zmniejszających lęk, w tym terapii poznawczo-behawioralnej. Terapia głosem może być omawiana jako zindywidualizowana strategia, która uznaje niepewność dowodów.

Styl życia i codzienne zarządzanie

Zobacz indywidualne czynniki

Głośne dźwięki mogą uszkodzić słuch i należy je kontrolować przy bezpiecznym poziomie głośności i odpowiedniej ochronie. Jednak w przypadku kofeiny, alkoholu, soli lub cukru nie ma ogólnego wskazania do ich wyeliminowania we wszystkich przypadkach szumów usznych. Prowadzenie dziennika może pomóc w sprawdzeniu potencjalnych osobistych skojarzeń bez restrykcyjnej diety.

Sen, ruch i relaks

Regularne harmonogramy, aktywność fizyczna zgodna z technikami zdrowotnymi i relaksacyjnymi mogą promować sen i dobre samopoczucie. Niektórzy ludzie uważają, że łagodny hałas tła jest przydatny. Strategie te mogą zmniejszyć obciążenie choroby, ale nie są naturalnymi metodami leczenia, które gwarantują wpływ na intensywność lub częstotliwość szumów usznych.

Profesjonalne i koleżeńskie wsparcie

Badania audiologiczne i indywidualny plan mogą pomóc w wyborze odpowiednich opcji, grupy wsparcia mogą zmniejszyć izolację; jeśli szumy uszne ograniczają aktywność lub powodują uporczywy dyskomfort, wskazane może być leczenie psychologiczne, w tym terapia poznawczo-behawioralna.

Suplementy diety i szum w uszach

Skuteczność miłorzębu japońskiego, cynku, witamin z grupy B, magnezu lub innych suplementów jako ogólnego leczenia szumów usznych nie została udowodniona. Miłorząb japoński nie wykazał wiarygodnych korzyści dla tego stanu i nie powinien być prezentowany jako zalecany lek.

Udokumentowany niedobór witamin lub minerałów może wymagać leczenia z powodów medycznych, ale jego skorygowanie nie gwarantuje wyleczenia szumów w uszach. Na podstawie dostępnych dowodów nie można nawet obiecać, że magnez zapobiegnie utracie słuchu lub ochroni przed szumem w uszah w ogólnej populacji.

Suplementy mogą powodować działania niepożądane i wchodzić w interakcje z lekami. Na przykład miłorząb japoński może zwiększać ryzyko krwawienia z rozcieńczalnikami krwi. Przed użyciem produktu zaleca się skonsultowanie się z lekarzem lub farmaceutą w sprawie wskazań do stosowania, dawkowania i możliwych interakcji.