Konflikt udowo-panewkowy

Objawy uderzenia udowo-mięśniowego

Ból związany z uderzeniem kości udowej i miednicy występuje najczęściej podczas następujących czynności:

• Wsiadanie i wysiadanie z samochodu
• Przysiad lub wstań z pozycji przykucniętej
• Skręć nogę przed ciałem
• Długie siedzenie
• Lean do przodu

Ból w okolicy bioder i pachwiny zwykle stopniowo nasila się z czasem, ale może również pojawić się jako silne, głębokie kłucie w pachwinie.

Źródło: Zdrowie.pl

Anatomia stawu biodrowego

Biodro składa się z głowy kości udowej, a biodro, w którym się znajduje, z jamy miednicy. Powierzchnie przegubowe są pokryte chrząstką stawową, co ułatwia ślizganie i przyczynia się do rozkładu obciążenia.

Warga oczodołu jest pierścieniem chrząstki bocznej, która biegnie wzdłuż krawędzi oczodołów. Promuje gromadzenie się płynu i stabilność stawu. Jest to inna struktura niż chrząsta pokrywająca powierzchnię kości udowej i etabulum: zmiana labralnej nie odpowiada zmianie chrząstnej stawu.

Kształt i wielkość labrum różnią się u poszczególnych osób i w różnych regionach; jeden pomiar głębokości nie opisuje całej struktury, a jego funkcja jest zintegrowana z funkcją otaczających kości, torebki, więzadeł i mięśni.

Uda umożliwiają udowi zginanie i rozciąganie, oddzielanie się i zbliżanie oraz obracanie. Mobilność i stabilność zależą od struktury i wykonywanej aktywności, bez absolutnego rozróżnienia między „pasywnym” i „aktywnym” wsparciem.

Morfologie krzywki, zacisku i kompozytu

„Cam” i „tang” opisują cechy kształtu stawu biodrowego, a nie tylko diagnozę opartą na obrazach.

• Aparat fotograficzny: Połączenie między głową a szyjką kości udowej jest mniej sferyczne lub ma wypukłość, a kontakt z krawędzią oczodołu może wzrosnąć podczas niektórych ruchów.
• Naciśnij: Pokrycie głowy biodrowej przez oczodoł jest większe lub zorientowane w taki sposób, aby promować wczesny kontakt w określonych pozycjach.
• Połączona forma: Oba gatunki mają cechy.

Te konformacje mogą być związane z rozwojem i niekoniecznie wskazują na niedawny wzrost kości lub stan zapalny, a nie wszystkie powodują ból lub wymagają naprawy.

W przypadku wystąpienia zespołu FAI związek między ruchem, kształtem kości i objawami może być związany z problemami wargowymi lub chrząstkowymi. Jednak diagnoza wymaga spójnych objawów, objawów klinicznych i obrazowania; nie pochodzi ona od nazwy morfologii.

Indywidualny przebieg choroby nie może być przewidziany wyłącznie na podstawie zdjęć rentgenowskich, ponieważ opcje leczenia zależą również od funkcji stawu biodrowego, celów i ogólnego stanu zdrowia.

Ocena kliniczna i badania FADIR

Cechy kości i zacisku mogą być opracowane przy użyciu różnych czynników. Nie jest poprawne uważanie każdego kształtu szczypiec za koniecznie wrodzone, ani każdego występu szczypicy za nowo nabyte zmiany. Kształt kości należy interpretować w związku z osobą i jej objawami.

Podczas wizyty bierzemy pod uwagę lokalizację bólu, czynności, które powodują ból, mobilność, siłę i ewentualne alternatywne przyczyny. Jednym z testów jest FADIR: nazwa oznacza zginanie biodra, addukcję i rotację wewnętrzną.

Specjalista zgina miednicę, przybliża kość udową do linii środkowej i zwiększa rotację wewnętrzną, oceniając, czy ruch odtwarza zwykły ból. Kolejny powrót do przedłużenia nie jest tym, co definiuje test.

Bolesny FADIR nie jest specyficzny dla wypukłości kości udowo-mięśniowej i nie jest wystarczający do jej zdiagnozowania. Nie należy go wykonywać jako testu domowego, naciskając lub naciskując nogę aż do momentu, w którym pojawia się ból.

Lekarz wybiera zdjęcia rentgenowskie i, jeśli to konieczne, inne badania w celu wyjaśnienia obrazu. Wyniki są interpretowane wraz z objawami i wizytą; znalezienie morfologii dzioba lub szczypiec bez objawów nie jest zgodne z zespołem FAI.

Zarządzanie operacyjne i rehabilitacyjne

Nieoperacyjna ścieżka może obejmować informacje na temat choroby, dostosowanie aktywności, kontrolę bólu i spersonalizowane ćwiczenia. Program kinezyterapii uwzględnia siłę, koordynację, dopuszczalną mobilność oraz codzienne lub sportowe cele.

Celem jest poprawa objawów i funkcjonowania. Ćwiczenia nie zmieniają kształtu kości i nie powinny próbować wymusić biodra poza granicę bólu. Bezobjawowa morfologia dzioba lub szczypiec nie wymaga automatycznego leczenia i nie jest zdefiniowana jako zespół FAI.

Squat i głębokie ruchy

Jeśli przysiad powoduje ból, można rozważyć mniejszą głębokość, zmniejszone obciążenie lub inne odmiany. Pozycja i swoboda ruchu nóg są dostosowane do indywidualnej odpowiedzi: silne wykręcenie kolan na zewnątrz lub rozłożenie nóg nie jest uniwersalnym rozwiązaniem.

• Zmieniaj aktywności i tymczasowo zmniejszaj gesty, które powodują znaczne irytacje.
• Upewnij się, że wykonujesz jak najwięcej przyjemnych czynności, unikając zarówno długotrwałego bezruchu, jak i ćwiczeń, które pogarszają ból.
• Zawieraj umowy dotyczące postępów w ćwiczeniach i ponownie oceniaj, czy objawy utrzymują się po zakończeniu ćwiczeń.
• Należy skupić się na celach zdrowotnych lub kontroli masy ciała tylko wtedy, gdy jest to istotne i pożądane, bez traktowania ich jako leczenia morfologii kości.

Lekarz może ocenić farmakologiczne leczenie bólu, a niewystarczająca reakcja wymaga przeglądu diagnozy, programu i opcji bez automatycznego przewidywania potrzeby działania.

Chirurgia: cele, wybór i odzyskiwanie

U wybranych osób z zespołem FAI i związanymi z nim niepełnosprawnościami można rozważyć operację, biorąc pod uwagę reakcję na leczenie niechirurgiczne, obrazowanie, chrząstkę, potencjalną artrozę i indywidualne cele.

Zabieg artroskopowy może zrekonstruować połączenie głowy kości udowej i szyi lub krawędzi oczodołu i leczyć związane z tym urazy. W razie potrzeby można naprawić wargę; inne sytuacje wymagają innych zabiegów. Chrząstka stawowa nie jest określana jako warga, którą należy zszyć: leczenie zależy od rodzaju i stopnia uszkodzenia.

W badaniu przeprowadzonym wśród wybranych pacjentów bez choroby zwyrodnieniowej stawów zarówno indywidualna kinezyterapia, jak i artroskopia poprawiły jakość życia związaną z stawem biodrowym; wynik grupy poddanej operacji był średnio lepszy po 12 miesiącach. Informacje te nie gwarantują korzyści dla wszystkich osób i należy je rozważyć w kontekście ryzyka związanego z procedurą.

Utrzymujący się ból, infekcja, uszkodzenie nerwów i zakrzepica to możliwe powikłania. Operacja nie gwarantuje normalnego stawu, pełnego powrotu do sportu ani zapobiegania artrozie w przyszłości.

Wsparcie, kuły, dozwolone ruchy i rehabilitacja są zgodne z planem zespołu chirurgicznego. Powrót do zdrowia zależy od zabiegu i indywidualnej sytuacji, a wyniki są oceniane w czasie.

Rola pielęgnacji ręcznej i codziennych czynników

W leczeniu zespołu FAI można wziąć pod uwagę funkcję stawu biodrowego, okolicę lędźwiową, aktywność i obciążenia. Ta ocena pomaga wybrać określoną ścieżkę, ale nie dowodzi, że źródło bólu jest daleko lub narząd nie działa prawidłowo.

Nie wykazano, że manipulacja narządami lub ingerencja w trawienie poprawiają krążenie krwi w stawie biodrowym, przywracają labrum lub przywracając morfologię dzioba lub szczypiec. Nawet ogólna „optymalizacja” układu nerwowego nie jest sprawdzonym mechanizmem leczenia.

Sen, stres, zaangażowanie i wsparcie społeczne mogą wpływać na to, jak odczuwasz ból i zdolność do utrzymania się na właściwym torze. Zaangażowanie się w nie nie oznacza zaprzeczania fizycznym częściom. Cele są uzgadniane i oceniane na podstawie bólu, aktywności i faktycznie przywróconej aktywności.