Perspektywy
Ból szczęki i stawu skroniowo-żuchwowego (SSŻ)
Dowiedz się więcej o bólu szczęki i funkcji stawu skroniowo-żuchwowego (TMG).
Staw skroniowo-żuchwowy (TMG)
Staw skroniowo-żuchwowy (TMG) łączy szczękę ze skronią. Zawiera torebkę, płyn stawowy i krążek maziowy. Otwór skroniowy łączy rotację i ślizganie; otaczające go mięśnie i tkanki wpływają na kontrolę ruchu.
Gałęzie nerwu trójdzielnego przekazują doznania do tego obszaru i kontrolują mięśnie żucia, jednak mięśnie mimiczne są uzależnione głównie od nerwu twarzowego.
Przejdź do sekcji [Pokaż]
Częste problemy ze szczęką
Blokada: Trudności w otwarciu ust mogą mieć przyczyny stawowe lub mięśniowe, otwarte usta mogą się wypaczać i wymagają pilnej oceny: nie próbuj umieścić go z powrotem na swoim miejscu.
Kliknięcia i dźwięki: Mogą być spowodowane ruchem kręgosłupa, ale nie wskazują automatycznie na zużycie i często nie wymagają leczenia, jeśli są bezbolesne i nie ograniczają aktywności.
Zmiany w ugryzieniu: Niedawna zmiana kontaktu zębów wymaga oceny przez dentystę i nie powinna być automatycznie przypisywana pociągnięciom powięziowym z innych części ciała.
Ból szczęki i inne czynniki
Zaburzenia skroniowo-żuchwowe, bóle głowy i szyi mogą współistnieć ze sobą; stres, nawyki piłkarskie i jakość snu mogą wpływać na objawy, ale niekoniecznie wskazują na uraz stawu.
Bandaże te nie dowodzą, że dysfunkcja szczęki powoduje skręcenia stawu skokowego lub problemy organiczne. Nie ma klinicznie wiarygodnego procentu przypisującego 35% propriocepcji ciała układowi nerwowemu trójdzielnemu.
Jak może wystąpić ból szczęki
Ból żucia, sztywność, ograniczone otwieranie i blokady mogą być częścią dolegliwości szczęki; bóle głowy, szum w uszach lub ból szyi mogą występować obok siebie, ale wymagają oddzielnej oceny, jeśli utrzymują się.
Na przykład, bólu zęba nie należy przypisywać szczęce bez wykluczenia przyczyny stomatologicznej. Lekarz lub dentysta może wspierać diagnozę.
Ocena i leczenie
Wybór opiera się na ocenie lekarza lub dentysty, w wielu przypadkach preferowane są środki zachowawcze i naprawcze: zmniejszenie ściskania zębów, tymczasowa korekta żucia i wykonywanie wskazanych ćwiczeń.
Terapia manualna może być częścią ścieżki do bólu i funkcjonowania bez obietnicy przywrócenia nerwów, przepływu krwi lub zaburzeń poza szczęką.
