Perspektywy

Noworodki

Dowiedz się więcej o leczeniu chorób noworodków.

Informacje na temat chorób noworodków

Płaczenie, plucie, jedzenie i spanie to powszechne problemy w pierwszych miesiącach życia. Ta strona pomoże Ci zidentyfikować różnice między najczęstszymi wariantami i objawami, które należy oceniać u dzieci. Rozpowszechnienie terapii manualnej nie wskazuje na jej skuteczność.

Przejdź do sekcji [Pokaż]

    Płacz i kolka

    Płacz przekazuje potrzeby i może się znacznie różnić w ciągu dnia oraz w zależności od wieku. Kolka opisuje epizody długotrwałego płaczu u zdrowego dziecka; tradycyjna „zasada trzech” jest opisem, a nie testem wykluczającym chorobę.

    Nie można odróżnić normalnego i patologicznego płaczu, obserwując, czy oczy są otwarte czy zamknięte. Karmienie, wzrost, temperatura, mokre pieluchy i ogólny stan są najbardziej pomocne w ocenie dzieci.

    Dzieci poniżej trzeciego miesiąca życia z gorączką powyżej 38°C, zielonymi wymiotami, słabą reakcją lub problemami z karmieniem wymagają natychmiastowej pomocy. Jeśli masz poważne problemy z oddychaniem lub dziecko wydaje się być ciężko chore, zadzwoń pod numer alarmowy 112. Jeśli dziecko płacze, połóż je na plecach w łóżeczku i poproś o pomoc: nigdy nie potrząsaj nim.

    Możliwe powody płaczu

    Głód, zmęczenie, upał, zimno, mokra pieluszka i potrzeba kontaktu to powszechne przyczyny. Problemy z karmieniem, infekcje lub inne choroby mogą również powodować dyskomfort i powinny być oceniane w ich kontekście.

    Nie jest poprawne uważanie płaczu za „zatory” w czaszce lub plecach i zakładanie, że istnieje uszkodzenie nerwów spowodowane porodem. Płaska głowa nie oznacza, że dziecko cierpi na ból. Nietolerancja laktozy i alergia na białko mleka są różnymi chorobami i nie można ich zdiagnozować samym płaczeniem.

    Jeśli Twoje dziecko nie rośnie, ma problemy z jedzeniem lub wykazuje zmiany w zachowaniu, skontaktuj się z pediatrą. Unikaj eliminowania pokarmu lub zmiany formuły bez odpowiedniego wskazania.

    Zapalenie ucha i wilgoć w uchu środkowym

    Ostre zapalenie ucha środkowego jest zapaleniem ucha środkowej, któremu może towarzyszyć ból, gorączka i drażliwość. Jednakże wysiękowe zapalenie ucha środkowego, zwane również wysiękiem ucha środkového, może wystąpić bez ostrego zakażenia i tymczasowo wpływać na słuch. Nie są to obowiązkowe etapy tej samej choroby.

    Lekarz ocenia ucho za pomocą otoskopu; rodzice nie mogą postawić diagnozy na podstawie koloru błony bębenkowej. Leczenie zależy od wieku, stopnia nasilenia i objawów klinicznych.

    Obrzęk, zaczerwienienie lub ból za uchem, wypukłe ucho, ogólne pogorszenie lub utrzymująca się gorączka wymagają pilnej oceny w celu wykluczenia powikłań, takich jak zapalenie mastoidów.

    Jeśli płyn wydostaje się z ucha

    Perforowana błona bębenkowa może spowodować wyciek wydzielin i czasami zmniejszyć ból, ale nie oznacza to, że ocena nie jest konieczna. Skonsultuj się z pediatrą, szczególnie w przypadku niemowląt lub jeśli masz gorączkę i dyskomfort. Nie wkładaj przedmiotów do kanału ani nie używaj kropli, które nie zostały przepisane przez lekarza.

    Dziecko często choruje: kiedy powinniśmy to dalej badać?

    We wczesnych latach życia, infekcje dróg oddechowych mogą być powszechne, zwłaszcza jeśli dziecko jest w przedszkolu. Tylko jedna grypa miesięcznie nie daje nam szansy na zdiagnozowanie niedoboru odporności. Kaszel, wzdęcia lub zaparcia nie są szczególnymi objawami „niskiej odporności”.

    Lekarz pediatra bierze pod uwagę stopień nasilenia i czas trwania infekcji, wzrost dziecka, reakcję na leczenie oraz historię rodzinną. Niezwykle ciężkie, utrzymujące się lub nawracające zakażenia w określonych miejscach, częste hospitalizacje lub słaby wzrost mogą wymagać badań.

    Chroń swoje zdrowie bez zbędnych ograniczeń

    Planowe szczepienia, środowisko wolne od dymu tytoniowego, higiena rąk, odpowiednie żywienie i opieka wspomagają zdrowie dziecka. Nie jest prawdą, że powtarzające się infekcje są spowodowane stresem matki, rodzajem porodu lub „blokadą” czaszki.

    Nie należy wykluczać glutenu, mleka, cukrów ani skrobi z diety dziecka na podstawie domniemanej ogólnej wrażliwości jelit. Dieta restrykcyjna może zagrozić spożyciu składników odżywczych, a w przypadku glutenu może obniżyć wiarygodność testów celiakii. Alergie i nietolerancje wymagają szczególnej uwagi.

    Nie wykazano, aby osteopatia była skuteczna we wzmacnianiu układu odpornościowego lub zapobieganiu infekcjom.

    Niedomykalność i problemy z karmieniem

    Niedomykalność jest wydzielaniem niewielkich ilości mleka i jest zwykle fizjologicznym procesem u zdrowego, rosnącego dziecka. Różni się ona od powtarzających się lub przeciekających wymiotów. Nie ma wiarygodnej klasyfikacji niedomykalności opartej na 30-minutowym odcięciu lub podejrzewanej niedrożności szyjki macicy.

    Jeśli ssanie jest trudne, należy monitorować karmienie i oceniać przyciąganie piersi, przepływ mleka, wzrost i stan zdrowia dziecka. Nie ma dowodów na to, że poród wspomagany uciskuje nerw językowo-gardłowo-nosowy, powodując refluks, ani że manipulacja rozwiązuje problem.

    „Cichy refluks”: unikaj samodiagnozy

    Termin ten jest używany w odniesieniu do zwiększenia zawartości żołądka bez widocznej niedomykalności. Jednak sam płacz, budzenie się lub kaszel nie stanowią diagnozy choroby refluksowej. Trudności w oddychaniu wymagają specjalnej oceny.

    Aby spać, dziecko powinno być umieszczone twarzą do góry na twardej, nie pochylonej powierzchni, nawet jeśli jest zatłoczone. Nie używaj podkładek refluksowych. Skontaktuj się z pediatrą, jeśli masz problemy z karmieniem, słaby wzrost lub uporczywe wymioty; zielone lub krwawe wymioty, odwodnienie i silny dyskomfort wymagają pilnej pomocy.