Skolioza

Skolioza

Skolioza jest stosunkowo powszechną chorobą. Do 3-5% dzieci cierpi na skoliozę. Jednak nie zawsze powoduje objawy, a tylko około 0,4% wymaga leczenia z powodu dyskomfortu i bólu. Altimus występuje znacznie częściej u dziewcząt, gdzie występuje nawet dziesięć razy częściej. Objawy skoliozy pojawiają się zazwyczaj w wieku od 10 do 16 lat, ale zazwyczaja im wcześniej się pojawią, tym większe prawdopodobieństwo, że krzywizna będzie znacząca. Skolioza może się pogarszać z wiekiem, ale po okresie dojrzewania krzywizna przestaje się rozwijać. Jednak krzywizna pleców może się pogorszyć, jeśli przekroczy 30 stopni.

Co to jest skolioza?

Skolioza jest poważnym zakrzywieniem kręgosłupa, które powoduje odchylenie lub skrzywienie pleców. Krzywizna ta występuje w płaszczyźnie czołowej: patrząc z tyłu, kręgosłób wygina się bocznie, w prawo lub w lewo. Kręgosłup zawsze ma krzywiznę pierwotną, której towarzyszy kilka mniejszych krzywych kompensacyjnych.

Rodzaje skoliozy

Istnieją dwa główne typy skoliozy.

• Krzywizna skoliotyczna w kształcie litery S, która zaczyna się na górze kręgosłupa piersiowego, z przeciwną krzywą na skrzyżowaniu kręgosłówki klatki piersiowej i lędźwiowej, a następnie kolejną przeciwną krywą w okolicy lędźwowej.

• Innym typem jest skolioza w kształcie litery C, W przypadku gdy cały kręgosłup jest wygięty pod kątem lub na jedną stronę, mniejsze kompensacje w przeciwnym kierunku w szyi i miednicy.

Jak zidentyfikować skoliozę?

W celu zidentyfikowania objawów skoliozy obserwuje się niektóre określone obszary ciała, które uległy zmianie w wyniku krzywizny. W większości przypadków skolioza jest wykrywana w stosunkowo młodym wieku, u dzieci i nastolatków.

Jednym z najczęstszych obszarów, w których może pojawić się skolioza, jest okolica barku. Z powodu kompensacji ramię i łopatka są podniesione po tej samej stronie co krzywizna lub odchylenie kręgosłupa piersiowego i wyżej niż przeciwległe ramię. W większości przypadków łopatki są skrzydłowe, co oznacza, że wystają ze skrzyni żeberkowej.

W środkowej części pleców i w obszarach, gdzie skolioza powoduje łuk lub przechylenie, mięśnie pleców są bardzo napięte i sztywne. Zwykle rotacja następuje również po tej samej stronie krzywizny, gdy żebra lub miednica są popychane do tyłu. Jest to szczególnie zauważalne, gdy osoba pochyla się do przodu.

Innym, rzadziej występującym objawem jest przesunięcie biodra i miednicy w drugą stronę krzywizny lub nieprawidłowe ustawienie kręgosłupa lędźwiowego. Można zauważyć, że jedna strona miednicy wyraźnie wystaje lub że obie strony są na różnych wysokościach. Jednakże nie zdarza się to u wszystkich pacjentów ze skoliozą, ponieważ wielu z nich ma bardzo stabilną miednicę.

Przyczyny skoliozy

Przyczyny skoliozy są podzielone na trzy grupy: funkcjonalne, tj. Niestrukturalne, strukturalne i idiopatyczne (Do 80% przypadków skoliozy), dwz bez szczególnego powodu.

Funkcjonalne przyczyny skoliozy

W przypadku skoliozy funkcjonalnej nie ma problemów strukturalnych przed pojawieniem się krzywizny, co oznacza, że uszkodzenie układu nerwowego, czynniki genetyczne itp. nie są przyczyną choroby. Przyczyny funkcjonalne mogą zatem obejmować: przechylenie miednicy, różnice długości w kończynach dolnych, asymetrię postawy, napięcie mięśni, ścięgien i powięzi, napięcia wokół tkanki nerwowej oraz wpływ na narządy, takie jak blizna jelitowa, wyrostek robaczkowy lub kamienie nerkowe. Osteopaci leczą zaburzenia funkcjonalne szczególnie skutecznie, ponieważ biorą pod uwagę wszystkie wyżej wymienione struktury i narządy.

Strukturalne przyczyny skoliozy

Strukturalne przyczyny skoliozy są spowodowane uszkodzeniem mięśni, tkanek i nerwów. Problemy neuromuskularne, takie jak udar mózgu, są przykładem przyczyn związanych z uszkodzeniemi układu nerwowego.

Neuromy i guzy w różnych częściach ciała są również przykładami strukturalnych przyczyn skoliozy.

Idiopatyczne przyczyny skoliozy

Idiopatyczne przyczyny skoliozy są w rzeczywistości przyczyny strukturalne. Do 85% wszystkich przypadków skoliozy i często uważa się, że nie mają one wyraźnej przyczyny.

Naukowcy zakładają jednak, że idiopatyczne przyczyny skoliozy są związane z czynnikami dziedzicznymi, rodzinnymi lub genetycznymi.

Objawy skoliozy

W większości przypadków skolioza nie powoduje żadnych objawów. Ból pleców jest najczęstszym objawem. Ból jest odczuwany jako mechaniczny, co oznacza, że może być spowodowany ruchami lub pewnymi postawami. Ból w spoczynku jest rzadki, ale często wiąże się z chorobami reumatycznymi, takimi jak różnego rodzaju zapalenie stawów.

Typowemu bólowi skoliozy towarzyszy uszkodzenie korzeni nerwowych, takie jak przepuklina, i jest to objaw częściej występujący w przypadku większego skrzywienia kręgosłupa.

Ucisk korzenia nerwu jest często odczuwany jako ostry, trwały ból w pobliżu kręgosłupa, który może promieniować na ramiona, nogi lub żebra.

W ciężkich przypadkach skoliozy, w których krzywizna przekracza 30 stopni, mogą wystąpić objawy dysfunkcji narządów.

Działanie na serce i płuca może objawiać się uciskowym uczuciem w klatce piersiowej, trudnościami w oddychaniu, kołataniem serca i innymi dolegliwościami; mogą również występować zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak zaparcia, wzdęcia i biegunka lub oznaki niewydolności nerek, pęcherza moczowego lub macicy.

Leczenie skoliozy

Skolioza jest oceniana na podstawie wieku, długości, rodzaju i stopnia krzywizny, objawów i wpływu funkcjonalnego. Decyzje dotyczące monitorowania i leczenia są uzgadniane z profesjonalistami z doświadczeniem w leczeniu kręgosłupa i skoliozy.

Ćwiczenia mogą pomóc w utrzymaniu aktywności i pewności siebie w ruchu, gdy jest to wygodne dla osoby. Terapia manualna nie koryguje krzywej strukturalnej ani nie rozwiązuje problemów narządowych lub neurologicznych w celu modyfikacji skoliozy. Nowy ból, zauważalny postęp lub objawy neurologiczne wymagają oceny medycznej.

Kiedy należy złożyć wniosek o ocenę nieprawidłowego ustawienia kręgosłupa?

U dzieci i młodzieży asymetria lub postępujące zakrzywienie ramion, talii lub tułowia powinny być oceniane przez pracownika służby zdrowia na podstawie badań i, w razie potrzeby, obrazowania oraz standaryzowanych pomiarów.

Kontrola, specjalne ćwiczenia, gorsety lub operacje są rozpatrywane indywidualnie dla każdej osoby, a nie według indywiduelnego progu. Terapia manualna nie zastępuje tej oceny i nie wykazano, że koryguje ona krzywiznę strukturalną.