Perspektywy
Dowiedz się więcej o zwichnięciu barku i jego leczeniu.
Co to jest zwichnięcie barku?
Zwichnięcie występuje, gdy głowica kości ramiennej wystaje z miski dna stawu skokowego łopatki i może powodować silny ból, deformację i niezdolność do normalnego poruszania się ręką oraz uszkodzenie nerwów, naczyń krwionośnych lub innych struktur.
Podejrzenie dyslokacji wymaga pilnej oceny na pierwszej pomocy. Pozostaw ramię w najwygodniejszej pozycji i nie próbuj samodzielnie nastawiać barku. Zadzwoń pod numer 112, jeśli uraz jest poważny, dłoń jest zimna lub drętwieje albo nie możesz bezpiecznie uzyskać pomocy.
Przejdź do sekcji [Pokaż]
Przyczyny zwichnięcia barku
Zwichnięcie barku może mieć kilka przyczyn, w tym:
- Uraz: Najczęstszą przyczyną jest uraz, taki jak upadek, uderzenie lub nagłe, duże obciążenie barku. Uraz może spowodować nagłe przemieszczenie głowicy stawu, co prowadzi do zwichnięcia.
- Osłabienie mięśni w ramieniu: Jeśli mięśnie i ścięgna wspierające ramię są słabe lub przeciążone, mogą mieć problemy z utrzymaniem stawu w miejscu, co może prowadzić do powtarzających się epizodów zwichnięcia.
- Hipermobilność: Niektóre osoby mają z natury bardzo ruchliwe stawy i są narażone na większe ryzyko zwichnięcia barku. Nadmierna mobilność może być uwarunkowana genetycznie lub wynikać z chorób tkanki łącznej, takich jak zespół Ehlers-Danlosa.
- Powtarzające się ruchy i przeciążenia: Powtarzające się ruchy lub nadmierne obciążenie barku, takie jak wielokrotne rzucanie w niektórych dyscyplinach sportowych lub wielokrotnie podnoszone ciężkie przedmioty, mogą z czasem osłabić struktury stabilizujące barku i zwiększyć ryzyko zwichnięcia.
Objawy zwichnięcia barku
Nasilenie objawów może się różnić w zależności od rodzaju zwichnięcia, ale ogólnie rzecz biorąc, najczęściej występują następujące:
Ostry, intensywny ból w okolicy barku jest typowym objawem. Może być nagły i intensywny podczas zwichnięcia.
Deformacja:
Może wystąpić widoczna deformacja w okolicy barku, ponieważ głowica kości ramiennej nie jest prawidłowo umieszczona w stawie, co może spowodować nietypowy kształt lub położenie barku.
Po zwichnięciu ruchy ramienia mogą być ograniczone, a normalne poruszanie się ręką i ramieniem może być bolesne lub trudne.
Obrzęk jest zwykle spowodowany stanem zapalnym i uszkodzeniem tkanek spowodowanym przez zwichnięcie, a także może być spowodowany przez przemieszczenie się lub rozciąganie stawów.
Siniaki i przebarwienia:
Kolor skóry wokół ramienia może się zmienić z powodu uszkodzenia naczyń spowodowanego przez zwichnięcie.
Co zrobić, jeśli podejrzewasz zwichnięcie barku?
Barki, które bardzo bolą po urazie, są zdeformowane lub uniemożliwiają poruszanie ramieniem, wymagają natychmiastowej oceny w pogotowiu. Zadzwoń pod numer 112, jeśli nie możesz bezpiecznie dotrzeć do niego lub jeśli dłoń jest zimna, blada, zdrętwiała lub znacznie osłabiona. Nie jeździj.
Podczas oczekiwania delikatnie podtrzymuj ramię w najbardziej komfortowej pozycji, na przykład za pomocą prześcieradła lub podłokietnika, nie wywierając na niego siły. Zimny kompres owinięty w szmatkę może być stosowany przez krótki czas w celu ochrony skóry. Nie próbuj przywracać ramienia do miejsca i nie pozwól, aby ktokolwiek manipulował tobą bez odpowiedniego szkolenia medycznego.
Lekarz monitoruje krążenie krwi i funkcje nerwowe oraz ocenia możliwość złamania lub innego urazu. Zmniejszenie obciążenia następuje w odpowiednim kontekście, z kontrolą bólu i niezbędnymi badaniami. Chociaż barki wydają się samoistnie odzyskiwać, konieczna jest ocena związanych z tym urazów.
Dwa rodzaje zwichnięcia barku
Zwichnięcie ramienia można podzielić na dwa typy:
Zwichnięcie przedniego ramienia
Jest to najczęstsza forma i występuje, gdy staw przesuwa się do przodu i z miejsca. Może wystąpić po gwałtownym lub nieoczekiwanym ruchu ramienia, bezpośrednim uderzeniu w ramię lub po upadku z wyciągniętym ramieniem.
Zwichnięcie tylnego ramienia
Jest to rzadsza postać, w której staw przesuwa się do tyłu i z miejsca. Może wystąpić w wyniku ekstremalnej siły lub urazu przedniej części barku.
Źródło: Zdrowie.pl
Zwichnięcie barku: leczenie w nagłych wypadkach i odzyskiwanie
Barki, które pojawiają się szczególnie po urazie, wymagają pilnej oceny. Nie próbuj ponownie przesuwać go lub wymusić ruchu. Pracownik służby zdrowia potwierdzi diagnozę, sprawdzi krążenie krwi i nerwy oraz w razie potrzeby wykona procedurę redukcji; w zależności od sytuacji, badania obrazowe mogą być stosowane przed lub po.
Po operacji unieruchomienie i rehabilitacja są dostosowywane do urazu i osoby. Powtarzające się zwichnięcia, związane z nimi złamania, utrata czucia, osłabienie lub silny ból wymagają specjalnego monitorowania. Operację rozważa się tylko w niektórych przypadkach.
Nieobecność w pracy z powodu choroby
Po przemieszczeniu stawu barku z jego normalnej pozycji, całkowitym lub częściowym, może dojść do poważnego uszkodzenia stawu, więzadeł, mięśni i otaczającej tkanki. Dokładny stopień i zakres uszkodzenia różni się w zależności od osoby, w tym rodzaju zwichnięcia.
Oto kilka ogólnych wskazówek:
- Kontynuacja pracy: w zależności od prac, ale około 3 tygodni.
- Lekkie sporty, takie jak bieganie, jazda na rowerze i pływanie: około 6 tygodni.
- Sporty kontaktowe, gimnastyka skokowa i sporty z rakietami: około 3 miesięcy.
Jaka jest różnica między zwichnięciem a skręceniem barku?
Zwichnięcie i skręcenie to dwa różne urazy stawu barku, które różnią się ciężkością i zakresem obrażeń. Dyslokacja polega na rozdzieleniu kości; skręcenie jest niewielkim urazem, w którym staw jest tymczasowo przesunięty lub rozciągnięty bez całkowitego odłączenia. Można go podzielić na kilka stopni:
Zniekształcenie pierwszego rzędu:
Najłagodniejsza forma, w której więzadła są rozciągnięte, ale nie rozdarte.
Skręcenie drugiego stopnia:
Umiarkowane skręcenie, w którym więzadła są rozciągnięte i częściowo zerwane.
Skręcenie trzeciego stopnia:
Najcięższa postać, w której więzadła są całkowicie zerwane, a staw może być znacznie niestabilny.
Zwykle zwichnięcie barku jest poważniejsze niż skręcenie, ponieważ staw całkowicie wychodzi z miejsca.
Osteopaticzne podejście do zwichnięcia barku
Zdrowe, funkcjonujące ramię wymaga dobrego krążenia krwi do i z tego obszaru. Krew transportuje tlen, składniki odżywcze i substancje oczyszczające potrzebne do gojenia się mięśni, ścięgien, tkanki kostnej i więzadeł. Osteopata może pomóc w tym procesie:
- Techniki mobilizacji stawów w okolicy szyi i środkowej części pleców, ponieważ dobra mobilność tych stawów jest niezbędna dla barku.
- Zmniejszenie ucisku splotu ramiennego (wiązki nerwów, która zaczyna się u podstawy szyi i unerwia ramię i ramię) w celu promowania dobrego przewodnictwa i kontroli nerwowej po urazie zwichnięcia.
- Techniki i ćwiczenia mobilizujące tkankę płucną dołączoną do szyi, która może wpływać na ruchomość barku.
- Działa na krążenie krwi w żebrach, klatce piersiowej i płucach, optymalizując gojenie się poprzez krążenie.
- Techniki lokalne wokół łopatki i głowy ramiennej, które mogą poprawić drenaż (zmniejszyć lokalne ciśnienie), zmniejszyć ból i promować lepszą reakcję na trening siłowy.
- Doradca żywieniowy: Po urazie mechanicznym bardzo ważne jest, aby jeść wystarczającą ilość białka, ponieważ w fazie odbudowy potrzeba odpowiedniej ilości „cegieł”. Bierzemy również pod uwagę mikroelementy (witaminy) i ich optymalizację, aby osiągnąć jak najlepszą regenerację.
Rehabilitacja po zwichnięciu barku
Rehabilitacja jest ważna, aby przywrócić siłę, mobilność i stabilność barków oraz zapobiec nawracającym urazom. Może się różnić w zależności od stopnia nasilenia przemieszczenia i indywidualnych czynników.
Unieruchomienie i odpoczynek: Na początku konieczne może być unieruchomienie barku bandażem, ortezę lub gipsem w celu ustabilizowania stawu i umożliwienia gojenia się. Na tym etapie ważne jest przestrzeganie zaleceń dotyczących odpoczynku i ograniczenia aktywności.
Ćwiczenia mobilności: W miarę postępu gojenia nacisk kładzie się na przywrócenie ruchomości barku, za pomocą ćwiczeń pasywnych, w których profesjonalista delikatnie porusza ramieniem lub ćwiczeniami aktywnymi, w którym osoba wykonuje ruchy samodzielnie.
Trening siłowy: W miarę jak Twoje ramię staje się bardziej stabilne, możesz stopniowo budować siłę mięśni. Możesz używać lekkich ciężarówek, gumy lub swobodnie wykonywać ćwiczenia na ciało, koncentrując się na mięśniach wokół łopatki i mankietu rotatorów.
Ćwiczenia stabilizacyjne: Aby zapobiec powtarzającym się zwichnięciom, ważne jest ponowne wyszkolenie stabilności i koordynacji barku. Można włączyć specjalne ćwiczenia dla głębokich mięśni barku i łopatki, aby utrzymać dobrą kontrolę i stabilność podczas ruchu.
Stopniowy powrót do aktywności: W miarę jak ramię staje się silniejsze i bardziej stabilne, rehabilitacja będzie koncentrować się na aktywnościach i sportach, do których chcesz powrócić. Może obejmować ćwiczenia specyficzne dla danego sportu, trening techniczny i stopniowe zwiększanie obciążenia.
Źródło: Szpitale regionalne Horsens
Wskazówki, aby zapobiec zwichnięciom barku
Aby wzmocnić i chronić staw barkowy, ważne jest wykonywanie ćwiczeń skupiających się na otaczających go mięśniach i strukturach.
Trening siłowy: Regularnie ćwicz, aby rozwijać mięśnie wokół stawu. Pomocne mogą być ćwiczenia takie jak naciskanie ramion, wypadki boczne, wypadnięcia do przodu, rzędy i pompki. Aby osiągnąć równowagę, ważne jest, aby trenować przednią, tylną i boczną część mięśni barków.
Rotator cuff ćwiczenia: Mięśnie mankietu rotatora odgrywają kluczową rolę w stabilizacji barku, dlatego dodaj konkretne ćwiczenia, takie jak zewnętrzne i wewnętrzne obroty z opaski, ćwiczenie Y i T oraz rotacje z lekkimi ciężarami.
Ćwiczenia elastyczności: Utrzymanie lub poprawa elastyczności ramion dzięki ćwiczeniom rozciągającym. Rozciąganie klatki piersiowej, ramion i bicepsów może pomóc w utrzymaniu prawidłowej postawy i zapobieganiu problemom.
Właściwa technika: Podczas uprawiania sportu lub podnoszenia ciężkich przedmiotów ważne jest zachowanie właściwej techniki i postawy, ponieważ nieprawidłowa technika podnoszenia może przeciążyć staw i spowodować kontuzję.
Zapobiegaj przeciążeniu: Unikaj powtarzających się i nadmiernych ruchów, które mogą przeciążać ramię. Jeśli wykonujesz czynności wymagające powtarzalnych ruchów ramienia, rób przerwy i różnicuj ruchy.
Stopniowa progresja: Kiedy trenujesz lub zwiększasz intensywność ćwiczeń, rób to stopniowo, aby dać mięśniom i stawom czas na przystosowanie się i uniknąć kontuzji przeciążeniowych.