O chorobach z nim związanych
Półpasiec
Dowiedz się więcej o półpasiec i jego leczenie.
Co to jest półpasiec?
Półpasiec, zwany również półpaścem, jest infekcją wirusową, która powoduje bolesną wysypkę. Występuje, gdy wirus ospy wietrznej ponownie aktywuje się w organizmie.
Wirus Varicella zoster jest tym samym wirusem, który powoduje ospę wietrzną. Po ospie wietrznej wirus nie znika całkowicie: pozostaje utajony w komórkach nerwowych i może w niektórych przypadkach ponownie się aktywować. Podczas reaktywacji przemieszcza się wzdłuż chorych nerwów do skóry, powodując wysypkę. Nie wiadomo dokładnie, co powoduje tę reaktywację.
Przejdź do sekcji [Pokaż]
Ocena i leczenie półpaśca
Półpasiec jest spowodowany reaktywowaniem wirusa varicella zoster. Pęcherze mogą przenosić ospę wietrzną na osobę podatną, chociaż nie mogą bezpośrednio przenosić półpaśca.
Każdy, kto podejrzewa półpasiec, powinien jak najszybciej skontaktować się ze swoim lekarzem lub farmaceutą. Leki przeciwwirusowe są przyjmowane doustnie w razie potrzeby i są najbardziej skuteczne, jeśli rozpoczną się wcześnie. Leczenie bólu jest wybierane na podstawie objawów osoby i innych warunków. Kremy przeciwwirusowe nie są standardowym leczeniem półpaśca.
Wysypka w oku lub nosie, zmiany wzroku lub słuchu, osłabienie twarzy lub kończyn, powszechny dyskomfort lub ciężkie immunosupresje wymagają pilnej oceny.
Dopóki wszystkie pęcherze nie wyschną i nie uformują się na powierzchni, należy unikać bezpośredniego kontaktu z osobami w ciąży, które nie są odporne na ospę wietrzną, noworodkami i osobami o obniżonej odporności. Jeśli to możliwe, wysypkę należy przykryć luźną odzieżą lub nieprzylepnym bandażem.
Ciągły ból po półpaścu
Neuralgia poopryszczkowa to ból neuropatyczny, który utrzymuje się w obszarze wysypki po zagojeniu skóry. W badaniach często jest definiowany lub mierzony jako ból nadal obecny 90 dni po początku półpaśca.
Ryzyko wzrasta wraz z wiekiem i nasileniem początkowego bólu lub wysypki, ale może również dotyczyć młodszych osób. Czas trwania choroby jest różny: u niektórych pacjentów poprawia się stopniowo w ciągu kilku miesięcy, a u innych może utrzymywać się dłużej niż rok. Ogólne wartości procentowe czasu trwania nie pozwalają przewidzieć indywidualnych wyników.
Ból, który nie poprawia się po ustąpieniu wysypki, powinien być oceniony przez lekarza, ponieważ istnieją specyficzne metody leczenia bólu neuropatycznego.
Zarządzanie półpaścem i rola terapii manualnej
Nie udowodniono, że leczenie osteopatyczne lub inne manipulacje wpływają na wirusa, skracają chorobę lub zapobiegają nerwobólowi poopryszczkowemu. Leczenie opiera się na badaniach medycznych, w razie potrzeby lekach przeciwwirusowych, łagodzeniu bólu i pielęgnacji skóry.
Środki łagodzące mogą być powiązane z przepisanym leczeniem, ale nie powinny opóźniać jego rozpoczęcia, zwłaszcza w przypadku objawów ze strony twarzy, oczu lub uszu lub immunosupresji.
Uśmierzanie bólu i pielęgnacja skóry
W fazie aktywnej nie należy dotykać ani masować pęcherzy i bardzo bolesnych miejsc. Pomocne jest utrzymywanie wysypki w czystości i suchości, noszenie luźnej odzieży i stosowanie zimnego kompresu chronionego szmatką, jeśli to konieczne. Lekarz lub farmaceuta może przepisać odpowiednie środki przeciwbólowe dla danej osoby.
Ruch podczas gojenia
Jeśli ból ogranicza ruch, można utrzymać lekką aktywność i mobilność w granicach tolerancji bez tarcia skóry lub obciążania dotkniętych obszarów. Ćwiczenia fizyczne mogą poprawić ogólne samopoczucie, ale nie leczą wirusa i nie zastępują przepisanego leczenia.
Odpoczynek, wsparcie i profilaktyka
Odpoczynek, sen i praktyczne wsparcie mogą pomóc w opanowaniu choroby, ale nie wykazano, aby techniki manualne, drenaż limfatyczny lub radzenie sobie ze stresem poprawiały odporność lub przyspieszały powrót do zdrowia.
Leczenie neuralgii poopryszczkowej
Utrzymujący się ból po półpaścu jest neuropatyczny i może wymagać specjalnego leczenia, lekarz wybiera między miejscowymi lekami a lekami przeciwbólowymi nerwów, biorąc pod uwagę wiek, inne choroby, już przyjmowane leki i przeciwwskazania.
Nie wykazano, aby bezpośrednia manipulacja nerwami, zwiększenie przepływu krwi lub promowanie drenażu limfatycznego poprawiały nerwobóle opryszczkowe. W przypadku TENS dowody są niepewne, a odpowiedź jest różna; można go ocenić tylko jako potencjalne indywidualne wsparcie bez zastępowania ścieżki medycznej.