Choroba zwyrodnieniowa stawów

Co to jest artroza?

Zapalenie stawów jest chorobą stawów charakteryzującą się zmianami w chrząstce i innych tkankach stawowych. Nie jest to tylko „zużycie” i nie należy go opisywać jako związku skazanego na awarię. Wiek, wcześniejsze urazy, cechy stawu, czynniki genetyczne i nagromadzone obciążenia mogą mieć różne skutki.

Jak diagnozuje się chorobę?

U osób w wieku 45 lat i starszych, u których występuje ból stawów związany z aktywnością fizyczną oraz poranna sztywność nieobecna lub trwająca nie dłużej niż około 30 minut, diagnoza jest zazwyczaj kliniczna, oparta na wywiadzie i badaniu bez prześwietleń rentgenowskich lub MRI. Badania te są wskaźnikami, gdy choroba jest nietypowa, podejrzewa się inną patologię lub są one wykorzystywane do planowania specjalnego leczenia.

Objawy i wyniki badań obrazowych nie zawsze są zgodne: wyraźne zmiany mogą powodować niewielkie problemy, a umiarkowane zmiany mogą wiązać się ze znacznym bólem. Dlatego też leczenie jest oparte przede wszystkim na bólu, aktywności, celach i warunkach ogólnych.

Ruch i chrząstka

Podnoszenie ciężarów i ćwiczenia fizyczne sprzyjają zdrowiu stawów, a ćwiczenie terapeutyczne może poprawić ból i funkcjonowanie. Jednakże ta korzyść kliniczna nie sugeruje, że aktywność regeneruje zużytą chrząstkę. Program należy dostosować do danej osoby i stopniowo go rozszerzać.

Zapalenie stawów szyjnych i kręgosłupa

Zmiany zwyrodnieniowe w kręgach, dyskach i stawach szyi są powszechne z wiekiem i często opisywane jako kręgozmyk szyjny. Wiele osób ma te objawy bez objawów. Odsetki dotyczące bólu szyi nie mówią, ile osób cierpi na objawową artrozę szyjną.

Możliwe objawy

Gdy kręgosłupowi towarzyszą objawy, może to obejmować ból lub sztywność w szyi i ramionach, czasami z bólem głowy zaczynającym się od tyłu szyi. Kliknięcia, skrzypienie i tarcie są powszechne, nawet jeśli nie ma znaczącej choroby i same w sobie nie umożliwiają diagnozowania osteoartrozy.

Ból, mrowienie lub osłabienie promieniujące wzdłuż ramienia mogą wskazywać na aktywność korzeni nerwowych. Nowe problemy z chodzeniem, utrata koordynacji rąk, rosnące osłabienie kończyn lub utrata kontroli nad pęcherzem moczowym lub jelitami wymagają pilnej uwagi.

Zmiany zwyrodnieniowe w kręgosłupie

Związane z wiekiem zmiany w kręgosłupie, często nazywane spondylozy, mogą wpływać na dyski, stawy i struktury kostne. Są one powszechne, nawet u osób bez bólu. Niespecyficzny ból pleców nie odpowiada osteoartrozie widocznej na obrazie i niekoniecznie jest zapalnym zapaleniem stawów.

Ból, sztywność lub upośledzenie funkcjonowania mogą mieć różne przyczyny. Zwężenie kanału kręgowego jest zwężeniem kanału nerwowego lub przestrzeni międzykręgowej: gdy powoduje objawy w dolnej części pleców, może powodować ból, ciężkość, mrowienie lub osłabienie nóg podczas stania lub chodzenia, które często łagodzi siedzenie lub pochylanie się do przodu. Również w tym przypadku odkrycie radiologiczne niekoniecznie musi być objawowe.

Ćwiczenia i szkolenia w leczeniu bólu pleców

W przypadku wielu epizodów bólu kręgosłupa dolnego, warto kontynuować normalne czynności i wybrać ćwiczenia odpowiednie do Twoich możliwości i preferencji. Zalecenie to dotyczy ogólnie bólu pleców i nie oznacza, że każdy ból jest spowodowany chorobą zwyrodnieniową stawów kręgosłówki. Specjalista może dostosować kurs leczenia, jeśli objawy utrzymują się, zmieniają lub obejmują objawy neurologiczne.

Utrata czucia w okolicy narządów płciowych lub krocza, nowe zaburzenia kontroli pęcherza moczowego lub jelit lub szybko postępujące osłabienie wymagają natychmiastowej pomocy: natychmiast udaj się do pogotowia lub zadzwoń pod numer 112.

Choroba zwyrodnieniowa stawów barku

Zapalenie stawów może wpływać na staw krzyżowo-ramienny między głową kości ramiennej a łopatką lub staw atomioobłucznikowy w górnej części barku. Zmiany zwyrodnieniowe mogą również występować w stawie mostkowo-obłuczkowym. Nieprawidłowe jest stwierdzenie, że obszar krzyżowobłużny musi być najczęstszym miejscem bez definiowania rozważanej populacji.

Możliwe objawy

Objawy mogą obejmować: ból podczas ruchu lub obciążenia, sztywność, zmniejszoną amplitudę i skrzypienie. Granica jest różna i nie ma obowiązkowej kolejności. Jedna wizyta oddziela artrozę od problemów z mankietem wirników, zapaleniem kości piszczelowej, bólem szyi i innymi przyczynami; testy są wybierane, jeśli wyjaśniają obraz lub towarzyszą decyzji eksperta.

Ćwiczenia dla zapalenia stawów barku

Ruch, siła i aktywność są dostosowywane do Twoich dolegliwości i celów. Postęp może obejmować mobilność i wzmocnienie mięśni ramion i barków bez konieczności uprzedniego „korekty” domniemanego złego krążenia, unieruchamiania lub deformacji. Mięśnie, włosy i więzadła razem przyczyniają się do stabilności; nie muszą być porównywane, aby uzasadnić leczenie.

Choroba zwyrodnieniowa stawów dłoni, palców i nadgarstka

W dłoni choroba zwyrodnieniowa stawów najczęściej dotyka dystalnych stawów międzypazurowych, w pobliżu paznokci, proksymalnych stawů międzypazurkowych, środka palców i podstawy kciuka. Nadgarstek może na przykład cierpieć z powodu urazu lub w związku z innymi chorobami. Choroby mogą występować w jednej lub obu rękach i mogą nie wpływać najpierw na dominującą rękę.

Możliwe objawy

Ból, sztywność, obrzęk i trudności ze staniem mogą się zmieniać z czasem. Mogą powstawać guzki kostne, a palce mogą zmieniać kształt lub być nieprawidłowe: dlatego też deformacja nie wyklucza choroby zwyrodnieniowej stawów. Reumatoidalne zapalenie stawów może również dotyczyć dłoni; podział porannej sztywności, czasu trwania, rodzaju obrzęku, ogólnych objawów i ewentualnych badań pomoże go odróżnić. Sam kształt stawów nie jest wystarczający.

Ruch i wsparcie

Przydatne mogą być ćwiczenia z wykorzystaniem łagodnych ruchów i siły, których intensywność dostosowuje się do bólu i aktywności. Nie każdy potrzebuje intensywnych ćwiczeń fizycznych. Fizjoterapeuta lub terapeuta zajęciowy może zapewnić zakwaterowanie, pomoc lub tymczasową ochronę w celu ułatwienia codziennych czynności.

Zapalenie stawów stawu biodrowego

Choroba zwyrodnieniowa stawu biodrowego może powodować ból w pachwinie, zewnętrznej części stawu biodrowego, udzie lub kolanie i sprawiać trudności podczas chodzenia, schodzenia po schodach, noszenia butów i wsiadania do samochodu. Sztywność i zmniejszony zakres ruchów są powszechne, ale różnią się intensywnością i wzorem.

Przebieg i objawy

Objawy mogą pojawiać się stopniowo i różnić się między bardziej i mniej kłopotliwymi etapami. Niekoniecznie nasilają się one równolegle z chrząstką, a nie u wszystkich osób występuje ból w spoczynku, nocny ból lub kulawiznę. Jeśli ból zmienia się gwałtownie, noga nie może już nosić ciężaru lub biodro staje się gorące i opuchnięte z powodu gorączki, konieczne jest pilne badanie w celu znalezienia innych przyczyn.

Ćwiczenia dla zapalenia stawu biodrowego

Indywidualny program może obejmować lokalne wzmocnienie, tolerowaną mobilność i aktywność tlenową. Mięśnie poruszające biodrem mają różne pochodzenie w miednicy, udzie i tułowiu; nie wszystkie pochodzą z dolnej części pleców. Obciążenie powinno być stopniowo zwiększane i może być kontrolowane, jeśli ból, równowaga lub inne warunki utrudniają wykonywanie ćwiczeń.

Choroba zwyrodnieniowa stawów kolana

Choroba zwyrodnieniowa stawów kolanowych jest powszechna, zwłaszcza w wieku podeszłym, ale częstość zależy od definicji, populacji i tego, czy patrzono tylko na objawy czy obrazowanie. Może dotyczyć jednego lub obu kolan i nie ma sensu stosować jednego procentu dla wszystkich osób.

Możliwe objawy

Ból podczas chodzenia, wchodzenia po schodach lub innych ćwiczeń, sztywność po bezczynności, ograniczenie ruchu, pęknięcia i obrzęki mogą występować w różnych kombinacjach. Niepowodzenie lub trudności z rozciąganiem kolana wymagają oceny, zwłaszcza jeśli występują po urazie lub gdy kolano pozostaje zablokowane.

Ćwiczenia dla artrozy kolana

Dostosowane ćwiczenia terapeutyczne, w tym miejscowe wzmocnienie i aktywność aerobowa, stanowią centralny element leczenia. Można ocenić stan biodra, stopy i kostki, jeśli mają one wpływ na określoną funkcję, ale kolano nie zawsze zależy od dysfunkcji innego obszaru. Fizjoterapeuta z doświadczeniem w zakresie układu mięśniowo-szkieletowego może pomóc w wyborze programu i postępie w jego realizacji. Nie we wszystkich przypadkach konieczne jest skorzystanie ze specjalisty ds. stawu biodrowego.

Zapalenie stawów kostki i stopy

Zapalenie stawów może dotyczyć stawu skokowego, środkowego i palców u stóp, często u podstawy dużego palca. Może również wystąpić po wcześniejszym złamaniu lub znacznym skręceniu kostki. Ból, sztywność, obrzęk i trudności w chodzeniu różnią się w zależności od osoby i mogą nie być wynikiem ciągłego pogorszenia.

Ból może nasilać się podczas wysiłku lub być bardziej zauważalny po odpoczynku. Ten sam trend nie wskazuje na wzrost stanu zapalnego. Choroba zwyrodnieniowa stawów, ból ścięgna Achillesa, ból podeszwy i inne choroby mogą występować obok siebie, ale choroba zwyrodnieniowa stawów niekoniecznie powoduje ostrogę piętową lub zapalenie ścięgien i powięzi.

Przenoszenie i zarządzanie ładunkami

Ćwiczenia fizyczne nie są z natury szkodliwe dla choroby zwyrodnieniowej stawów. Mobilność, siła stóp i kostek, równowaga i aktywność tlenowa mogą być dostosowywane do tolerancji i stopniowo zwiększane. Obuwie, pomoce lub tymczasowe zmiany w aktywności są wybierane na podstawie objawów i aktywności.

Czynniki związane z chorobą zwyrodnieniową stawów

Zapalenie stawów jest spowodowane połączonym działaniem kilku czynników. Wiek, predyspozycje rodzinne, kształt i stabilność stawu, wcześniejsze urazy lub operacje oraz niektóre obciążenia zawodowe lub sportowe mogą mieć wpływ. W przypadku stawów nośnych nadwaga i otyłość mogą zwiększać ryzyko i objawy. Z powodu tych czynników nie możemy z całą pewnością przewidzieć, kto będzie odczuwał ból.

Postawa uważana za „złą” lub złe ogólne krążenie nie są powszechnymi przyczynami, a ból i funkcja zależą od całej sytuacji klinicznej, a nie od jednej wytycznej.

Chrząstka, płyn stawowy i ruch

Chrząstka stawowa nie ma własnej sieci naczyń krwionośnych i otrzymuje również składniki odżywcze poprzez wymianę płynu stawowego. Ruch i mierzone obciążenie promują funkcjonowanie stawu, podczas gdy ćwiczenia terapeutyczne mogą zmniejszyć ból i poprawić funkcję. Jednakże nie udowodniono klinicznie, że korekta postawy lub zwiększenie otaczającego przepływu krwi regeneruje utraconą chrząstkę.

Uraz w przeszłości może zwiększać ryzyko osteoartrozy, ale sztywność i ograniczenia nie są nieuniknione. Zapobieganie i rehabilitacja zależą od urazu i indywidualnych cech.

Objawy choroby zwyrodnieniowej stawów

Nie u każdego rozwinie się choroba zwyrodnieniowa stawów, a nie u wszystkich osób z widocznymi zmianami obrazowymi pojawią się objawy. Ból i funkcje mogą być bardzo różne, nawet jeśli zdjęcia rentgenowskie lub MRI wykazują podobne zmiany.

Możliwe objawy obejmują ból związany z aktywnością, sztywność po bezczynności, ograniczony zakres ruchów, wrażliwość, obrzęk, skrzypienie i osłabienie. Mogą być łagodne i przerywane lub bardziej uporczywe. U niektórych osób ból zmniejsza się z czasem, nawet jeśli guzki lub zmiany strukturalne utrzymują się.

Typowa poranna sztywność jest zwykle nieobecna lub trwa krócej niż 30 minut. Znacznie dłużej utrzymująca się sztywność, nagłe ciepło i obrzęk stawów, gorączka, szybkie pogorszenie lub nowe zniekształcenia są cechami atypowymi wymagającymi oceny w celu postawienia innej lub dodatkowej diagnozy.

Leki na artrozę

Leki mogą pomóc w kontrolowaniu bólu i utrzymaniu aktywności, ale nie przywracają chrząstki. Wybór należy uzgodnić z lekarzem lub farmaceutą, biorąc pod uwagę inne choroby, ciążę, już przyjmowane leki i możliwe skutki uboczne.

W przypadku choroby zwyrodnieniowej stawów kolanowych można rozważyć stosowanie leków przeciwzapalnych na skórze; w innych miejscach wybór zależy od indywidualnych okoliczności. Doustne leki przeciwzapalne wymagają szczególnej uwagi ze względu na ryzyko dla żołądka, nerek i układu sercowo-naczyniowego. Paracetamol ma ograniczone korzyści w osteoartrozie i nie jest automatycznym rozwiązaniem w łagodnych przypadkach. Nie należy łączyć leków niezależnie.

W niektórych przypadkach lekarz może zaproponować infiltrację kortykosteroidami w celu tymczasowego złagodzenia objawów. Nie jest to obowiązkowy krok przed operacją. Leki i infiltracje są częścią terapii obejmującej dostosowane ćwiczenia i zarządzanie aktywnością.

Choroby, które należy odróżnić od artrozy

Ból, sztywność i obrzęk stawów mogą być związane z różnymi chorobami. Ocena obejmuje rozprzestrzenianie się objawów, czas trwania sztywności, szybkość pojawienia się, ogólne objawy, uraz i ewentualne badania.

• Zapalne zapalenie stawów: Reumatoidalne zapalenie stawów, łuszczycowe zapalenie ścięgien i zapalenia stawów kręgosłupa wpływają na układ odpornościowy, ale mają różne cechy i ścieżki diagnostyczne.
• Reaktywne zapalenie stawów: Może wystąpić po niektórych infekcjach i nie występuje w normalnym zwyrodnieniu stawów.
• Dna moczanowa i inne zapalenie stawów związane z kryształami: Są one spowodowane gromadzeniem się kryształów w stawie, a nie atakiem autoimmunologicznym.
• Spondyloza i zwężenie kręgosłupa: Choroby zwyrodnieniowe kręgosłupa i zwężenie kręgosłówki; zazwyczaj nie są chorobami autoimmunologicznymi, chociaż mogą występować obok artrozy stawów kręgowych.

Stawy, które nagle stają się bardzo bolesne, gorące, zaczerwienione i opuchnięte, zwłaszcza z powodu gorączki lub dyskomfortu, wymagają pilnego leczenia w celu wykluczenia infekcji. Nie należy go automatycznie łączyć z chorobą zwyrodnieniową stawów lub dną moczanową.

Zapalenie stawów i praca

Wpływ choroby zwyrodnieniowej stawów na pracę różni się w zależności od zaatakowanego stawu, objawów, zadań i możliwości adaptacji. Nie ma uniwersalnych statystyk, które pokazują, że co druga osoba z chorobą zwyrodnień stawów doświadcza bólu w pracy.

Objawy mogą być stałe lub zmienne. Praca fizyczna może wymagać tymczasowych zmian wagi, powtórzeń lub pozycji; praca siedząca może skorzystać na przerwach, zmianach pozycji i bardziej odpowiednim miejscu pracy. Pomoce, wygodniejsze uchwyty lub inna organizacja aktywności mogą zmniejszyć trudności.

Pozostawanie aktywnym w jak największym stopniu i akceptowanie stopniowego powrotu może pomóc w funkcjonowaniu i niezależności. Lekarz, fizjoterapeuta, terapeuta zajęciowy lub pracownik służby zdrowia mogą pomóc w określeniu konkretnych zmian. Jeśli plan nie działa lub zmieni się zdolność do pracy, warto ponownie ocenić sytuację, zamiast zakładać, że ból nieuchronnie stanie się przewlekły.

Kiedy należy rozważyć operację na chorobę zwyrodnieniową stawów?

W przypadku choroby zwyrodnieniowej stawów biodrowych, kolan lub barków, jeśli ból, sztywność, ograniczenie funkcjonalne lub zniekształcenie znacząco wpływają na jakość życia i alternatywne metody niechirurgiczne są nieskuteczne lub niewystarczające, należy rozważyć skierowanie pacjenta do specjalisty w celu wykonania operacji wymiany stawu.

Decyzja o skierowaniu do specjalisty opiera się na ocenie klinicznej i priorytetach osoby. Nie ma z góry ustalonego wyniku liczbowego ani obowiązkowego poziomu ciężkości na zdjęciach rentgenowskich lub MRI. W razie potrzeby ekspert może wykorzystać obrazy do potwierdzenia anatomii i zaplanowania procedury.

Oczekiwane korzyści, ryzyko, rehabilitacja i alternatywy są omawiane w ramach wspólnego podejmowania decyzji. Wiek, waga, palenie lub inne choroby nie stanowią przeszkody dla skierowania, chociaż mogą wpływać na indywidualną gotowość i ryzyko. W przypadku innych stawów lub zabiegów niż protezy, wskazania i badania należy ocenić oddzielnie.

Co można zrobić w przypadku choroby zwyrodnieniowej stawów?

Regularnie uprawiał sport. Stopniowy program ćwiczeń siłowych, ruchowych i aerobowych może poprawić ból i funkcjonowanie, a fizjoterapeuta może dostosować go do Twoich możliwości i pomóc Ci kontrolować początkowy wzrost objawów.

W razie potrzeby oszacuj wagę. Jeśli masz nadwagę lub otyłość, trwała utrata wagi może pomóc zwłaszcza stawom kończyn dolnych. Utrata wagi nie jest dla każdego. Ustaw cel, który pasuje do Twojego zdrowia.

Zrównoważona dieta. Nie ma diety kwasowo-zasadowej, ketogenicznej ani żadnej innej diety, która mogłaby wyleczyć chorobę zwyrodnieniową stawów.

Zapewnij sen, regenerację i codzienne czynności. Przerwy, zmiany pracy i strategie radzenia sobie ze stresem mogą sprawić, że życie z bólem będzie bardziej trwałe. Jeśli objawy poważnie ograniczają Twoją niezależność lub szybko się zmieniają, poproś lekarza o ponowną ocenę.