Co to jest zespół jelita drażliwego?

Co to jest zespół jelita drażliwego?

Zespół jelita drażliwego (ang. Irritable Bowel Syndrome, PDS) to zaburzenie interakcji między jelitami a mózgiem. Może powodować ból brzucha, któremu towarzyszą zmiany w wypróżnieniach, biegunka, zaparcia lub jedno i drugie, często z wzdęciami. Objawy są realne i mogą znacznie ograniczać codzienne życie, nawet jeśli badania nie wykazują widocznych uszkodzeń.

Ewolucja może się różnić między okresami poprawy i pogorszenia. Dieta, wrażliwość jelit, ruchliwość, stres i wcześniejsze infekcje mogą odgrywać inną rolę u każdej osoby. Nie oznacza to, że choroba jest wyimaginowana lub że trzeba znaleźć grzyba, pasożyta lub „nierównowagę mikrobioty”, aby ją wyleczyć.

Jak diagnozuje się chorobę?

Lekarz może postawić pozytywną diagnozę na podstawie typowych objawów, historii choroby, badań i wybranych testów. W zależności od sytuacji można sprawdzić, czy nie ma oznak celiakii lub zapalenia. Kolonoskopia, badania pasożytów i rozszerzone panele nie są konieczne we wszystkich typowych przypadkach: wiek, sygnały ostrzegawcze, podróże i narażenie mogą spowodować dodatkowe badania.

Krew w stolcu, przypadkowa utrata masy ciała, niedokrwistość, utrzymująca się gorączka lub nowa istotna zmiana objawów wymagają dalszej oceny. Nagły, bardzo silny ból, omdlenie lub obfite krwawienie wymagają pilnej uwagi. Wcześniejsza diagnoza PDS nie powinna prowadzić do ignorowania niestandardowych objawów.

Co może pomóc?

Nie ma uniwersalnej diety ani leku, ale może być pomocne utrzymywanie regularnych posiłków, spokój w jedzeniu i krótki zapis związku między objawami a nawykami, unikając coraz bardziej rozległych ograniczeń. Możesz również zobaczyć informacje na ten temat Zbilansowana dieta.

Błonnik powinien być dostosowany do rodzaju objawów: rozpuszczalny błonnik, taki jak psyllium, może być korzystny dla niektórych osób, podczas gdy gwałtowny wzrost lub duże ilości otrębów mogą pogorszyć wzdęcia. Jeśli rozważana jest dieta o niskiej zawartości FODMAP, potrzebne są profesjonalne wskazówki i faza inicjacji w celu zrozumienia tolerancji bez niepotrzebnego stosowania restrykcyjnej diety.

Lekarz lub farmaceuta może przepisać leki na ból, zaparcia lub biegunkę. W niektórych sytuacjach pomocne mogą być interwencje psychologiczne ukierunkowane na PDS: kontrola objawów nie oznacza traktowania ich jako „zwykłego stresu”. Sen, odpowiednie ćwiczenia i strategie relaksacyjne mogą być włączone do procesu.

Ocena medycyny funkcjonalnej i testów komercyjnych

Dokładny wywiad z pacjentem jest przydatny, ale nie dowodzi to, że tak zwana medycyna funkcjonalna jest lepsza niż zalecane leczenie. Komercyjne testy mikrobioty nie identyfikują automatycznie indywidualnej przyczyny PDS ani nie dobierają skutecznego leczenia.

Przed zakupem testów lub programów należy zapytać, jaka decyzja kliniczna będzie zależeć od wyników, czy test został zweryfikowany i jakie dowody potwierdzają proponowane leczenie. Unikaj leczenia przeciwgrzybiczego, przeciwpasożytniczego lub suplementacji w przypadku podejrzewanych przyczyn podstawowych bez właściwej diagnozy i wskazań.

Przyniesienie historii objawów, wcześniejszych raportów i listy leków na spotkanie może pomóc w wyjaśnieniu procesu. Celem jest zmniejszenie wpływu objawów i ponowna ocena zmian bez obiecywania lekarstwa po dokładnym poszukiwaniu „wszystkich czynników”.

Źródła: NICE: Diagnoza i leczenie PDS; NHS: Dieta, nawyki i leki.