Co to jest cukrzyca?

Co to jest cukrzyca?

Cukrzyca to stan, w którym poziom cukru we krwi utrzymuje się na zbyt wysokim poziomie. Insulina wytwarzana przez komórki beta trzustki pomaga regulować poziom cukra we krwi: promuje ona wchłanianie glukozy w niektórych tkankach i ogranicza jej produkcję w wątrobie. Problem może wynikać z jej braku, nieodpowiedniej reakcji organizmu lub obu tych przyczyn.

Cukrzyca typu 1 i typu 2 to różne formy, które mogą występować w różnym wieku. Istnieje również cukrzyca ciążowa oraz inne formy związane na przykład z pewnymi zmianami genetycznymi, chorobami trzustki lub lekami. Rozpoznanie typu jest przewodnikiem dla leczenia.

Typ 1 i typ 2: różnice

Cukrzyca typu 1 Układ odpornościowy niszczy komórki beta, powodując niedobór insuliny. Może się to rozpocząć w dzieciństwie lub w wieku dorosłym. Insulina jest koniecznym elementem leczenia: dieta, ćwiczenia i techniki relaksacyjne nie mogą jej zastąpić.

Cukrzyca typu 2 Tkanki reagują mniej na insulinę, a trzustka może nie być w stanie wyprodukować jej wystarczającej ilości, aby zaspokoić potrzeby organizmu. Jest to najczęstsza postać i często rozwija się stopniowo. Genetyka, wiek, środowisko, aktywność fizyczna i inne czynniki wpływają na ryzyko; diagnoza nie jest osądem wyborów danej osoby.

Objawy, które można rozpoznać

Nietypowe pragnienie, częste oddawanie moczu, zmęczenie, niewyraźne widzenie i przypadkowa utrata masy ciała wymagają szybkiego kontaktu z lekarzem w celu sprawdzenia poziomu cukru we krwi. Objawy typu 2 mogą być łagodne lub nieobecne przez długi czas. W przypadku typu 1 mogą postępować szybko, szczególnie u dzieci: nie oczekuj, że znikną same.

Wymioty, ból brzucha, głęboki lub szybki oddech, owocowy oddech, senność lub dezorientacja W szczególności pragnienie i częste oddawanie moczu mogą wskazywać na kwasicę ketonową. Konieczne jest pilne przeprowadzenie oceny w pogotowiu; zadzwoń pod numer 112, jeśli sytuacja się pogorszy, trudności z oddychaniem lub zaburzenia świadomości uległy zmianie. Może pojawić się nawet przed zdiagnozowaniem cukrzycy. Nie czekaj, aż będziesz mieć do dyspozycji glukometr, aby wezwać pomoc.

Jak diagnozuje się chorobę?

Lekarz przeprowadzi odpowiednie badania, takie jak pomiar stężenia glukozy we krwi i glikozylowanej hemoglobiny, aby ocenić, czy konieczne jest potwierdzenie lub dalsze badanie. Hemoglobina glikozylizowana opisuje średni trend glikemiczny z ostatnich miesięcy, ale nie jest odpowiednia we wszystkich sytuacjach i nie zastępuje oceny ostrego początku choroby. W niektórych przypadkach inne testy mogą pomóc w rozróżnieniu typu cukrzycy.

Terapia, która opiera się na osobie

W przypadku cukrzycy typu 1 insulina jest podawana za pomocą wstrzykiwaczy lub pomp zgodnie z ustalonym harmonogramem. Czujniki i systemy automatyczne mogą pomóc w kontrolowaniu poziomu glukozy we krwi, ale wymagają szkolenia, monitorowania i poradnictwa w celu opanowania nawracającej choroby lub problemów z urządzeniem.

Wybór leków typu 2 uwzględnia poziom cukru we krwi, czynność nerek, choroby układu krążenia lub niewydolność serca, wagę ciała, ryzyko wystąpienia hipoglikemii, działania niepożądane i preferencje. Metformina jest alternatywą; leki takie jak inhibitory SGLT2 i niektóre agonisty receptorów GLP-1 mogą również mieć wskazania związane z ochroną serca lub nerek. Nie ma jednego kompleksowego zestawu. Niektórzy ludzie potrzebują insuliny.

Program obejmuje odpowiednie odżywianie, aktywność fizyczną oraz monitorowanie ciśnienia krwi, stężenia lipidów, stanu nerek, oczu i stóp. Ważne jest, aby nauczyć się rozpoznawać i leczyć hipoglikemię w przypadku przyjmowania leków, które mogą ją wywołać. Osoby stosujące insulinę powinny postępować zgodnie z instrukcjami urządzenia, nawet jeśli mają gorączkę, wymioty lub są niedożywione: nie należy samodzielnie przerywać podawania insuliny.

Stres, terapia manualna i badania

Życie z cukrzycą może być trudne. Praktyczne i psychologiczne wsparcie może pomóc Ci poradzić sobie z leczeniem i codziennym życiem. Osteopatia nie ma udowodnionej roli w przywracaniu produkcji insuliny lub leczeniu cukrzycy poprzez regulację krążenia, odporności lub hormonalną.

W 2025 r. Badanie fazy 1-2 dotyczące komórek macierzystych produkujących insulinę zgłosiło wyniki u 14 dorosłych osób z cukrzycą typu 1, z których 12 było leczonych pełną dawką. Uczestnicy zostali wybrani na podstawie określonych cech klinicznych i przyjmowali leki immunosupresyjne. Wstępne analizy obejmują co najmniej rok obserwacji – wciąż krótki czas na ocenę bezpieczeństwa i czasu trwania korzyści. Zgłaszano poważne działania niepożądane, w tym neutropenię, zmniejszenie liczby niektórych białych krwinek i dwa przypadki śmierci: jeden z powodu kryptokokowego zapalenia opon mózgowych, a drugi z powodu progresji istniejącego już zaburzenia funkcji neuropoznawczych. Zgłoszenie nie oznacza, że każde zdarzenie jest wynikiem leczenia. Odkrycia te uzasadniają dalsze badania i staranną ocenę ryzyka, w tym ryzyka immunosupresji; nie sugerują one uniwersalnego leczenia. Ostatnie badania nie stanowią podstawy do zmniejszenia lub przerwania podawania insuliny.

Źródła: cukrzyca, WHO, Wybór leków typu 2, NICE, kwasica ketonowa, NHS En Badania kliniczne komórek wytwarzających insulinę do 2025 r..