Hormony: komunikacja między narządami i tkankami
Hormony są substancjami wytwarzanymi przez komórki i gruczoły, które przekazują sygnały do innych części ciała. Wiele z nich podróżuje krwią i wpływa na komórki za pomocą odpowiednich receptorów. Wspomagają one prawidłowy wzrost, zużycie energii, rozmnażanie, sen i codzienny stres.
Jego stężenie zmienia się fizjologicznie w zależności od czasu, wieku i różnych etapów życia, dlatego wartość należy interpretować w kontekście: „równowaga hormonalna” nie oznacza jednej idealnej liczby, która jest taka sama dla wszystkich.
Niektóre hormony i ich funkcje
- Insulina i glukagon: Są one wytwarzane w trzustce i biorą udział w regulacji poziomu cukru we krwi. Insulina promuje wykorzystanie i magazynowanie glukozy, a glukagon stymuluje wątrobę do jej udostępniania w razie potrzeby.
- T3 i T4: Hormony tarczycy wpływają na zużycie energii, wytwarzanie ciepła i wiele innych funkcji, w tym czynność serca. Ich produkcja jest również regulowana przez przysadkę mózgową TSH.
- Adrenalina i noradrenalina: Adrenalina jest wydzielana przez rdzeń nadnerczy, a noradrenalina działa jako przekaźnik w sympatycznym układzie nerwowym.
- Kortyzol: Występuje w korze nadnerczy, szczególnie w strefie fasciculata. Pomaga regulować metabolizm, ciśnienie krwi i odpowiedź immunologiczną. Jest niezbędny nawet bez postrzeganego stresu.
- Estrogeny, progesteron i testosteron: Biorą one udział w rozwoju płciowym i reprodukcji, a także w innych funkcjach, takich jak utrzymanie kości. Występują we wszystkich płciach, w różnych ilościach i w różnych formach.
- Hormon wzrostu: Jest wydzielany przez przysadkę mózgową i promuje wzrost tkanek i metabolizm, a jego brak wymaga ekspertyzy.
- Melatonina: Jest wytwarzany głównie przez szyszynkę i sygnalizuje organizmowi fazę nocną, co przyczynia się do regulacji rytmu snu-czuwania.
Kiedy podejrzewasz zaburzenie hormonalne?
Zmęczenie, zmiany masy ciała, nietolerancja ciepła lub zimna, zaburzenia krążenia i kołatanie serca mogą być spowodowane wieloma przyczynami. Nie wskazują one same w sobie na problem hormonalny. Lekarz bierze pod uwagę czas trwania objawów, wizytę, leki i historię choroby przed wyborem badań.
Na przykład niedoczynność tarczycy oznacza niewystarczającą produkcję hormonów tarczycy, a nadczynność tarszycy – ich nadmierną produkcję. Badania pomagają rozróżnić te dwa schorzenia i określić ich przyczynę. Nie ma sensu przyjmowanie samych tylko suplementów z jodem lub hormonem tarczycy w celu zmniejszenia zmęczenia lub kontroli wagi.
Menopauza i terapia hormonalna
Menopauzie mogą towarzyszyć uderzenia gorąca, nocne poty, zaburzenia snu i suchość pochwy. Intensywność i czas trwania są różne. Terapia hormonalna może złagodzić niektóre objawy, ale decyzja wymaga omówienia indywidualnych korzyści i ryzyka.
Oblicza się wiek, czas od menopauzy, objawy, macicę i historię medyczną, w tym zakrzepicę i guzy wrażliwe na hormony. Preparaty, dawki i drogi podawania nie mają takiego samego profilu ryzyka: opcje doustne, przezskórne i miejscowe należy ocenić dla konkretnego wskazania. Leczenie i kontrole są uzgadniane z lekarzem; nie ma ogólnej gwarancji bezpieczeństwa.
Leczenie zależy od diagnozy
Niektóre metody leczenia zastępują brakujący hormon, np. insulina w cukrzycy typu 1 lub lewotyroksyna w niedoczynności tarczycy. Inne zmniejszają nadmierną produkcję. Kortykosteroidy mogą być stosowane jako zamiennik dla niewydolności nadnerczy lub w różnych dawkach i do różnych celów w leczeniu chorób zapalnych. Nie zmieniaj leczenia bez recepty: Nagłe i długotrwałe odstawienie kortykosteroidów może być niebezpieczne.
Regularny sen, ćwiczenia fizyczne i wsparcie psychiczne mogą poprawić samopoczucie, ale nie wskazują na korektę choroby endokrynologicznej. Terapia manualna nie jest leczeniem normalizującym hormony, układ odpornościowy lub komunikację między nerwami a gruczołami.
Więcej informacji: Choroby hormonalne, NIDDK, Menopauza i opcje leczenia, NICE En Choroby autoimmunologiczne.