Czym jest uważność lub świadoma obecność?

Czym jest uważność?

Pełna uwaga, zwana także uważnością, to praktyka skupiania się na obecnej chwili. Polega ona na obserwowaniu doznań, myśli i uczuć oraz próbie ich rozpoznania bez natychmiastowego osądzania. Nie oznacza to, że umysł jest pusty, że nie ma nieprzyjemnych myśli lub że zawsze można się zrelaksować.

Można go zaproponować jako codzienną praktykę lub w ustrukturyzowanych programach, takich jak programy łączące uważność i terapię poznawczo-behawioralną. Krótka samodzielna praktyka nie odpowiada profesjonalnie zarządzanemu procesowi klinicznemu.

Potencjalne korzyści i ograniczenia

Niektórzy ludzie uważają, że jest to pomocne w radzeniu sobie ze stresem lub w związku z określonymi objawami. Badania różnych programów dają zmienne wyniki, częściowo ze względu na jakość badań i różnice między uczestnikami i interwencjami. Nie jest poprawne obiecywanie poprawy odporności lub rozszerzanie potencjalnych korzyści na jakikolwiek problem fizyczny lub psychologiczny.

Może uzupełniać odpowiednie leczenie, ale nie powinien zastępować oceny medycznej, wskazanej psychoterapii lub przepisanych leków. Jeśli utrzymuje się lęk, nastrój depresyjny, ból lub bezsenność, należy szukać pomocy bez czekania, aż praktyka rozwiąże problem.

Trzy proste sposoby na rozpoczęcie pracy

Posłuchaj oddechu. Usiądź w wygodnej pozycji i patrz, jak powietrze wpada do ust i wydostaje się z nich bez nacisku na tempo lub wstrzymywania oddechu. Kiedy zauważysz, że Twoja uwaga się rozprasza, rozpoznaj to rozproszenie i spokojnie powróć do tego uczucia. Możesz mieć otwarte oczy.

Obserwuj otoczenie. Wybierz obiekt w pobliżu i zwróć uwagę na jego kolory, kształt i fakturę. Możesz również słuchać dźwięków w pokoju bez próby ich usunięcia. Jest to opcja, jeśli skupianie się na ciele sprawia, że czujesz się źle.

Uważaj na akcję. Podczas krótkiego spaceru w bezpiecznym miejscu lub przygotowywania drinka, zwracaj uwagę na to, co robisz – cała aktywność nie musi odbywać się powoli: wystarczy kilka chwil zastanowienia.

Dostosuj politykę

Zacznij od kilku minut i oceniaj, jak się czujesz. Rozproszenie nie jest porażką, a osiągnięcie „doskonałego pokoju” nie jest konieczne. Jeśli ćwiczenie wywołuje strach, traumatyczne wspomnienia lub uczucie rozłąki, przestań, skup się na otoczeniu i poproś o wsparcie. Uważność może mieć niepożądane skutki i nie jest dla każdego.

Wykwalifikowany instruktor lub specjalista powinien wyjaśnić cele i ograniczenia programu, szanować zdolność do zatrzymania się i rozpoznać, kiedy potrzebne jest inne leczenie. Możesz również rozwinąć informacje o wzajemnych zależnościach Medytacja i objawy psychologiczne, zawsze poprzez treści i procesy dostosowane do Twojej sytuacji.

NCCIH: Skuteczność i bezpieczeństwo medytacji i uważności.