Leki przeciwzakrzepowe i przeciwpłytkowe: do czego służą?

Antykoagulancia i inhibitory płytek krwi: do czego służą?

Leki przeciwzakrzepowe zmniejszające tworzenie się skrzepów krwi, w tym antykoagulancia wpływające na układ krzepnięcia oraz leki hamujące funkcję płytek krwi, takie jak kwas acetylosalicylowy w małych dawkach i klopidogrel, nie są zamienne i ich połączenie wymaga wskazania lekarskiego.

W niektórych sytuacjach można przepisać leki przeciwzakrzepowe w celu leczenia lub zapobiegania zakrzepicy żył głębokich i zatorowością płucną. Może również zmniejszyć ryzyko udaru w przypadku migotania przedsionków i jest stosowany w niektórym sztucznych zastawach serca. Wybór zależy od stanu, ryzyka zakrzepiców i krwawień oraz cech osoby.

Jakie są główne grupy?

• Antagonisty witaminy K: Na przykład warfaryna. Zmniejszają produkcję niektórych czynników krzepnięcia zależnych od witaminy K.
• Bezpośrednie doustne antykoagulancia (leki DOAC): Apixaban, rywaroksaban i edoksaban hamują czynnik Xa; dabigatran hamuje trombinę. Niektóre teksty określają je również jako NOAC. Warfarina nie należy do tej grupy.
• Heparyny: Lek jest antykoagulantem podawanym w postaci zastrzyków i stosowanym w różnych sytuacjach klinicznych.

Typ zastawki serca jest decydujący: jeden antykoagulant nie może być swobodnie zastąpiony innym. Leczenie przeciwzakrzepowe może być również konieczne przez pewien czas lub w przypadku innych współistniejących chorób w zastawie biologicznej.

Jaka kontrola jest potrzebna?

W przypadku warfaryny wartość INR jest mierzona regularnie, a dawka jest dostosowywana po zakończeniu leczenia. Wartość INR nie jest zwykle wykorzystywana do dostosowywania dawki DOAC; jednak w związku ze stosowaniem tych leków może być konieczne monitorowanie czynności nerek, hemogramu i innych parametrów zgodnie z zaleceniami lekarza.

Podczas leczenia antagonistami witaminy K warto przestrzegać regularnej diety i zgłaszać wszelkie istotne zmiany. Nie musisz eliminować wszystkich warzyw zawierających witaminę K. Ta sama zasada diety nie dotyczy automatycznie wszystkich leków przeciwzakrzepowych.

Jak długo trwa terapia?

Czas trwania leczenia może być różny, od krótkotrwałego do ciągłego, w zależności od przyczyny zakrzepicy, nawrotów choroby, obecności innych chorób oraz bilansu korzyści i ryzyka. Rozpoznanie raka lub czysto biologiczna proteza nie zapewniają każdemu odpowiedniego czasu trwania leczenie.

Nie należy przerywać, zmieniać ani modyfikować dawki z własnej inicjatywy. Jeśli dawka nie zostanie przyjęta lub przedawkowanie przekroczy, należy postępować zgodnie ze specjalną ulotką dołączoną do leku i skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą: instrukcje różnią się w zależności od produktu.

Krwawienie i inne środki ostrożności

Leki przeciwzakrzepowe zwiększają ryzyko krwawienia. Częste lub znaczne siniaki i krwawienie z dziąseł należy zgłosić personelowi medycznemu. Krew w moczu, czarny stolec lub krew w stolcu wymagają szybkiej oceny. W razie silnego krwawienia, krwawych wymiotów, omdlenia, urazu głowy z objawami lub nagłych ubytkowych objawów neurologicznych zadzwoń pod numer 112.

Przed rozpoczęciem jakiejkolwiek procedury lub terapii manualnej należy poinformować lekarza, dentystę i innych pracowników służby zdrowia o leczeniu. Leki samodzielne, leki przeciwzapalne i suplementy mogą również kolidować. Wszelkie zmiany należy uzgodnić z osobą przepisującą leczenie przed zabiegiem.

Jeśli jesteś w ciąży lub planujesz zajść w ciążę, skontaktuj się natychmiast z lekarzem, aby uzyskać odpowiedni plan, nie przerywając samodzielnie przyjmowania leków. Terapia manualna nie zapobiega ani nie leczy zakrzepicy; intensywny nacisk i manipulacja mogą zwiększyć ryzyko siniaków u osób przyjmujących leki przeciwzakrzepowe.