Zapalenie stawów kręgosłupa

Gdzie może wystąpić stan zapalny

W przypadku spondyloartrozy stan zapalny może objąć stawy krzyżowo-biodrowe, kręgosłup, ścięgna i więzadła przyłączające się do kości oraz stawy obwodowe. Choroba jest zróżnicowana u różnych osób i podtypów i nie ogranicza się do miejsca styku międzykręgowego dysku z kręgiem.

W przypadku utrzymującego się osiowego zapalenia stawów kręgosłupa może wystąpić erozja i nowe tworzenie się kości. Syndesmofity są mostkami kostnymi związanymi z tym procesem zapalnym; nie są one synonimem osteofitów typowych dla zmian zwyrodnieniowych. U niektórych osób syndesmofitozy mogą przyczyniać się do sztywności i zesztywnienia, ale fuzja rdzenia kręgowego nie jest nieuniknioną konsekwencją.

Anatomia kręgosłupa i osiowe zapalenie stawów kręgosłówki

Kręgosłup składa się z 7 kręgów szyjnych, 12 piersiowych i 5 lędźwiowych, a poniżej znajdują się kość krzyżowa i ogonowa. Kość krzyżowa zwykle powstaje ze zrośnięcia pięciu kręgów; liczba segmentów kości ogonowej bywa różna. Krążki międzykręgowe występują między ruchomymi kręgami od poziomu C2–C3 w dół, ale nie ma krążka między C1 a C2.

W przypadku osiowego zapalenia stawów kręgosłupa typowymi miejscami są głównie stawy krzyżowo-biodrowe i entezy kręgosłowia. Syndesmofity zapalne należy odróżnić od osteofitów zwyrodnieniowych. W zaawansowanej chorobie u niektórych osób rozwija się znaczna sztywność lub zmiany w krzywiznach, ale coraz bardziej pochyły stosunek ciała nie jest nieuniknionym przebiegiem choroby.

Przyczyny, wrażliwość i HLA-B27

Dokładna przyczyna zapalenia stawów kręgosłupa nie jest znana, ale w różnym stopniu wpływają na nią predyspozycje genetyczne i czynniki środowiskowe lub immunologiczne; związek z HLA-B27 jest szczególnie istotny w postaci osiowej.

Badania na obecność HLA-B27 mogą wspierać ocenę kliniczną i klasyfikację, ale same w sobie nie potwierdzają ani nie wykluczają choroby. Wiele osób z dodatnim wynikiem badania nie rozwija osteoartryzmu, a osoba cierpiąca na zapalenie stawów kręgosłupa może mieć wynik negatywny.

Oznaki i objawy zapalenia stawów kręgosłupa

Osiowe zapalenie stawów kręgosłupa może powodować ból w dolnej części pleców lub pośladkach, poranną sztywność i bóle nocą, często zaczynające się przed ukończeniem 45 roku życia. Ruchy mogą pomóc, ale żadna z cech nie potwierdza diagnozy ani nie odróżnia wiarygodnie choroby od rwy kulszowej.

Może występować również zapalenie stawów, ból przyłączeń ścięgien lub obrzęk całego palca. Łuszczyca, choroby zapalne jelit i wywiad rodzinny mogą stanowić wskazówki do oceny reumatologicznej; nie u wszystkich osób z tymi schorzeniami rozwija się zapalenie kości i stawów kręgosłupa.

Zaczerwienione, bolesne oczy, wrażliwość na światło lub niewyraźne widzenie wymagają oceny wzroku tego samego dnia w celu wykrycia ewentualnego zapalenia błony naczyniowej oka.

Ból w klatce piersiowej nie powinien być automatycznie uważany za zapalenie stawów, jeśli odczuwasz nagły nacisk, trudności z oddychaniem, pocenie się lub znaczny dyskomfort, zadzwoń pod numer 112.

Jak jest diagnozowana

Rozpoznanie stawiane jest przez lekarza, często reumatologa, na podstawie wywiadu z pacjentem, wieku, w którym pojawiły się objawy, badania kręgosłupa i stawów krzyżowych, ewentualnych objawów obwodowych lub pozastawowych, badań krwi i obrazowania.

• Szybkość sedymentacji białka C-reaktywnego i erytrocytów może być normalna, nawet w obecności zapalenia stawów kręgosłupa.
• Ujemny wynik badania HLA-B27 nie wyklucza choroby.
• Zwykłe zdjęcie rentgenowskie stawu krzyżowo-biodrowego nie wyklucza nierentgenowskiego zapalenia stawów kręgosłupa osiowego; w przypadku wątpliwości specjalista może ocenić obraz MRI z zastosowaniem odpowiedniego protokołu.

Kryteria klasyfikacji wspierają badania i mogą wspierać rozumowanie kliniczne, ale nie są one listą do samodiagnozy ani nie zastępują osądu ekspertów.

Odróżnij spondyloartretyzm od innych przyczyn bólu

Ból nocny, poranna sztywność, ból pośladków i poprawa podczas ruchu mogą wskazywać na zapalną przyczynę choroby, ale żaden z tych objawów nie jest diagnostyczny. Ból dyskowy, korzeniowy, boczny lub biodrowy może również zmieniać się wraz z aktywnością i odpoczynkiem.

Przepuklina może powodować promieniujący ból, mrowienie lub osłabienie; choroby stawu biodrowego mogą ograniczać ruchy stawu, ale ruch kręgosłupa może być nieprawidłowy. Objawy i obserwacje często się pokrywają, więc różnicowanie wymaga historii, badań klinicznych i, jeśli to konieczne, specjalnych testów.

Leczenie i kontrola chorób

Plan jest uzgadniany z reumatologiem i dostosowywany do osiowego lub obwodowego kształtu osoby, aktywności choroby, innych schorzeń i preferencji. Wiedza, aktywność fizyczna i indywidualny trening terapeutyczny są kluczowymi elementami; kinezyterapeuta może pomóc w wyborze odpowiedniej mobilności, siły i aktywności aerobowej.

NLPZ mogą być stosowane w leczeniu bólu i sztywności, gdy jest to odpowiednie dla danej osoby, w najniższej skutecznej dawce i przy zarządzaniu ryzykiem. Jeśli choroba pozostaje aktywna, specjalista może ocenić niektóre leki biologiczne lub syntetyczne, w zależności od wskazań i obserwacji. Konwencjonalne leki przeciwreumatyczne mogą odgrywać rolę w stawach obwodowych, ale same nie są w stanie wiarygodnie kontrolować choroby osiowej.

Ćwiczenia mogą poprawić funkcjonowanie, mobilność i samopoczucie; nie zapobiegają one zniekształceniom i nie powinny być określane jako leczenie stanów zapalnych poprzez uwalnianie hormonów.

Kiedy można rozważyć operację

Operacja nie jest rutynowym sposobem leczenia bólu spowodowanego przez osiowe zapalenie stawów kręgosłupa i nie kontroluje ogólnoustrojowego stanu zapalnego. Większość osób jest leczona za pomocą leków przeciwreumatycznych, ćwiczeń fizycznych i monitorowania.

W niektórych przypadkach, jeśli staw jest poważnie uszkodzony, można rozważyć zastąpienie stawu biodrowego lub operację korekcyjną w wyniku ciężkiej deformacji kręgosłupa. Złamanie kręgosłówki może być niestabilne nawet po pozornie niewielkim urazie i wymaga pilnej oceny przez zespół ekspertów. Rodzaj i cel interwencji zależy od konkretnego problemu strukturalnego, a nie od samej diagnozy.

Działania w życiu codziennym i spondyloarthritis

Indywidualna aktywność i ćwiczenia są częścią leczenia, podobnie jak leki w razie potrzeby; w okresach zaostrzenia może być konieczne zmniejszenie obciążeń lub innych czynności; ciągłe pogorszenie wymusza przegląd programu.

Mobilność, postawa, siła i wydolność tlenowa są ćwiczone z poszanowaniem indywidualnych ograniczeń. Nie należy forsować rozciągania kręgosłupa lub innych postaw ze względu na sztywność, kręgosłób lub osteoporozę. Gorąca kąpiel może złagodzić sztywność ale nie wskazuje na zmniejszenie stanu zapalnego.

Powracający ból pleców po nawet łagodnym urazie wymaga pilnej oceny, jeśli kręgosłup jest sztywny lub kruchy. Nie przystępuj do manipulacji ani ciągnięcia, dopóki złamanie nie zostanie rozważone.

Ewolucja i życie z spondyloartrozy

Przebieg choroby jest zróżnicowany: u niektórych osób objawy występują okresowo, a u innych choroba jest przewlekła lub postępuje. Ból, zmęczenie, mobilność i zdolność do wykonywania codziennych czynności nie są przewidywalne z dokładnością do jednego procenta.

Wczesna diagnoza, regularne kontrole u reumatologa, leczenie aktywności zapalnej i odpowiednie ćwiczenia fizyczne mogą pomóc w ochronie funkcjonowania i jakości życia. Plan powinien również uwzględniać stan oczu, skóry, jelit, stawów obwodowych, kości i układu krążenia, jeśli jest to konieczne. Nowe objawy lub znaczące zmiany uzasadniają ponowną ocenę, a nie normalny przebieg choroby.